سرمقاله‌ های اقتصادی روزنامه‌های صبح امروز

گزیده سرمقاله‌ های اقتصادی روزنامه‌های صبح امروز به شرح زیر است

به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک گزیده سرمقاله‌ های اقتصادی  روزنامه‌های صبح امروز به شرح زیر است
تهران امروز

«فقر گفتمان مکتوب» عنوان سرمقالهِ‌ روزنامه تهران امروز به قلم سیدجواد سادات‌رضوی
است که در آن می‌خوانید:
انقلاب اسلامی یک انقلاب فرهنگی است. گمان نمی‌رود آنان که در پیرامون انقلاب اسلامی مطالعه و تحقیق کرده‌اند، چه از صاحب‌نظران و اندیشمندان داخلی و چه از محققان خارجی، در روایی این گزاره تردید داشته باشند.

می‌توان با استناد به شواهد بسیار نشان داد که انقلاب اسلامی، مبتنی بر بن‌مایه‌های فرهنگی شکل گرفته و سپس به پیروزی رسیده است. نظریه سیاسی در فقه شیعه نیز بیش از آنکه آماج‌های سیاسی و قدرت را مطمح نظر داشته باشد، معطوف به در خدمت گرفتن سیاست و قدرت به منظور اهداف فرهنگی و در میانه این اهداف و چه بسا مهم‌ترین آن رشد و صیرورت انسان به سوی باری تعالی بیش از دیگر اهداف برجسته است.

در واقع انگاره‌های رشد و صلاح و صیرورت الی الحق و تربیت انسان بر مبنای فطرت الهی هدف و گفتمان مرکزی نظریه فقهی و کلامی شیعه است و اهداف پیرامونی آن تنها در تناظر و نسبت با هدف و گفتمان مرکزی، چید‌مانی براساس ضریب اهمیت آن می‌یابند. این هدف و گفتمان مرکزی در فقه و کلام شیعه، بی‌تردید فرهنگی است. از همین جاست که ارتباط وثیق انقلاب اسلامی با نظریه فرهنگی رشد انسان در جهت فطرت الهی او و نظریه سیاسی شیعه مبتنی بر دستیابی به اهداف فرهنگی شکل می‌گیرد و انسجام می‌یابد.


مردم سالاری

«صنعت نفت و گاز، نیازمند سرمایه گذاری های جدید» عنوان سرمقاله روزنامه مردم سالاری به قلم مجید سلیمی بروجنی است که در آن می‌خوانید:
نفت و گاز خاورمیانه طی چند دهه اخیر در کانون توجهات جهانی بوده است. در روزهایی که ایران با بحران سرمایه گذاری در بخش های مختلف اقتصادی بویژه انرژی- نفت،گاز و پتروشیمی- دست و پنجه نرم می کند و سرمایه گذاران داخلی و خارجی به دلایل متعدد سرمایه گذاری در پروژه های این حوزه را کم رنگ تر از گذشته کرده اند، کشورهای اطراف ما، با شتابی بیش از گذشته در حال فاصله گرفتن از ما هستند و با توسعه سرمایه گذاری در بخش انرژی، میزان تولید نفت و گاز خود را به سرعت افزایش می دهند.

از قطر بگذریم که سال هاست در میدان گازی مشترک پارس جنوبی، ایران را پشت سر گذاشته، عراق هم که سالها به خاطر وضعیت سیاسی و جنگ با کویت و به تبع آن تحریم اقتصادی و حمله نیروهای آمریکایی به این کشور میدان نفت را برای رقبا خالی گذاشته بود اکنون با گذر از شرایط جنگی و بهبود نسبی اوضاع امنیتی، با قدرت بار دیگر وارد معادلات نفتی شد و دورنمایی بسیار روشن را در چشم انداز آتی صنعت نفت این کشور ترسیم کرده که حداقل اثر آن برای ایران کاهش رتبه ایران از نظر میزان تولید و صادرات نفت و واگذار کردن میدان رقابت به رقیب دیگری به نام عراق است.

عراق با 115 میلیارد بشکه ذخیره نفت خام، پس از عربستان و ایران سومین دارنده ذخایر بزرگ نفتی جهان به شمار می رود; البته اگر رتبه جدید ونزوئلا را که مدعی است از این منظر از ایران پیش افتاده نادیده بنگاریم اکنون عراق اهداف بزرگتری را درنظر گرفته که می تواند تولید روزانه نفت در این کشور را در مدت زمانی کوتاه به 4 میلیون بشکه در روز و سپس به 6 میلیون بشکه در روز برساند.




آرمان

«توزیع منابع بانکی با تامین منابع مالی» عنوان سرمقاله روزنامه آرمان به قلم کاظم دلخوش است که در آن می‌خوانید:
من بر این باورم که سیستم مالی باید مبتنی بر حمایت از سرمایه گذاری باشد؛  چرا که هر چه سرمایه گذار بیشتر پشت در بانک‌ها معطل بماند قطعا به مشکلات جامعه دامن‌زده، رکود اقتصادی و عدم رونق اشتغال را به همراه خواهد داشت. سخنان رئیس جمهور نیز در خصوص سیاست‌های مالی سال 89 مؤید همین مطلب است.واقعیت امر این است که اگر سیستم بانکی پول در چرخه خود را درست توزیع کنند منجر به رشد و توسعه اقتصاد و ایجاد اشتغال خواهد شد. سیستم بانکی سپرده‌های مردم را در اختیار دارد پس باید در توزیع آن نهایت تدبر را به کار بندد. در صورتی هم که با کاهش سپرده گذاری مواجه شود، دولت می‌بایست راهکارهایی را برای دریافت مطالبات معوق ارائه کند تا بانک مرکزی دچار مشکل نشود. در شرایطی که بانک‌ها از یک سو به دلیل کاهش پس انداز مردم با رکود در سپرده‌گذاری مواجه می‌شوند و از سوی دیگر برای بازپرداخت بدهی‌های معوق با مشکل روبرو هستند، می‌بایست در کنار چاپ پول به قانون‌نویسی برای اخذ مطالبات پرداخت.


