شرکت های psp اتفاق نظر ندارند

به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک، گفتگو با معاون عملیاتی شرکت پرداخت الکترونیک سامان ازآن جهت اهمیت دارد که نشان دهنده چالش های اساسی صنعت پرداخت الکترنیک در کشور ماست. چالشهایی که هم ناشی از عملکرد سیاستگذاران و هم فعالان این صنعت است. در صحبت های وی  علاوه براینکه نسبت به نهاد سیاستگذار انتقاد وجود دارد در عین حال می گوید که شرکتهای psp نیز در نشست های مشترک خود هیچ گاه به نقطه نظر واحدی در خصوص نحوه اجرای طرح های موجود و ساماندهی وضعیت فعلی نرسیده اند و بر این اساس معتقد است که تشکل صنفی شرکتهای psp   با توجه به شرایط فعلی امکان تشکیل ندارد. در عین حال از غیبت برخی از شرکتهای مطرح در نشست های ماهانه سخن می گوید که در نتیجه اعتبار این نشست ها را زیر سوال می برد. به سخن کلی شاید بتوان گفتگو با سید ابراهیم حسینی نژاد را آینه نسبتا تمام نمای وضعیت فعلی حاکم بر صنعت پرداخت الکترونیک دانست. در گفتگو با حسینی نژاد برخی مسائل شاید تکراری به نظر آید اما برای کسانی که در حوزه پرداخت الکترونیک فعال هستند حرفهای خواندنی زیادی دارد.

******************************

 شرکت پرداخت الکترونیک سامان چگونه فعالیت خود را آغاز کرد ؟
شرکت در سال 82 با سرمایه‌گذاری بانک سامان و شرکت توسن که در آن زمان کیش‌ویر بود پایه‌گذاری شد، در واقع کیش‌ویر شریک تکنولوژیک و بانک سامان سرمایه‌گذار مالی بود. بدین ترتیب شرکت در سال 83 رسما کار خود را آغاز کرد و اولین posها نیز در کیش نصب شد. سال 84 که قوانین تغییر کرد و بحث مجوز pspها مطرح شد  اولین شرکت وابسته به سیستم بانکی که مجوز psp دریافت کرد شرکت پرداخت الکترونیک سامان بود که شهریورماه 84 مجوز گرفت. البته از اواخر سال 83 شعبه تهران و اصفهان راه‌اندازی و به تدریج مابقی شعب استانها  نیز شکل گرفت. در ابتدا کار با نصب pos آغاز شد و توسعه آن بیشتر در این حوزه بود.

چه زمان در حوزه های دیگری غیر از پایانه های فروشگاهی وارد شدید؟
 از سال 83 اولین درگاه اینترنتی ایران توسط شرکت پرداخت الکترونیک سامان راه‌اندازی و از فروردین سال 83 نیز با فروش بلیط‌های قطار شرکت رجا کار رسمی پرداخت اینترنتی در ایران شروع شد . شرکت پرداخت الکترونیک سامان در این حوزه هم به لحاظ استانداردی و هم به لحاظ رسیدگی و خدمت به مشتری و هم به لحاظ کیفیت در ردیف اول قرار دارد و براساس تخمین‌ها و گزارش‌های غیررسمی شرکت پرداخت سامان در خصوص کمی و کیفی پیشتاز . گواه این مدعا آن است که درگاه پرداخت  اینترنتی اختصاصی‌ بسیاری از شرکت‌ها درگاه سامان است. بخش دیگر از کار شرکت سرمایه گذاری در حوزه موبایل پیمنت است که روی آن بسیار تمرکز داریم و از سال 85 کارهای مطالعاتی آن با توجه به الزامات بانک مرکزی آغاز شد  و سال 89  موبایل پیمنت راه‌اندازی شد که در حال حاضر نیز تراکنش ‌های قابل قبولی دارد.

