بانک‌ها و پیچیدگی بیش از حد

نسل انفجار جمعیت، همیشه موضوع مباحثی در حوزه فناوری است؛ همچنان در حال بررسی هستیم که چرا فیس‌بوک یک صفحه تایم لاین و یک صفحه خبری دارد و دقیقاً نمی‌دانیم «اینستاگرام[1]» (نمایش مشخصات عمومی) چیست و هنوز هم تا حدودی درباره فرستاده شدن پیامک سردرگم هستیم.

به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک،به نقل از تارنمای شاپرک ممکن است این کلیشه تا حدودی صحیح باشد؛ اما هنگامی که از مشتریان هوشمند و مطلع نسل انفجار جمعیت سخن به میان می‌آید؛ دیگر پیچیدگی یا مرموز بودن فرایندهای فناوری نیست که از رشد بانک‌ها جلوگیری می‌کند. مقصران اصلی وب سایت‌های پیچیده و سنگین، سیستم‌های پشتیبانی ضعیف، تقابل‌های سردرگم کننده و موانع امنیتی (در هر حال لازم) هستند که افراد این نسل را از خدمات بانکداری نوین، ناامید می‌کنند.

این موارد بخشی از یافته‌های تحقیقی هستند که موسسه مشاوره وست مونرو پارتنر[2] انجام داده است. این موسسه همه‌پرسی را میان مشتریانش برگزار کرده است که موضوع آن تجربیات بانکداری آنلاین در 5 موسسه مالی بود.

 از سویی نقاط ضعف احتمالی برای مشتریانی در هر سن وجود دارد؛ اما این تحقیق روی تجربیات افرادی تمرکز کرده است که 49 تا 67 سال سن دارند؛ این گروه سنی بزرگ‌ترین بخش مشتریان مؤسسات مالی شرکت‌کننده را تشکیل می‌دهند.

 برایان کلارک [3] یکی از مدیران عملکرد مشتری در این موسسه می‌گوید: بانک‌ها به طرز شگفت‌انگیزی در خدمات آنلاین عملکرد بدی ارائه می‌کنند.

کلارک قبل از این تجربیات آنلاین، مشتریان را در صنعت خرده‌فروشی کالاهای ورزشی تحلیل کرده است و می‌گوید: بیمه گران و بانک‌هایی که به شدت ریسک گریز هستند واقعاً از قافله جا مانده‌اند.

او بانک‌هایی را مثال می زند که از مشتری می‌خواهند برای دسترسی به قابلیت‌های مختلف آنلاین از نام و رمز عبور مختلف استفاده کنند (برای نمونه: پرداخت صورت حساب یا انتقال پول)؛ بانک‌هایی که منوی جهت‌یابی آن‌ها چنان معمول است که شهود موجود را رد می‌کند؛ همچنین وب سایت‌های بانکی که یافتن صفحه سؤالات مکرر در آن بسیار سخت است. کلارک می‌گوید: مواردی ساده مانند نبود دسترسی به راهی ساده برای سلف‌سرویس به جای تماس با یک نفر و درخواست حل مشکل یا دریافت پاسخ یک سؤال یا طی کردن مراحل سخت، سبب دوری مشتریان این رده سنی از بانکداری آنلاین می‌شود.

 موسسه وست مونرو از 5 بانک و اتحادیه اعتباری خواست تا رتبه «تلاش مشتری برای استفاده از خدمت» را از 1 تا 4 درجه‌بندی کنند. پایین‌ترین رتبه نشان‌دهنده کمترین میزان تلاش برای استفاده از خدمت خواهد بود و نشان می‌دهند نسل انفجار جمعیت برای رویایی با تقابل در شعبه، بانکداری آنلاین، جهت‌یابی در وب سایت و تقابل با مرکز تماس، چه مشکلاتی دارند. یافته‌ها که بر اساس تقابلاتی در سه ماهه نخست سال 2013 بود؛ نشان می‌دهد در مقایسه با استفاده از بانکداری آنلاین یا تلفن‌بانک، مشتریان در مراجعه به شعبه تجربه بهتری داشته‌اند به خصوص در حوزه دسترسی به اطلاعات، قابلیت و محتوای خدمات.

