انقلاب در حوزه کارت‌ به سبک هندی/رونق کارتهای کم هزینه در مقابل ویزا و مستر

بانک Gopinath Patil Parsik Janata Sahkari یک موسسه تعاونی شهری است که ساختمان اصلی آن آن در حومه بمبئی است. گوپینات پاتیل مانند بسیاری از بانک‌های تعاونی کوچک در هند، نمی‌تواند برای مشتریانش کارت‌های نقدی صادر کند زیرا هزینه همکاری با شبکه‌های ویزا یا مستر کارت بسیار زیاد است.

به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک به نقل از تارنمای شاپرک  در 14 می 2011 این بانک خدمت کارت الکترونیکی را با همکاری RuPay افتتاح کرد که شبکه داخلی کارت‌های پرداخت در هند است و موسسه هماهنگی پرداخت‌های ملی هند آن را پایه گذاری کرده است. اکنون هزاران مشتری بانک (حتی مشتری بانک‌های دیگر) از دستگاه‌های خودپرداز پول نقد دریافت می‌کنند.

هدف از پایه گذاری RuPay علاوه بر گسترش و ترویج شمولیت مالی، بازنویسی قوانین سیستم‌های پرداخت الکترونیک در هند است. برخلاف شبکه‌های ویزا و مستر کارت هیچ هزینه ای در ازاء خدمات دریافت نمی‌کند. RuPay فقط در مناطق حومه نشین و نیمه شهری یک موهبت نیست بلکه برای مشتریان کلان شهرها نیز بسیار کارآمد است.

بازار پرداخت کارت هند در قبضه ویزا و مستر کارت است؛ ویزا تقریباً 70 درصد و مستر 25 درصد بقیه بازار را به خود اختصاص داده اند. بقیه سهم بازار میان آمریکن اکسپرس و مایسترو تقسیم می‌شود. به عقیده کارشناسان RuPay سبب می‌شود نقش ویزا و مستر کارت در هند کم رنگ‌تر شود.

بانک خزانه داری هند از قدرت انحصاری این شرکت در بازار پرداخت اطلاع دارد و البته خواهان رقابتی عادلانه است. اچ. آر خوان سرپرست بانک مرکزی هند در این باره می‌گوید: نیاز به RuPay به این جهت است که در غیاب یک جایگزین مناسب داخلی، برای همکاری با بنیادهای بین‌المللی کارت هزینه کلانی به بانک‌های هندی تحمیل می‌شود و از سوی دیگر ارتباط با بنیادهای بین‌المللی کارت سبب می‌شود تبادلاتی که به طور کامل داخلی هستند؛ خارج از کشور انجام شوند.

در خصوص تبادلات کارت‌های ویزا، اطلاعات مربوطه به مرکز فرآوری داده‌ها در آمریکا یا سنگاپور فرستاده می‌شود که از آنجا به کارت صادر کننده کارت در هند دوباره فرستاده می‌شود. حدود 90 درصد تبادلات به طور داخلی انجام می‌شود و تمام داده‌ها درباره هزینه‌ها و میزان مصرف مشتریان هندی نخست به آمریکا می‌رود؛ اگر بانک‌ها کارت‌های RuPay را قبول کنند؛ NPCI می‌تواند به عنوان سوییچی برای تبادلات دیگر عمل کند.

بانک مرکزی هند می‌داند با وجود حضور 30 ساله شبکه بین‌المللی کارت در این کشور، بخش عظیمی از جمعیت این کشور از رشد بازارهای پرداخت الکترونیک مهجور مانده اند. اس. کی. ویشواکارما نایب رییس بانک Oriental Bank of Commerce در این باره می‌گوید: در کشوری که 1.2 میلیارد نفر جمعیت دارد پتانسیل گسترش صنعت پرداخت با کارت چنان عظیم است که تصور قبضه شدن بازار در دست دو شرکت چندان خوشایند نیست. البته رقابت‌هایی هم وجود داشته است و بسیاری از محصولات و خدمات این دو بازیگر بزرگ بازار برای مشتریان بخش بانکی نامشخص است.

ویزا و مستر کارت علاوه بر هزینه کلان 50 هزار دلاری، شرایط و غرامت‌های سنگینی تعیین کرده‌اند و به این ترتیب بانک‌های کوچک‌تر برای عضویت در شبکه با مشکلات زیادی روبرو خواهند شد. برای مثال اگر تعداد تبادلات مالی گفته شده افزایش یابد؛ از بانک‌ها هزینه بیشتری دریافت می‌شود. همچنین هزینه فراوری تبادلات کارت‌های نقدی و اعتباری برای ویزا و مستر کارت بسیار بالاتر است. این امر سبب می‌شود کارت‌های این موسسه برای مشتریان شهرهای کوچک ابزار خرید جذابی نباشد.