خدمات شرکت به سایر بانک ها نیز ارایه می شود؟
شرکت از سال 86 تصمیم گرفت علاوه بر بانک سامان به سایر بانک‌ها نیز خدمات ارایه دهد به همین ترتیب در مناقصه بانک سپه شرکت کردیم و برنده شدیم سپس درخصوص طراحی و اجرای پرداخت الکترونیکی دریافت‌های عمومی (دریافت‌های خزانه‌ای) در دفاتر اسناد رسمی در سازمان ثبت اسناد کشور با بانک ملی نیز همکاری کردیم به طوریکه تمام دفاتر posهای متصل به pc دارند که در واقع کارفرما بانک ملی است و ما پیمانکار هستیم. از سال 89 نیز تعداد بانک‌ها بیشتر شد و با بانک صادرات نیز وارد همکاری شدیم و به دنبال آن بانک سرمایه. در واقع حدود 75 هزار دستگاه کارتخوان برای سامان، 35 هزار دستگاه برای بانک صادرات، حدود 2 هزار pos برای بانک سرمایه و 13 هزار pos پایانه نیز برای بانک سپه نصب کردیم و طبق برنامه امسال تعداد  posهای منصوبه شرکت  از مرز 200 هزار دستگاه خواهد گذشت.

رابطه شما با بانک سامان چگونه است؟
در حال حاضر بانک سامان 46 درصد از سهام شرکت را در مالکیت خود دارد. همچنین  از ابتدا هم حمایت زیادی از شرکت داشت. خوشبختانه مدیران ارشد بانک سامان فهم کاملی  از  مدیریت psp داشتند و نوع نگرش آنها به حرکت رو به جلوی شرکت کمک زیادی کرده است. در عین حال باید تاکید کنم ما در سرویس‌دهی به بانک سامان در مقایسه با بانک‌های دیگر تفاوتی قایل نیستیم.

خدمات دیگری جز حوزه شبکه کارتخوان به بانک سامان ارائه می دهید؟
موبایل پیمنت خدمت اختصاصی ما برای بانک سامان است که البته با بانک‌های دیگر نیز در حال مذاکره هستیم و بانک سامان اعلام کرده که شرکت ساختار سازمانی خود را می‌تواند در جهتی پیاده‌سازی کند که قادر باشد به سایر بانک‌ها هم سرویس مطلوب ارائه دهد.

با نگاهی به فرآیند شکل گیری PSP ها از گذشته تا کنون علت اصلی وضعیت فعلی آنها را در چه می بینید؟
در شبکه پولی و مالی کشور به یکسری مسایل اعتقاد نداریم ولی در در خیلی از مواقع خودمان همان کارها را انجام می دهیم، یک مثال مناسب، بحث دستوری عمل کردن در حوزه pspها است به طوری که طی هفت سال اخیر در این حوزه مکرر عنوان می شده که نباید دستوری عمل کرد اما در بسیاری موارد خلاف این حرف عمل شده است به طوریکه یک دسته در یک کارگروهی که از قضا دسترسی به ارکان قدرت داشته‌اند یکسری دستورالعمل‌هایی و دستوراتی را به شبکه بانکی ارایه داده‌اند.

در نمونه‌هایی که در جهان وجود دارد ممکن است در جزییات تفاوت‌هایی داشته باشند ولی درکلیات محتوایی ( Concept ) تفاوتی ندارند به عبارت دیگر منافع شبکه طوری طراحی می‌شود که این کسب و کار به صورت بلندمدت شکل بگیرد، اما در ایران این گونه نیست. درسال 82 و 83 کهpsp ها شرکت‌ها شکل گرفتند طراحی اولیه به گونه‌ای بود که کلیات اشتباه شکل گرفت، تحقیق و مطالعه ای صورت نگرفت تا ببینند فوت کوزه‌گری این صنعت چیست، اتفاقا بخش خصوصی کاملا می‌دانست که کجای کار می‌لنگد و حتی عنوان کرد که اینجا علی‌رغم اینکه شما در ظاهر به بازیگران صنعت پرداخت الکترونیک لطف می‌کنید ولی در باطن این صنعت را به خطر می‌اندازید .

