با ابلاغ مستند «الزامات ارائهدهندگان خدمات پرداخت در انعقاد قراردادهای الکترونیک با اشخاص ثالث» از سوی شرکت شاپرک، چارچوب مشخصتری برای استفاده از امضای الکترونیکی و انعقاد قرارداد با پذیرندگان و سایر اشخاص ثالث در شبکه پرداخت تعیین شده است.
به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک به نقل از روابط عمومی،این مستند صرفاً به استفاده از امضای الکترونیکی محدود نیست و بخشهای مختلف فرایند انعقاد قرارداد، از احراز هویت و اخذ رضایت آگاهانه تا ثبت سوابق، اعتبارسنجی گواهی و نگهداری اطلاعات را دربرمیگیرد.
بر اساس الزامات این مستند، ارائهدهندگان خدمات پرداخت و پرداختیارها باید در انعقاد قراردادهای الکترونیکی از خدمات مراکز صدور گواهی الکترونیکی میانی مورد تأیید مرکز دولتی صدور گواهی الکترونیکی ریشه استفاده کنند.
در کنار این الزام، شرکتها موظفاند پیش از ارجاع اشخاص ثالث به مراکز میانی، فرایند احراز هویت مستقل را انجام دهند و اطلاعات هویتی را از طریق مراجع و سامانههای مربوط بررسی کنند. اخذ و نگهداری تأییدیه اطلاعات، ثبت رضایت الکترونیکی و استفاده از روشهایی مانند تشخیص زندهبودن نیز در این چارچوب مورد توجه قرار گرفته است.
برای قرارداد با اشخاص حقوقی، احراز هویت شخصیت حقوقی و بررسی صلاحیت و حدود اختیارات نماینده قانونی نیز از الزامات پیشبینیشده است.
در بخش خدمات مرکز میانی نیز موضوعاتی مانند استعلام برخط وضعیت گواهی، اطلاع از تاریخ انقضا و استفاده از مهر زمانی مطمئن مورد توجه قرار گرفته است.
مجموع این الزامات نشان میدهد که حرکت به سمت قراردادهای الکترونیکی در شبکه پرداخت، صرفاً جایگزینکردن امضای دستی با امضای دیجیتالی نیست. شرکتها باید فرایندی طراحی کنند که در آن هویت طرف قرارداد، اراده و رضایت او، اصالت سند و سوابق فرایند انعقاد قرارداد قابل بررسی و پیگیری باشد.
اجرای این الزامات میتواند بر فرایندهای عملیاتی، سامانههای فناوری اطلاعات، تعامل با پذیرندگان و مدیریت اسناد در شرکتهای پرداخت و پرداختیار اثر بگذارد. از این رو، بررسی آمادگی سازمانی و فنی برای اجرای آن، به یکی از موضوعات مهم پیش روی فعالان شبکه پرداخت تبدیل شده است.
نظر شما چیست؟