آمارهای جهانی در زمینه جرائم رایانهای نشان میدهد که در سال 2012 از هزینه 2/5 تریلیوندلاری در حوزه فناوری اطلاعات بیش از 1/5تریلیوندلار، مربوط به تأمین امنیت فضای مجازی بوده است اما با این حال سارقان سایبری توانستهاند در این سال، 488میلیوندلار از کلاهبرداری، کسب درآمد کنند.
به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک،آمارهای جهانی در زمینه جرائم رایانهای نشان میدهد که در سال 2012 از هزینه 2/5 تریلیوندلاری در حوزه فناوری اطلاعات بیش از 1/5تریلیوندلار، مربوط به تأمین امنیت فضای مجازی بوده است اما با این حال سارقان سایبری توانستهاند در این سال، 488میلیوندلار از کلاهبرداری، کسب درآمد کنند. اسناد موجود هم اینطور نشان میدهد که نخستین جرم اینترنتی در ایران در تاریخ 26خرداد 1378به وقوع پیوسته است. یک کارگر چاپخانه و یک دانشجوی کامپیوتر در کرمان اقدام به جعل چکهای تضمینی مسافرتی کردند و عمل آنها بهعنوان جرم اینترنتی محسوب شد؛ چرا که آن زمان تفاوتی بین جرم کامپیوتری و اینترنتی نبود. بعد از این بود که گروههای هکر موسوم به گروه «مش قاسم» جرمهای دیگری را مرتکب شدند. مواردی چون جعل اسکناس، اسناد و بلیتهای شرکتهای اتوبوسرانی، جعل اسناد دولتی از قبیل گواهینامه، کارت پایان خدمت، مدرک تحصیلی و جعل چکهای مسافرتی و عادی بخشی از این جرائم اینترنتی بودند.
موج دوم از جرائم اینترنتی مربوط به دهه 80 بود که با یاهو مسنجر و ایمیلهای یاهو گسترش پیدا کرد و یکی از معروفترین کلاهبرداریهای آن دوره حقه نیجریه بود که در آن افراد طمعکار زیادی به ایمیلی که بهصورت گسترده به آنها ارسال میشد پاسخ دادند. در ایمیل مذکور اینطور ادعا میشد که شاهزاده بختبرگشتهای از نیجریه که از سمت خود خلع شده نیاز به کمک دارد تا پولها و ثروت خود را از کشور خارج کند. حتی کلاهبرداران این ایمیلها، شماره تماس هم داشتند که قربانیان را به دام خود میکشیدند و پس از آن بود که درخواست مبلغ 500تا هزار دلار از آنها میکردند که این ماجرا مالباختگان زیادی در آن سالها به همراه داشت.
یکی از آخرین این نوع دزدیهای عصر فناوری اطلاعات که حسابی هم سر و صدا به پا کرد مربوط است به چند هفته قبل که مالک و صندوقدار رستورانی در خیابان یوسفآباد تهران با سرقت اطلاعات عابر بانکهای مشتریان و کپیگرفتن از روی آنها به وسیله دستگاه کارتخوان بانکی که خود آنها سازوکارش را عوض کرده بودند موفق شدند 570میلیون تومان را به جیب بزنند. دزدها دستگیر شدند اما بسیاری از مالباختگان این ماجرا ناراحت از این بودند که چرا بهخاطر سهلانگاری خود، مردی با تحصیلات سوم راهنمایی به راحتی توانسته است به اطلاعات عابر بانکشان دسترسی پیدا کند. صندوقدار رستوران در گفتوگوی خود با «همشهری سرنخ» با اعتماد به نفس کامل، خود را مغز متفکری در زمینه الکترونیک و کامپیوتر میدانست. او درباره نحوه دزدی خود اینطور گفته بود: «من دستگاهی مشابه دستگاه پوز (POS) ساختم و بهخاطر اینکه مشتریان، کارتهای خود را در اختیار من قرار میدادند تا برایشان پرداخت کنم، ابتدا از دستگاه خودم کارت آنها را میکشیدم که اطلاعات کارت را کپی میکرد و در اختیار ما میگذاشت و بعد به بهانه خراب بودن دستگاه دوباره از دستگاه اصلی هزینه غذا را حساب میکردم؛ سپس رمز کارت آنها را بعد از خروجشان از رستوران یادداشت میکردم». کارشناسان بعد از این اتفاق گفتند اگر همه مشتریها خودشان رمز کارت بانکی را با رعایت احتیاط وارد میکردند هیچ کلاهبرداری نمیتوانست حسابشان را خالی کند.
نظر شما چیست؟