کلارک می‌گوید: این موضوع ربطی به اندازه ندارد؛ کوچک‌ترین و بزرگ‌ترین بانک‌هایی که در تحقیق مورد بررسی قرار گرفتند؛ اطلاعات چنان روی هم انباشته‌شده بودند که حتی یک جهت استراتژیک برای تلاش‌های خود در حوزه خدمت به مشتری نداشتند.

او می‌گوید: یکی از بانک‌ها 20 سیستم آنلاین مختلف داشت که نیازمند 20 کلمه و رمز عبور بود؛ هر چند این یک نمونه بسیار نادر است؛ اما نیازی نیست بگوییم سیستم‌های چندگانه عبور در بسیاری از بانک‌ها معمول هستند.

بخشی از این مشکل آن است که بانک‌ها برای سیستم‌های آنلاین خود به فروشندگان سیستم وابسته هستند و خدمت مشتری در فهرست عملکردهای این فروشندگان جایگاه مهمی ندارد. البته باید عامل دیگری را هم در نظر گرفت؛ مانند: تمایل طبیعی به ارائه روش‌های مشتری محور، به نوعی با بخش‌های هم خوانی و قانونی مخالفت دارد. بدون شک مشکلات هم خوانی وجود دارد که باید بررسی شوند اما بانک‌ها ساده‌ترین راه برای هم خوان بودن را انتخاب نمی‌کنند بلکه وارد یک مسیر مارپیچ می‌شوند.

کلارک در ادامه می‌افزاید: راه حل مورد نیاز بانک‌ها در این خصوص بررسی دوباره عملیات‌های آنلاین از طریق فرایند نظارت است که تمرکز اصلی آن تجربه مشتری است. مدیران ارشدی که به خدمت مشتری اولویت می‌دهند؛ هنگامی که مالک پروژه‌های آنلاین می‌شوند؛ این روند به آنان کمک شایانی می‌کند.

علاوه بر این موارد، برنامه‌ریزی برای تجربه مشتری به نحوی که طراحان سیستم دریابند هنگام ورود به بخش‌های مختلف خدمت آنلاین (مانند دریافت وام آنلاین یا انتقال پول و ریختن پول به حساب بانکی) واقعاً چه اتفاقی می‌افتد. این امر فقط در بانکداری آنلاین صادق نیست بلکه در بخش‌های تلفن بنکینگ نیز صحت دارد. در این حوزه شبکه‌ای در هم تنیده از منوهای اتوماتیک، ناامیدی مشتریانی را بیشتر می‌کند که برای پشتیبانی با شماره مرکز تماس، ارتباط برقرار کرده‌اند.

 کلارک مخصوصاً درباره تلاش‌های بانک در بخش یکپارچگی کانال‌های مختلف هشدار می‌دهد. او معتقد است بانک‌ها باید برای مهیاکردن گزینه‌های انتخاب موجود از طریق کانال‌های آنلاین و حضوری فعالیت بیشتری انجام دهند. آن‌ها باید چیزی شبیه Apple's Genius Bar بسازد که در آن فرد می‌تواند به طور آنلاین در هر زمان و مکانی قرار ملاقات تعیین کند و بداند 2 روز بعد هنگامی که وارد شعبه می‌شود؛ کارشناس مورد نظرش در زمان مقرر منتظر او خواهد بود.

 کلارک از یک بانک در این تحقیق با نام «واشنگتن تراست بانک اسپوکان[4]» نام می‌برد. این بانک در زمینه ایجاد یک عملیات آنلاین که عملکرد خوبی دارد و علاوه بر آن با بقیه عملیات‌های عمومی بانک هم خوانی دارد؛ بسیار خوب عمل کرده است.

 

منبع: برای اطلاعات بیشتر به این سایت مراجعه فرمایید

نظر شما چیست؟