پرداخت تقریبی نقل و انتقالی است که نیازمند تماس فیزیکی میان کارت و پایانه پرداخت نیست. به عبارت دیگر همان پرداخت بدون تماس است.همچنین این نوع پرداخت برای خرید های خرده وهنگامی استفاده می شود که سرعت عملیات اهمیت زیادی می یابد( به عنوان مثال در فروشگاهها، سوپرمارکتها، ایستگاههای قطار یا رستورانها).
به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک، کارتهای تقریبی یا بدون تماس براساس فناوری RFID تهیه می شوند این فناوری از امواج رادیویی برای انتقال اطلاعات از شی به شی دیگر استفاده می کند.
کارتهای بدون تماس هوشمندپتانسیل برای ذخیره اطلاعات حساس را به شیوه ای مطمئن نیز دارند .
سردرگمی
اما وقتی نوبت به استفاده از کارت بدون تماس می رسد به نظر می رسد بازار موجود دچار سردرگمی شده است. شاید این سردرگمی مربوط به تعداد انتخابهای پیش رو باشد. گاهی اوقات به نظر می رسد شبکه های پرداخت سعی دارند با توری از اصطلاحات جذاب و پیچیده به دریای کارتهای بدون تماس بکشانند و امید دارند توجه صادرکنندگان کارت را به خود جلب کنند. واژه هایی مانند ارزش کم، ارزش زیاد، ارزش ذخیره شده،نقدی، اعتبار، آنلاین، آفلاین، پین، بدون پین، مگ استریپ،کارتهای تراشه دار، یک تداخلی، دوتداخلی و … همه اینها به سردرگمی بیشتر موجود در بازار دامن می زند. اما همه اینها به کجا منتهی می شود. اکنون بحث این نیست که ما به سوی تنوع بی جای محصولات در بازار می رویم بلکه نکته اصلی این است که مشتری تنها به یک کارت کارا و قابل استفاده نیازمند است. نه بیشتر و نه کمتر.
با وجود این همه انتخابهای فراوان یک موضوع فراموش می شود و آن مشتری نهایی کارت یا همان صاحب کارت و برداشت مشتریان نهایی از کارتهای بدون تماس و خدمات آن است. هرچند که قراردادن ابزار پرداخت و بلیط الکترونیکی هردویکجا بسیار نوین است اما اگر صاحب کارت هرگز از حمل و نقل شهری استفاده نکند، بی مصرف خواهد بود. همانند همین مورد برای مشتریانی که بیشتر از کارت اعتبار استفاده می کنند ارائه خدمات بدون تماس در کارتهای نقدی سودمند نخواهد بود. بنابراین پیش ازارائه خدمات کارتهای بدون تماس باید تحقیق کامل و جامعی انجام شود.
پول نقد دربرابر خدمات کارتهای بدون تماس
آگاهی از خواسته مشتری نهایی خدمات بخشی از معادله ایست که به شما کمک می کند تا موقعیت محصول خود را تعیین و تضمین کنید. البته باید از روشهای رقیب پرداخت بدون تماس زیر شناختی پیدا کرد. هرچند ممکن است عجیب به نظر برسد اما پول نقد سرسخت ترین رقیب پرداخت بدون تماس است.
هرچند که دیدگاه کلی همگان این است که پرداخت نقدی آزاد است ( هزینه اضافی برای مشتری ندارد) اما این دیدگاه صحت ندارد.
به عنوان مثال بازرگانان باید پول نقد را تا زمان مناسب برای انتقال آن باید در بانک ذخیره کنند. این امر نیازمند زمان و هزینه است . هزینه های بسیاری مربوط به نگهداری و اقدامات امنیتی هستند. هزینه های مربوط به اشتباه افراد و… بازرگان باید تمامی این هزینه ها را بپردازد. پرداخت تقریبی یک جایگزین مطمئن تر برای حمل پول نقد ارائه می دهد. اما این سوال به وجود می آید که آیا پرداخت بدون تماس تهدیدی برای پول نقد محسوب می شود؟
شاید بتوان پرداخت بدون تماس رابا نوع دیگری ازمحصولات پرداختی بانکها که در حال منسوخ شدن است مقایسه کرد: چک.
در برخی کشورهای اروپایی چک با ورود خدمات پرداخت الکترونیکی کاملا از میان رفته است. در انگلیس تا 2018 میلادی چک به طور کامل منسوخ می شود. آیا پول نقد هم به همین سو در حرکت است؟ البته نمی توان احساس تعلقی که فرد به پول فیزیکی دارد را نادیده گرفت. تنها زمان همه این موارد را مشخص می کند. در حال حاضر تنها تعداد معدودی از کشورها به سوی جامعه بدون پول نقد در حرکت هستند. جایگزینی پول نقد با پرداخت بدون تماس یکی از اهداف بلند مدت این خدمات است.
اما از اهداف کوتاه مدت آن می توان به استفاده آسانتر اشاره کرد.
برگرفته از مجله cards now( می/ جون 2010)
برند وان گیفن( مدیر ارشد تجاری شرکت کولیز
نظر شما چیست؟