شبکه بانکی در انتظارعملیاتی شدن امضا دیجیتال

به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک علیرضالگزایی ، معاون فناوری اطلاعات بانک ملت ، گفت: بانک مرکزی در بسته سیاستی_ نظارتی سال 90 موظف شده تا پایان خرداد سال جاری امضای(نماد) دیجیتال را عملیاتی کند. که براساس آن تحت مدیریت بانک مرکزی وبا کمک وزارت بازرگانی امضا دیجیتال اجرایی می گردد.

وی در پاسخ به این سوال که  بسترها وملزومات جهت اجرایی شدن امضا الکترونیک در شبکه بانکی چیست اظهار داشت: احتمالا بر اساس بسته سیاستی _ نظارتی سال 90 بانک مرکزی سیاست های تخصصی بانکی را در این خصوص برای شبکه بانکی تعیین وابلاغ خواهد کرد وبا نک ها می توانند در راستای آن فعالیت کنند.

این کارشناس بانکداری الکترونیک عنوان کرد:عملیاتی شدن امضا دیجیتال در شبکه بانکی نیازمند ارایه دستورالعمل وطراحی چارچوب ها از سوی بانک مرکزی است.

لگزایی با تاکید بر اینکه باید سیاست های نظام های پرداخت روی محور امضا الکترونیک تعیین وسپس به بانک ها ابلاغ شود خاطرنشان ساخت: در این صورت آرزوی سیستم بانکی درخصوص داشتن امضا الکترونیک بر آورده خواهد شد.

وی در ادامه با اشاره به اهمیت وجود احراز هویت الکترونیک گفت:با گسترش ابزارهای پرداخت الکترونیک به خصوص در پرداخت های فراتر از خرد واشخاص حقوقی وشرکت های که بیش از یک امضا دارند وفرایند صدور دستور پرداخت ها وحواله ها با ارقام بالا صورت می گیرد شبکه بانکی به شدت نیازمند امضا الکترونیک است

به گفته وی اجرایی شدن امضا الکترونیک در شبکه بانکی نقطه عطفی جهت گسترش نظام پرداخت خواهد بود.

به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک در فصل پنجم در قالب ماده 20 بسته آمده است:بانک مرکزی با استفاده از ریشه الکترونیکی کشور مستقر در وزارت بازرگانی نظام مدیریت امضای دیجیتال (نماد) بانکی و پایگاه داده اطلاعات جامع هویتی را به منظور ایجاد هویت دیجیتالی برای مشتریان، کارکنان و سامانه‌های بانکی تا پایان خرداد سال 1390 راه‌اندازی خواهد کرد.

در این راستا حکیمی در همایش پولی و ارزی که اخیرا برگزار شد از عملیاتی شدن بستر لازم برای ایجاد هویت دیجیتال در شبکه بانکی تا موعد مقرر خبر داد اما درباره چگونگی ساختار نظام مدیریت امضای دیجیتال (نماد) بانکی و پایگاه داده اطلاعات جامع هویتی توضیح چندانی نداد.

وی در عین حال اعلام کرد:نظام پرداخت های کشور با عمق بخشی به بازار پرداخت الکترونیکی به مراحل بلوغ خو.د نزدیک می شود.

ساختارهای امضای دیجیتال:

بسترحقوقی  ثبت امضای دیجیتال در دفتر اسناد رسمی از روز گذشته آغاز شده  و این کمک می کند تا بانک مرکزی هر چه سریع تربسترهای عملیاتی این امضا را در شبکه بانکی فراهم کند.