در الگو های جهانی معمولا چگونه عمل شده است؟
طبق الگوهای جهانی گفته می‌شود یک گروه صادرکنندگان کارت هستند یعنی همان بانک‌ها و دسته دیگر نقش پذیرندگی کارت را انجام می‌دهند یعنی  همان pspها و توزیع کارمزد نیز طبق الگوی مشخصی انجام می‌شود.
به عبارتی یک صادرکننده داریم که همان بانک (A)است  و یک پذیرنده (B) که بین A و B تراکنش مالی ردوبدل می‌شود در اینجا یک merchant نیز داریم و پول از حساب card Holder بانک کم می‌شود اما در ایران اینگونه است که بانک بهای کالا و کارمزد بین بانکی را به psp (اینجا همان بانک پذیرنده است) می‌دهد و psp، بهای کالا  را به فروشگاه می‌دهد که البته در حال حاضر psp به شبکه متصل نیست و بین psp و شبکه ، بانک قرار دارد حال چه اتفاقی می‌افتد بانک A متوجه می‌شود که در این سیستم مدام در حال پرداخت پول است و هیچ پولی به او تعلق نمی‌گیرد و مدام ضرر می‌دهد بدین ترتیب  بود که تدریجا اعتراضات آغاز شد زیرا بانک‌ها محاسبه کردند و دیدند یک عدد بسیار بزرگی را به عنوان کارمزد بین بانکی پرداخت می کنند زیرا شبکه پذیرش ندارند وتدریجا به این فکر افتادند که خودشان هم پذیرش کنند وبه مرور بانک‌ها در کار pspها دخالت کردند و از آنجا که همزمان با مساله تورم پول نیز وجود داشت  بانک‌ها متوجه شدند که کارمزدی که می‌گیرند نیزچندان ارزش ندارد و برای اینکه بازار را از آن خود کنند  کارمزد را نیز بخشیدند در حالیکه در دنیا کل شبکه از کارمزد تغذیه می‌شود و فروشگاه ها پول خدمات دریافتی را می‌پردازند  و با این حساب یک مرکز فروش نمی‌تواند چند pos داشته باشد اما در ایران کاملا برعکس است.

Pspهای خصوصی در این مورد چه موضعی گرفتند؟
 اغلب بازیگران اصلی بخش خصوصی در آن زمان نیز معتقد بودند که این غلط است و این صنعت  را به هم می‌زند زیرا ما از بانک مقابل  کارمزد بین بانکی می‌گیریم که روزی متوجه زیان خود شده  و در کار pspها دخالت می‌کند و طوری کار پیش رفت که در حال حاضر این صنعت کاملا از هم پاشیده شده است.

به نظر شما انحراف از هدف صنعت پرداخت از کجا آغاز شد؟
اگر نگاه مطالعاتی به تعداد posها در مثلا کشور پرجمعیتی مثل چین و هند در مقایسه با ایران داشته باشیم این سوال پیش می‌آید که چرا تعداد زیاد pos در کشور ما منفعت محسوب می‌شود وپاسخ اینجاست که ما به این فکر نمی‌کردیم که کسب وکار چه می‌خواهد بلکه تنها به این فکر می‌کردیم که ابزار باید زیاد باشد. در شرایط کنونی pspها در واقع پیمانکار هستند و هر بانکی که به آنها پول دهد کارش را انجام می‌دهند و اینطور نیست که خودشان فکر کنند و کیفیت کار را افزایش دهند. بانک‌ها نیز در این بین به سراغ تنوع کارت نمی‌روند چون اگر بانکی از این محل پول ایجاد کند تدریجا به این نتیجه می‌رسد که هرچقدر کارت بیشتری تولید کند درآمدش بیشتر می‌شود و کم‌کم به طور مثال فکر می‌کند چه کارتی را نسل جدید بیشتر می‌پسندد و یا گروه‌های دیگر مثل ورزشکاران و… از این رو  مدام به فکر تنوع کارت هستنددر حالیکه در شرایط فعلی اینگونه نیست.

