«چالش بزرگ اقتصاد ما و گزینههای پیش رو» عنوان سرمقاله روزنامه دنیای اقتصاد به قلم دکتر فرخ قبادی است که در آن میخوانید:
دنیای اقتصاد
«چالش بزرگ اقتصاد ما و گزینههای پیش رو» عنوان سرمقاله روزنامه دنیای اقتصاد به قلم دکتر فرخ قبادی است که در آن میخوانید:
1 – در همایش یک روزهای که هفته گذشته در تهران و تحت عنوان «همایش بهرهوری و برنامه پنجم توسعه» برگزار شد و تعدادی از اقتصاددانان صاحب نام و نمایندگان مجلس در آن شرکت داشتند.
یکی از سخنرانان با بررسی شرایط جمعیتی کشور و ورود متولدین دهه 60 به بازار کار، نتیجه گرفت که طی چند سال آینده، باید همه ساله یک تا 2/1 میلیون شغل در کشورایجاد شود واین مساله را یکی از مهمترین چالشهای فراروی دولتها در سالهای پیش رو دانست. پیشتر نیز وزیر کار و امور اجتماعی از تصمیم دولت برایایجاد 1/1 میلیون شغل در سال خبر داده بود. (1)
2 – طی دو سال گذشته، مساله شدت و ضعف رکود اقتصادی در کشور و ظرفیت واقعی مورد استفاده صنایع ، همواره مورد بحث و مناقشه بوده است. اتاق بازرگانیایران از فعال بودن کمتر از 50 درصد واحدهای صنعتی کشور سخن گفته، در حالی که رییس شرکت شهرکهای صنعتیایران اعلام کرده است که 86 درصد از واحدهای موجود در شهرکهای صنعتی مشغول فعالیت هستند.این مناقشه میتوانست به سهولت توسط نهادهای مسوول آمارهای اقتصادی کشور، حل و فصل شود که متاسفانه تحقق نیافته است.
البته آماری که اخیرا توسط معاون بانک مرکزی ارائه شد و رشد تولید ناخالص داخلی کشور را در سال 87، معادل نیم درصد اعلام کرد (که به معنای رشد سرانه منفی است)، دراین رابطه بهاندازه کافی گویا است. اگر در سال 87 که ما بالاترین رقم درآمدهای نفتی را داشتیم، تولید ناخالص داخلی فقط نیم درصد رشد داشته، رشد صفر درصدی یا حتی منفی در سال 88 که درآمدهای نفتی ما بسیار کمتر بوده، دور از ذهن به نظر نمیآید. در هر حال رکود و کسادی بازارها، برای فعالان اقتصادی که از نزدیک دستی بر آتش دارند، واقعیتی ملموس است و از دیدگاه آنها نیازی به اثبات آماریاین مساله احساس نمیشود.
با این همه، مطالعهای که توسط یکی از کارشناسان کشورمان در مورد شرایط شهرکهای صنعتی صورت گرفته، کاری سودمند و قابل تقدیر است.
این محقق، بر اساس آمار و ارقام ارائه شده توسط «پایگاههای اطلاعرسانی شهرکهای صنعتی» ، نتیجه گرفته است که ارزیابی اتاق بازرگانیایران بسیار نزدیکتر به واقعیت به نظر میآید. مطالعهایشان نشان میدهد که واحدهای غیرفعال در هریک از شهرکهای صنعتی و نیز در استانهای مختلف کشور، با یکدیگر تفاوتهای چشمگیر دارند، اما با در نظر گرفتن همه عوامل بهاین نتیجه رسیده است که «تا حدیاین گفته محمد نهاوندیان، رییس اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران در مورد رکود 50 درصدی شهرکهای صنعتی در کشور تایید میشود» .(2)
آفرینش
«چشم انداز ورود بانکهای خارجی» عنوان سرمقاله روزنامه آفرینش است که در آن میخوانید:
برکسی پوشیده نیست که بانک و بانکداری ایرانی در جایگاهی فروتر از بانکداری جهانی قرار دارد در این حال با تصویب ورود بانکهای خارجی به ایران به نظر می رسد گام مهمی در راستای تحول ساختارهای نظام بانکی و مالی کشور برداشته شد. با نگاهی به نظام بانکی کشور در سه دهه اخیر دولتی و ملی شدن بانکها، ایجاد بانکهای خصوصی دو تحول عمده نظام بانکی بودکه اکنون با مجوز مجلس برای ورود بانکهای خارجی به کشور مرحله سوم و مهمی در نظام بانکی کشور اتفاق افتاد.
در واقع ورود بانکهای خارجی به کشورهای در حال توسعه نسخه ای آزموده شده است نسخه ای که بی شک در کنار پیامدهای مثبت فراوان، مضراتی را نیز می تواند برای کشوری میزبان داشته باشد. در این راستا درگذشته و هم اکنون کشورهای بسیاری با آزادسازی نظام مالی و انجام اقدامات گسترده توانسته اند با استفاده از ورود بانکهای خارجی اهداف اقتصادی خود را پیگیری کنند اهدافی که بیش از هر زمان اقتصاد کشور را به اقتصادهای کشورهای دیگر مرتبط خواهد کرد.
نظام و ساختار بانکداری ایرانی اینک پس از طی تحولاتی در یک دهه اخیر کوشیده است تا با افزایش کارایی خود را اصلاح کند اما این ساختار همچنان با اشکالات و معایب عمده ای روبرو بوده است اشکالاتی که به نگاه بسیاری نتوانسته است روند توسعه در کشور را شتاب بخشد در این حال ورود بانکهای خارجی هرچند هنوز مقررات و ضوابط آن چندان مشخص نشده است اما می توان اثرات بسیار آن را بر بانکهای ایرانی و بطور کل بر اقتصاد کشور متصور شد.
در این راستا از آنجا که ورود بانکهای خارجی دسترسی بنگاهها، صنایع و شهروندان کشور را به منابع جدید و متنوع فراهم می کنند باعث افزایش قدرت انتخاب و گزینش مشتریان بانکها خواهد شد امری که باعث ایجاد فضای رقابتی در میان بانکهای داخلی و خارجی می شود امری که باتوجه به بالا بردن کارایی و خدمات در بین بانکهای داخلی خواهد شد و به نوعی باعث قدرت گرفتن نظام بانکی داخلی می شود. در عین حال نباید از تاثیر منفی ورود بانکهای خارجی بر کاهش اعتبار بانکهای داخلی در کوتاه مدت چشم پوشی کرد.
نظر شما چیست؟