براساس انچه ویکیپدیا آورده، طرح امضای دیجیتال معمولاً سه الگوریتم را شامل می‌شود: ۱- الگوریتم تولید کلید را که کلید خصوصی را بطور یکسان و تصادفی از مجموعه کلیدهای ممکن انتخاب می‌کند. خروجی‌های این الگوریتم کلید خصوصی و کلید عمومی مطابق با آن است.۲- الگوریتم امضا که توسط آن با استفاده از کلید خصوصی و پیام امضا شکل می‌گیرد. ۳-الگوریتمی که با استفاده از پیام دریافتی و کلید عمومی صحت امضا را بررسی می‌کند و با مطابقتی که انجام می‌دهد یا امضا را می پذیرد یا آن را رد می‌کند. دو ویژگی اصلی که در امضای دیجیتال مورد نیاز است: اول، امضای تولید شده از پیام مشخص و ثابت هنگامی که توسط کلید عمومی مورد بررسی قرار می‌گیرد فقط در مورد همان پیام ارسالی می‌تواند عمل تطبیق را صورت دهد و در مورد هر پیام متفاوت و خاص می‌باشد.

 ثانیا، امضای دیجیتال می بایست قابلیت اجرا توسط الگوریتم را داشته باشد و بتواند فایل امضای معتبر برای مهمانی که کلید خصوصی را دارا نمی‌باشد ایجاد نماید. تاریخچه بر اساس اسناد معتبر دیدگاه‌های جدید در رمزنگاری در سال ۱۹۷۶ توسط ویتفید دیفیه و مارتین هلمن برای تشریح ایده‌های اولیه طرح فایل امضای دیجیتال ارائه شد.

البته به نظر می‌رسد طرح‌های اولیه دیگری نیز در آن زمان وجود داشته است. مدت کوتاهی پس از آن جمع دیگری از محققین به نام‌های ریوست، شمیر و آدلمن، الگوریتم آراس ای را ابداع کردند که می‌توانست برای تولید امضای دیجیتال اولیه به کار رود . اول بسته نرم‌افزاری امضای دیجیتال با عنوان لوتوس نت در سال ۱۹۸۹ بر مبنای همین الگوریتم به بازار عرضه شد. در سال ۱۹۸۴ میشلی، گلدواسر و ریوست با تمام دقت موارد مورد نیاز را برای برقراری امنیت در طرح امضای دیجیتال برریسی کردند. آن‌ها با بررسی مدل‌های مختلف حمله برای امضای دیجیتال توانستند طرح فایل امضای دیجیتال جی ام آر را ادائه کنند که می‌تواند در مقابل حمله به پیام و جعلی بودن آن مقاومت کند. طرح‌های ابتدایی امضای دیجیتال مشابه همدیگر بودند: آنها از جایگشت(تبدیل) دریچه‌ای استفاده می‌کردند، مانند تابع آر اس ای و یا در برخی موارد از طرح امضای رابین بهره می‌گرفتند.

جایگشت دریچه‌ای نوعی از مجموعه جایگشت هاست که به وسیله پارامترها مشخص می‌شود که در محاسبه‌های رو به جلو سریع عمل می‌کند ولی در محاسبه‌های بازگشتی با مشکل مواجه می‌شود. با این وجود برای هر پارامتر یک دریچه وجود دارد که حتی محاسبه‌های بازگشتی را آسان می کند. جایگشت‌های دریچه‌ای می‌توانند مانند سیستم‌های رمزگذاری با کلید عمومی باشند. در جایی که پارامتر به عنوان کلید عمومی و جایگشت دریچه‌ای به عنوان کلید پنهان است رمزگذاری مانند محاسبه جایگشت در جهت رو به جلوست و رمز گشایی مانند محاسبه در جهت معکوس است.

همچنین جایگشت‌های دریچه‌ای می‌توانند مانند طرح فایل امضا دیچیتال باشند، به این صورت که محاسبه در جهت معکوس با کلید پنهان مانند امضا کردن است و محاسبه در جهت پیش رو مانند بررسی صحت امضاست. به دلیل این همخوانی امضاهای دیجیتال اغلب بر پایه سامانه رمزنگاری با کلید عمومی تشریح می‌شوند اما این تنها روش پیاده سازی امضای دیجیتال نیست. ولی این نوع طرح امضای دیجیتال در برابر حملات آسیب پذیر است و شخص مهاجم می‌تواند با دست کاری در روش بررسی صحت امضا، یک امضای دیجیتال جعلی برای خود ساخته و شبکه را با مشکل مواجه سازد.