وضعیت شبکه کارتخوان های منصوبه در مقابل نیاز بازار را چطور ارزیابی می کنید؟
شرکت ما یک تحقیق بازار انجام داد که نشان می‌داد در تهران به ازای هر پذیرنده نزدیک دو ( 98/1 ) پایانه فروشگاهی وجود داشت و در برخی استان‌ها تا 4/3 کارتخوان که این آمار کاملا قابل ایراد است و درنتیجه می بینیم که از این یک میلیون و پانصد pos حدودتنها 500 هزار دستگاه فعال است. این در حالی است که نیاز بازار ما اینگونه نیست.
 نکته مهم اینجاست که در مسیر فعالیت شبکه کارتخوانها جایی که قرار بود تصمیم سازی و تصمصم گیری شود  قوه نظارتی و اجرایی با هم تداخل کردند. یعنی بانک مرکزی در نقش نظارت و باز هم بانک مرکزی در نقش اجرا حاضر شد.

به اعتقاد شما طرح مگا پی اس پی ها می توانست این صنعت را ساماندهی کند؟
روش‌های بعدی نیز که پیشنهاد شد همه دستوری بودند و اینگونه نبود که بازار بتواند روال طبیعی خود را طی کند و در نتیجه همه به سمتی می‌روند که بازار را به سوی منافع خود سوق دهند  اکثر طرح‌هایی که ارایه شد از جمله طرح مگاپی‌اس‌پی‌ها ضعف داشته و امکان تامین  منافعی بخشی را در یک دوره‌ای داشت ولی در درازمدت کل شبکه را تحت تاثیر قرار می‌داد .

نظر شما در مورد طرح شاپرک چیست؟
معتقدم طرح نهایی که در حال حاضر بانک مرکزی روی آن کار می‌کند از نظرکلیات طرح خوبی است و به نظر می‌رسد که روی آن مطالعات لازم صورت گرفته است. طرح شاپرک در واقع یک شبکه بزرگ است که منافع گروه‌های مختلف دیده شده در عین حال دارای ضعف‌هایی هم هست اما فعلا تنها چیزی است که ممکن است به نتیجه برسد زیرا باقی طرح‌ها مثل مگاپی‌اس‌پی‌ها و… در پی کسب منافع شخصی بودند.

نقاط مثبت شبکه الکترونیکی پرداخت کارتی را در چه می بینید؟
ظاهرا شبکه شاپرک می‌خواهد رونمایی شود و در پیشنهاد هم باز است نقطه مثبت اینجاست که پیوستن به شاپرک اختیاری است و از سویی الزاماتی قرار داده‌اند که از یک تاریخی یکسری اتفاقات در شبکه می‌افتد که شرکت‌هایی که نمی‌خواهند بپیوندند فقط یکسری کارهای خاص می‌توانند انجام دهند و نمی‌توانند همه تراکنش‌های شبکه بانکی را داشته باشند.

به اعتقاد من تداخل هایی بین بانک‌ها و pspها وجود دارد از بین می‌رود و شفافیت ایجاد می‌شود. مشخص می شود  که چه کسانی صادرکننده و چه کسانی پذیرنده هستند که این مساله خیلی مهم است زیرا بانک‌ها از ناحیه صادرکنندگی پول خیلی زیادی عایدشان می‌شود در حالی که این حق pspها است از سویی دیگر pspها نیز در کار بانک‌ها (صادرکنندگی) دخالت می‌کنند و در مقابل حق بانک‌ها نیز نیست که یکسری هزینه‌ها را بدهند در حالیکه فعلادارند می‌دهند.در دنیا نیز به همین منوال است چند شرکت بزرگ داریم که در کل دنیا سرویس می‌دهند اما تعداد زیادی شرکت‌های کوچک نیز وجود دارند که تنها سرویس‌های خاص ارایه می‌دهند.