دنیای اقتصاد

«ایران و ائتلاف انگلیسی» عنوان سرمقاله روزنامه دنیای اقتصاد به قلم محمود صدری است که در ان می‌خوانید:
مشهور است که دولت‌های آمریکا و انگلیس مثل یک روح در دو بدن هستند.
این تصور در ایران قوی‌تر از دیگر جاهای جهان است. ایرانیان، کودتای 28 مرداد سال 1332 را بزرگ‌ترین بلای سیاسی دوران معاصر می‌دانند و بر این باورند که این کودتا محصول همکاری و دسیسه مشترک آمریکایی‌ها و انگلیسی‌ها بوده است. برخی حتی از این هم فراتر می‌روند و انگلیس را برنامه‌ریز و آمریکا را مجری کودتا می‌دانند.

تحولات سال‌های اخیر و هم‌صدایی واشنگتن و لندن در ماجرای هسته‌ای ایران، این گمان قدیمی را تقویت کرده است. به همین علت حال که محافظه‌کاران انگلیسی پس از 13 سال دوباره به قدرت رسیده‌اند، این پرسش مطرح است که سیاست خارجی انگلیس در قبال مساله ایران چگونه خواهد بود؟ آیا موضع لندن در برابر تهران ثابت می‌ماند، سختگیرانه‌تر می‌شود یا اندکی تغییر می‌کند؟

دولت جدید انگلیس محصول ائتلاف احزاب محافظه‌کار و لیبرال دموکرات است. محافظه‌کاران انگلیسی نوعا در سیاست داخلی اخلاق‌گرا و در سیاست خارجی واقع‌گرا هستند. یعنی اینکه در حوزه داخلی طرفدار تقویت سنت‌های اجتماعی از جمله خانواده و مذهب رسمی هستند و در حوزه خارجی، منافع ملی را بر هر چیزی و از جمله قواعد اخلاقی ترجیح می‌دهند.


جهان صنعت

«زلزله پشت درهای بانک مرکزی‌» عنوان سرمقاله روزنامه جهان صنعت است که در آن می‌خوانید؛ بنا به اظهارات محمد جهرمی، مدیرعامل بانک صادرات، عزل و نصب دیگری در اقتصاد سیاسی ایران در راه است.

برخی‌ها پیش‌بینی می‌کنند که اگر قرار باشد آقای جهرمی که از قضا مبدع طرح‌های زودبازده هم بوده، رییس کل بانک مرکزی شود از همین امروز باید منتظر زلزله در بانک مرکزی باشیم. چه آنکه علمای علم اقتصاد می‌گویند بانک مرکزی باید سیاست‌گذار و راهبر امنیت در اقتصاد کشور باشد.
آقای جهرمی که اتفاقا بنا به اظهاراتش علاقه‌ای به پست رییس کلی بانک مرکزی ندارد و معتقد است آنچه به شدت تکذیب می‌شود، همواره تایید شده، آیا شایعاتی که در مورد انحراف 40 درصدی این طرح‌ها و شکست این پروژه مطرح می‌شود را نیز به شدت تایید می‌کند؟


پول

«خطر تسهیلات بیشتر» عنوان سرمقالهب روزنامه پول به قلم دکتر مهدی تقوی است که در آن می‌خوانید:
در شرایطی که دولت نرخ بهره سپرده‌ها را به 6‌درصد می‌رساند، سپرده‌ها نیز کاهش می‌یابد و مردم ترجیح می‌دهند سرمایه‌هایشان را از کشور خارج کنند، در نتیجه آمار سپرده‌ها تقلیل می‌یابد.در حال حاضر بانک‌ها با مطالبات معوق بسیار زیادی روبه‌رو هستند؛  تسهیلاتی که ارایه داده شده اما بازگشتی صورت نگرفته است. هرچه قدر تسهیلات بیشتری ارایه شود، این مطالبات نیز بیشتر می‌شود. در حال حاضر تورم موجود، تورم طرف عرضه است و نه تقاضا.
در اقتصاد ایران تولید و صنعت دچار مشکل است و توان رساندن کالا به مصرف‌کننده را ندارد. این بدان معناست که تقاضا هست اما نمی‌تواند عرضه کند در نتیجه قیمت‌ها بالا می‌رود. اقتصاد ایران نیازمند ارایه سیاست‌هایی است که بتواند عرضه را اصلاح کند و این تنها مؤلفه‌ای است که می‌تواند منجر به بهبود اوضاع شود.در این صورت مردم نیز تشویق به سرمایه‌گذاری و شرکت در چرخه تولید می‌شوند.


نظر شما چیست؟