چگونه تا سال ۲۰۱۵ محیط بانک ها تغییر خواهد کرد؟

هر گونه بحث جدی در خصوص آینده صنعت بانکداری خُرد، این سؤال را به ذهن متبادر می سازد که آیا مشتریان هنوز نیازمند بانک های خردند؟

به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک امروزه مشتریان توانایی بانک ها را در حفظ سلامت منابع مالی خود زیر سئوال می برند.
طبق ارزیابی شرکت مطالعاتی و تحقیقاتی فارستر (Forrester) تنها 36 درصد مشتریان آنچه را که بانک ها به آنها می گویند باور دارند. امروزه بانک ها شروع به تفکر مجدد در خصوص چیستی، چگونگی و مکان خدمات رسانی به مشتریان مطلع و متوقع نموده اند. در همین حال، همزمانی پیشرفت های صنعت شامل ادغام ها، تدوین مقررات، تخصص صنعتی، تغییر نیازهای کارکنان و فناوری های نوین، فشار فزاینده ای به مدل های عملیاتی بانک ها وارد آورده و استراتژی های سنتی رشد و ارزش آفرینی را زیر سؤال برده است. حال این سؤال مطرح می شود که در آینده بانک ها برای ایجاد و حفظ مزیت در این صنعت رقابتی چه خواهند کرد؟
بانک ها برای رویارویی با این الزامات مجبور خواهند بود که بر روی نقاط قوت محوری خود – یعنی فعالیت هایی که در آنها برتری قابل ذکری دارند – تمرکز کنند.

روند های نو
اگر به طور سطحی به چشم انداز رقابتی صنعت بانکداری خرد در سال 2015 بنگریم، آن را متفاوت از امروز نمی بینیم. البته ادغام ها و اکتساب ها به احتمال زیاد تعداد بانک ها را – به خصوص در سطح بانک های منطقه ای متوسط – کاهش خواهند داد و متخصصین صنعت و مؤسسات اعتباری غیربانکی نقش مهمتری ایفا خواهند کرد.
مؤسسه ارزیابی تجاری IBM از طریق تحقیقات میدانی، پنج روند عمده صنعتی که بر روی بانکداری خرد اثر گذارند را شناسایی کرده است. تا سال 2015 کاربردهای ترکیبی این روندها محیطی را ایجاد خواهند کرد که در آن، هیچ چیز به غیر از تمرکز دقیق و برتری در عملیات روزانه قابل قبول نبوده و بانک ها بایستی از طریق نوآوری مستمر رشد کنند و در غیر این صورت عقب ماندگی آنها حتمی است. این پنج روند عبارتند از:
• مشتریان قوانین بازی را مجدداً تعریف می نمایند. تغییرات گسترده در کنار اطلاعات موجود، به مشتریان این قدرت را می دهد که خواهان پاسخگویی و شفافیت بیشتر از جانب بانک ها باشند.
• بانک های جهانی و بازیگران بسیار متمرکز، در قسمت های خاص بازار کامیاب خواهند بود. بازیگران قسمت های خاص بازار به طور سلطه جویانه ای به دنبال مطلوب ترین مشتریان هستند و بانک های متوسط بیشترین فشار را تحمل خواهند کرد.
• تغییر ترکیب نیروی کار، رهیافت های جدید را دیکته می کند. نیروی کار مسن تر، متحرک تر و متنوع تر پیچیدگی مدیریتی را افزایش داده و مستلزم رهیافت های منعطف جبران خدمات و مدیریت عملکرد است.
• فشار قانونی بیشتر خواهد شد. افزایش الزامات حریم شخصی، امنیت و کاهش ریسک مشارکت و ریسک عملیاتی، بانک ها را وادار به تبعیت از رهیافتی آینده نگر و جاری در سطح بنگاه جهت مدیریت مباحث اجرایی خواهد نمود.
• تکنولوژی به سرعت رشد خواهد کرد و پیشتاز بودن و ارزش افزایی از طریق آن میسر خواهد شد.
در میان این روندها، دو روند اول – مشتریان قدرتمند و رقابت شدید – به عنوان مهمترین نیروهایی تلقی می شوند که تغییرات صنعت در دهه آتی را شکل خواهند داد.

جلب اعتماد مشتری
در حال حاضر شاهدیم که بانک ها به سمت پاداش دهی به مشتری برای ارتقای روابط کلی با آنها پیش می روند و تمرکز خود بر محصولات و تراکنش های فردی را کاهش داده اند. این روند در سال های آتی رشد بیشتری نیز می یابد. به عنوان مثال مشتریان CITI Bank نیویورک به طور ماهانه از طریق شبکه بدون کارمزد "Thank You" امتیازاتی تجمعی در خصوص فعالیت های کلی بانکی خود کسب می کنند. این امتیازات مواردی نظیر حوزه های کنترل و بررسی حساب های پس انداز، وام ها، تسهیلات مسکن، پرداخت قبوض اینترنتی، سپرده گذاری مستقیم و خریدهای از طریق کارت های اعتباری و غیراعتباری را پوشش می دهند. هر چه تعداد کالاها و خدمات استفاده شده بیشتر باشد این امتیازات بیشتر می شوند. در نهایت طبق خواست مشتری جوایز این امتیازات در قالب هدایایی نظیر بلیط های کنسرت یا سینما و یا حتی کوپن های قابل استفاده در رستوران ها به آنها ارایه می شوند. نکته جالب توجه این است که پس از بکارگیری این رویه در سال 2005، وفاداری مشتریان به این بانک افزایش یافته و بنا به گزارش بانک، نرخ حفظ مشتریان با سابقه بیشتر از 10 سال در حوزه سپرده گذاری در بانک از 90 به 95 درصد رسیده است.

تمرکز بازیگران بر بازارهای کوچک
تا سال 2015 نتیجه دو نیروی رقابتی عمده به روشنی قابل مشاهده خواهد بود. بانک های سنتی متوسط کم کم از بین رفته، متخصصین صنعتی بزرگتر و مؤسسات غیربانکی (Non-Bank Banks) گسترش بیشتری خواهند یافت که هر کدام استراتژی های رقابتی رشد متمایزی دارند.
این صنعت در آینده شاهد ادغام بانک های متوسط و تأثیر پذیری آنها از بانک های بزرگتر و ظهور بازیگران تخصصی خواهد بود که هزینه ها و استانداردهای خدمات نوینی را طراحی می کنند. با این وجود ادغام های رهبری شده توسط بانک های بزرگ جذابیت خود را به طور مستمر از دست می دهند تا زمانی که شکاف ارزشی میان بانک فراگیرنده و هدف های بالقوه کاهش یابد. در حال حاضر بانک های فراگیرنده (بانک های بزرگ) ارزشی معادل ده برابر دریافتی های سال 2006 دارند. این در حالی است که اهداف بالقوه معادل 13 برابر دریافتی های سال 2006 ارزش گذاری می شوند.

نظر شما چیست؟