روی هم رفته عکس‌العمل pspها در قبال این طرح چه بوده است؟
امکان دارد یک بخش‌هایی از این طرح به ضرر برخی باشد اما چون نگاه، نگاه نظارتی است و بدون غرض‌ورزی در آن تصمیم‌گیری می‌شود موفق خواهد بود. البته ممکن است به طور مثال شرکت پرداخت الکترونیک سامان در برخی موارد دچار زیان شود اما حاضریم این زیان‌ها را متحمل شویم به شرط اینکه صنعت ما تداوم یابد زیرا روش فعلی تنها جنجال و دعوا ایجاد می کند. به عبارت دیگر روش فعلی برای pspها خطرناک است.

پس نگاه شما به شاپرک مثبت است؟
نگاه من به این دلیل مثبت است که می بینم از دیدگاه کارشناسی آقای حکیمی فردی کاملا موجه است و اگر این طرح به خوبی اجرا شود مطمئنا شرکت‌ها خوب سرویس خواهند داد و تبعا در بازار زنده می‌مانند و کسب وکار آنها تامین خواهد شد.

در راستای اجرای طرح شاپرک چه پیش بینی یا تصمیمات خاصی در شرکت  اتخاذ شده است؟
حداکثر طی دو سال آینده شرکت‌هایی می‌توانند برنده بازار باشند که سرویس خوب ارایه دهند هر شرکتی که سرویس بهینه و خوب ارایه دهد می‌تواند برنده بازار باشد. انتخاب به دست فروشگاه و پذیرنده خواهد بود و فروشگاه‌ نیز به دنبال بانکی خواهد رفت که سرویسی با کیفیت بالا و مناسب ارایه می‌دهد.

پس فروشگاه‌ها انتخاب می‌کنند و در نتیجه کیفیت کار باید افزایش یابد که شرکت ما تمرکز خودش را روی این مساله گذاشته است که عارضه‌هایمان را در بخش‌های مختلف شبکه، پشتیبانی، سرعت در رسیدگی به مشتری، یکپارچگی خدمات و.. شناسایی کنیم و بتوانیم به مشتری سرویس خوب ارایه دهیم زیرا معتقدیم برگ برنده pspها در یکسال آینده این خواهد بود.

آیا ممکن است زمانی شرکت شما با شرکت های دیگر ادغام شوند آیا در این خصوص پیش‌بینی لازم را داشته‌اید؟
هیچ‌چیز غیرممکن نیست ولی شاکله شرکت ما اینگونه نیست و نشان داده که می‌تواند خود را سرپا نگاه دارد امکان دارد که ما در یکسری لایه‌ها شراکت کنیم و در لایه‌هایی نیز ادغام داشته باشیم زیرا به طور مثال شرکت ما یک شبکه دارد شرکت خدمات و پارسیان و… نیز یک شبکه سخت‌افزاری دارند که لزومی ندارد این همه شبکه وجود داشته باشد و می‌توانیم در یکسری جاها با هم مشارکت کنیم یا به طور مثال فلان شرکت در یکسری استان ها قدرت بالایی در سرویس‌دهی دارد و شرکت ما در استان‌های دیگرقدرت سرویس‌دهی دارد که می‌توانیم با هم مشارکت کنیم. این امکان وجود دارد و بخش خصوصی به طور حتم این منطق را درک خواهد کرد و حاضر خواهد بود که این شراکت ها را انجام دهدو در یکسری لایه‌هایی شریک شود و پیشنهاد آن هم داده شده است تا  در لایه‌هایی مانند call center و… شرکت‌ها  با هم مشارکت کنند.