در حال حاضر از 680 هزار پایانه بانکی فقط 44 هزار مورد RuPay را قبول می‌کنند. NPCI برنامه‌های رشد عظیمی دارد و هدفش به گردش انداختن 5 میلیون کارت RuPay تا پایان مارس 2013 است که در مقایسه با تعداد کارت‌های در گردش کنونی، 2/1 میلیون کارت بیشتر خواهد شد.

چین یک دهه قبل عملیات مشابهی را انجام داد و اتحادیه پرداخت چین (CUP) را معرفی کرد. (CUP) نوعی سیستم پرداخت داخلی است که هم اکنون نیز اغلب پرداخت‌هایی که در چین انجام می‌شود از طریق (CUP) فرآوری می‌گردد؛ ویزا و مستر کارت سهم کوچکی از بازار این کشور را اشغال کرده اند.
سودیپت روی، استادیار بازاریابی در دانشگاه اقتصاد هند می‌گوید: هرچند RuPay معادل داخلی CUP است؛ شرایطی مشابه در هند وجود ندارد زیرا رژیم قانون گذاری به نفع نیروهای رقابتی بازار عمل می‌کند و آن‌ها می‌توانند همزیستی داشته باشند و اگر NPCI روند صحیحی در پیش گیرد RuPay می‌تواند ماندگار شود.

بانک‌های بخش عمومی پشتیبان شبکه RuPay هستند؛ لالیت سینها نائب مدیر بخش تبادلات بانکی Union Bank of India در این باره می‌گوید: فرصت رشد RuPay بسیار زیاد است زیرا NPCI هزینه‌های اداری و صورتحساب‌های سه ماهانه را پایین نگه می‌دارد؛ از آن حمایت می‌شود و به همین دلیل برابر کلاه‌برداری‌های الکترونیک ایمن‌تر است.

رانجیش خار رییس بخش تبادلات بانکی مشتریان در استاندارد چارترد می‌گوید: هنگامی که NPCI با سوییچ ملی اقتصادی وارد فضای دستگاه‌های خودپرداز شد؛ مردم درباره توانایی عملکرد آن تردید داشتند اما اکنون اغلب بانک‌ها با NPCI هماهنگ شده اند.

در این میان ویزا اعلام کرده از رقابت نمی‌ترسد. اوتوم نیاک مدیر گروه کشورهای هند و جنوب آسیا در ویزا می‌گوید: ویزا مطمئن‌ترین و قابل اعتمادترین راه در دستگاه‌های خودپرداز، پایانه پز، اینترنت، موبایل و تبادلات برون مرزی را ارائه می‌کند؛ ما در بخش فناوری‌های پرداخت پیشرو هستیم و همچنان به سرمایه گذاری در توسعه کالا و راه حل‌های مطمئن ادامه می‌دهد.

مستر کارت معتقد است با توجه به نفوذ کم پرداخت‌های الکترونیک در هند، فضای کافی برای گسترش و توسعه همه شرکت‌ها وجود ندارد؛ تی. وی سشادری رییس بخش جنوب آسیا در شرکت مستر کارت می‌گوید: یک سیستم پرداخت داخلی نفوذ شبکه پرداخت‌های بین‌المللی مانند مستر کارت را کم رنگ نمی‌کند. با توجه به نفوذ سطحی پرداخت‌های الکترونیک در این کشور، پتانسیل بکر وسیعی وجود دارد و معتقدیم فضای کافی برای همزیستی چند شبکه وجود دارد.

NPCI تمام توان خود را به کار گرفته تا RuPay را به موفقیت برساند. اعضای بانک‌ها را ترغیب می‌کند تا استفاده از کارت RuPay را به مشتریان معرفی کنند. از سوی دیگر روی بانک‌های تعاونی و حومه ای تمرکز کرده و به آن‌ها خدمت پرداخت ارزان را ارائه می‌کند. بانک‌های دولتی را تشویق می‌کند پایانه‌های پز در مناطق حومه ای نصب کنند و آ. پ هوتا مدیر ارشد NPCI در این باره می‌گوید: برخی بانک‌ها مشغول بررسی قراردادهایشان با شرکت‌های موجود هستند. در چنین شرایطی مزیت انتخاب خدمت ما آن است که قرارداد فقط در 7 روز انجام می‌شود؛ در حالی که قرارداد بستن با شرکت‌های خارجی 45 روز طول می‌کشد؛ ما در ماه فوریه یک کارت نقدی بین‌المللی را معرفی می‌کنیم و تصور می‌کنیم این کارت طرفداران زیادی داشته باشد.

منبع:www.emirates247.com

نظر شما چیست؟