به نظر میرسد بسیاری از بانکهای بنگلادشی تمایلی ندارند به سوییچ پرداخت ملی (NPS) که بانک مرکزی مجری آن است؛ بپیوندند. هم زمان قانون گذاران باید سیاستهایی را ارائه کنند که به موضوعات بنیادین مانند مدیریت کلاهبرداریهای اینترنتی بپردازند.
به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک به نقل از تارنماي شاپرك بانک بنگلادش در دسامبر 2012(NPS) را در حالی افتتاح کرد که فقط 3 بانک عضو شبکه آن بودند.
هنگامی که تمام بانکها به (NPS) بپیوندند، مشتری با استفاده از کارت اعتباری یا نقدی هر بانکی میتواند از دستگاه خودپرداز یا (POS) پول نقد دریافت کند. از سوی دیگر هزینه های تبادلات این چنینی بسیار کاهش مییابد زیرا تبادلات به جای آنکه از طریق شبکه های ویزا، مستر یا آمکس انجام شود با سوییچ (NPS) کنترل میشود.
علاوه بر آن خرید و فروشها را میتوان با استفاده از کارت در اینترنت و پرتال های وب در هر کشور انجام داد.
اما مشکلات دیگری که سبب میشود بانکها از سوییچ (NPS) حمایت نکنند، خدمات محدود (NPS) و مشخص نبودن هزینه آن است.
کاضی سیف الدین منیر مدیر ارشد شرکت مشاوره فناوری که خدمت Q-Cash را ارائه میکند (بزرگترین پایانه برای تبادلات دستگاههای خودپرداز) در این باره میگوید: تصمیم گرفتیم منتظر اتفاقات بمانیم.
در حال حاضر 27 بانک در شبکه Q-Cash فعالیت میکنند و اگر این شبکه هم به NPS بپیوندد، این بانکها به طور خودکار به NPS سوییچ میشوند.
در 27 بانک گفته شده چند بانک دولتی وجود دارند که از لحاظ فناوری بسیار عقب افتاده اند.
منیر میگوید: اگر NPS برای دریافت پول نقد و کنترل توازن حساب به کار رود، ما باید قبل از آنکه به سوییچ بپیوندیم، شرایط و وضعیت را دوباره بررسی کنیم.
بانک مرکزی بنگلادش بیش از 3 سال است که NPS را با هزینه پنج میلیون دلار (از سرمایه بانک جهانی) افتتاح کرده است.
منبع:www.thedailystar.net
نظر شما چیست؟