آیا در این  وضعیت شرکت سامان به سمت انجام فعالیت‌های جدیدی رفته است؟
ما سرمایه‌گذاری خوبی در بخش Mobile payment و Internet banking داشته‌ایم و راهکارهای های بسیار خوبی نیز در این زمینه ارایه داده‌ایم  تا جایی که رقبای ما به دنبال این هستند که این راهکارها را برای خود کنند و حتی با شرکاء تجاری ما نیز وارد مذاکره شده‌اند که  شرکای ما پاسخ مثبت به آنها نداده‌اند ولی روی این حوزه‌ها شرکت ما آمادگی بالاتری دارد زیرا خودش صاحب تکنولوژی است تنها 4 یا 5 شرکت PSP خودشان سوییچ دارند و بین این 4 یا 5 شرکت نیز تعداد کمتری از آنها خودشان توانایی توسعه سرویس دارند.

امکان دارد در لایه‌های عملیاتی بتوانند اما در لایه‌های محوری این توانایی خیلی کمتر است در حالیکه ما در این دو رده توانستیم خوب عمل کنیم و فکر می‌کنم طی 2 سال آینده در این حوزه حرف‌های زیادی برای گفتن خواهیم داشت و نتیجه عملکردمان در این دو حوزه نشان داده مشتریان بسیار راضی و راغب هستند و مقایسه پرداخت های اینترنتی و موبایلی ما در مقایسه با چهار سال پیش نشان می‌دهد  رشد خوبی داشته و کلیه تست‌های امنیتی نیز پاس شده است.

موبایل پیمنت روش‌های مختلف دارد اما در حال حاضر همه روی موبایل بانکینگ کار می‌کنند و تنها در کنار آن گزینه پرداخت را هم قرار داده‌اند مثل فروش شارژ کارت و… ولی شرکت ما برای موبایل پیمنت روی ussd مجوز اصلی دارد.البته به غیر از ما شرکت جیرنیگ است که متعلق به همراه اول است .

ما توانسته‌ایم با همکاری شریک تجاری‌مان آنقدر کار را استاندارد پیش ببریم که ایرانسل نیز با ما قرارداد بست و روی سیم‌کارت‌های ایرانسل شما این سرویس را می‌بینید و ما تدریجا سرویس‌های پرداخت دیگری مثل رزرواسیون هتل، بلیط، قطار، هواپیما و حتی پرداخت‌های مربوط به پارکینگ و کرایه تاکسی و… را روی آن افزایش می‌دهیم.

کمتر موبایل بانکینگی وجود دارد که با چهار سال سابقه تراکنش‌هایش به اندازه سرویس ussd شرکت ما داشته باشد زیرا سرویسی است که بدون نیاز به نرم افزار و از طریق سرور و اپراتور توسعه می‌یابد، خارج از کشور نیز پاسخگو است، سرعت بالایی دارد و به لحاظ امنیتی وضعیت مناسبی دارد و بانک مرکزی نیزصراحتا اعلام کرده که امن‌ترین روش پرداخت از طریق موبایل سرویس ussd است.

آیا شرکتهای psp در نشست های ماهانه خود به جمع بندی خاصی در خصوص شاپرک رسیده اند؟
هیچ جمع‌بندی درستی در خصوص نظرات pspها هیچ‌وقت ایجاد نشد من هیچگاه حتی در یک جمله ندیدم که pspها با یکدیگر متفق باشند و که اگر حتی در یک جمله هم هماهنگ باشند بانک مرکزی کاملا پیشنهادات و نظرات آنها را اعمال خواهد کرد.

به نظر شما وضعیت  ایده آل در این صنعت چیست؟
اساسا در هیچ جای دنیا نیز بازار آزاد کامل نداریم و بالاخره اتحادیه‌ها و نهادهای صنفی  هستند که کار را راهبری می‌کنند که متاسفانه این اتحادیه در pspها به درستی شکل نگرفته است. البته تلاشهایی صورت گرفته  که این تشکل صنفی شکل گیرد.

در همه‌جای دنیا در خصوص هر صنفی قوانینی وجود دارد که حراست می‌شود اما متاسفانه در pspها این اتفاق نیفتاده است. فکر می‌کنم دلیل اینکه طی یکسال اخیر بانک مرکزی چراغ خاموش طرحش را جلو برد همین قضیه بود زیرا فکر می‌کرد اگر مساله‌ای را اعلام می‌کرد pspها همه به تکاپو می‌افتادند و هر کس حرف خود را می‌زد. درست مانند قضیه مگاپی‌اس‌ها به طوریکه نه‌تنها اتفاق نظری بین pspها شکل نگرفت بلکه هر کسی این طرح را فیلی در اتاق تاریک دید که خودش می‌شناخت.

به نظر شما نقطه نهایی نظام پرداخت کارتی ما کجاست؟
معمولا اپراتورهای اصلی در سرویس‌های مختلف در جهان متعدد نیستند و یکسری استانداردهای سخت‌گیرانه قرار می‌دهند که هر کسی نمی‌تواند وارد شود در حالیکه در ایران به راحتی به یک psp مجوز داده می‌شود امیدواریم به زودی انجمن صنفی pspها اتفاق بیفتد.

انجمن صنفی  قوانینی دارد که مجوز دادن نیز یکی از آنهاست در حالی که مجوز pspها را بانک مرکزی می‌دهد باید یک الزامی وجود داشته باشد. اما در گردهمایی pspها به جز gentleman agreement چیز دیگری وجود ندارد من فکر می‌کنم اگر سره از ناسره جدا شود این انجمن هم شکل می‌گیرد.

در گردهمایی‌هایی که داریم خیلی از pspها مثل به پرداخت ملت حضور ندارند  درحالیکه این شرکت حدود 30 درصد بازار را در اختیار دارد. از سوی دیگر خیلی از pspها فکر می‌کنند این گردهمایی در جهت منافع آنها نیست و دوست دارند کار خودشان را انجام دهند. مثال دیگر  سداد بانک ملی هم در این نشست ها حضور پیدا نمی کند  که این امر مشروعیت گروه را تا حدی تحت تاثیر قرار می‌دهد.

 من فکر می‌کنم اگر سره از ناسره جدا شود و آرام‌آرام بانک‌ها یک طرف و pspها هم یک طرف بروند و منافع آنها هم شفاف شود می‌توان این انتظار را داشت که انجمن تشکیل شود و حتی بانک مرکزی هم این کار را می‌کند که بگوید خود pspها مجوز صادر کنند و تدریجا این مساله شکل می‌گیرد به شرط اینکه محل درآمد مشخص باشد.

مشکل اصلی تنها تشکیل انجمن است؟
به نظر می رسد موانع در هم گره خورده است. یکی دیگر از مشکلات بحث درآمد است. در حال حاضر در بازار حدود 3000میلیارد تومان ماهانه گردش وجود دارد که  در صورت عدم حذف کارمزد حدود 15 میلیارد تومان کارمزد پذیرندگی این شبکه می شد. اگر محل درآمد کارمزد پذیرندگی باشد و اگر درآمد ما از این 15 میلیارد تومان حاصل شود سره از ناسره مشخص می‌شود.

تصور می کنید در نهایت برنده یا برندگان اصلی در بازار پایانه های فروشگاهی چه کسانی هستند؟
به نظر من هر psp که سرویس بهتری ارایه دهد در نهایت برنده خواهد بود.اما متاسفانه در ایران منافع شخصی و شرکتی به منافع ملی می‌چربد و واقعا هرطور که نگاه کنیم متوجه می‌شویم از این یک میلیون و پانصد هزار pos حدود تنها 500 هزار دستگاه  فعال است.
در دنیا برای هر کسب وکاری قاعده و قانونی وجود دارد وقتی اجازه دهیم یکصنعت  توسط بخش خصوصی شکل بگیرد تدریجا یکسری منطق‌ها حاکم می‌شود ولی در غیر این صورت منطق‌های لازم از بین می‌رود.