در نظر اول چنین عنوانی برای درج مطلبی در وبلاگ بانکداری الکترونیک ایران
در نظر اول چنین عنوانی برای درج مطلبی در وبلاگ بانکداری الکترونیک ایران، به دو دلیل عجیب به نظر می رسد. دلیل اول اینکه برای مقایسه دو موضوع باید در درجه اول شباهت یا شباهتهایی بین آن دو وجود داشته باشد وگرنه نفس مقایسه آنان بی معنی خواهد بود. دوم اینکه به فرض قابل مقایسه بودن این دو حرفه، این موضوع چه ارتباطی با بانکداری الکترونیک دارد؟
در پاسخ به دلیل اول، می توان گفت که پزشکی و فناوری اطلاعات هردو از علوم کاربردی هستند، منظور از علم بودن آنها پیروی از روشها، ظوابط، اصول و به عبارت بهتر پارادایم پذیرفته شده برای علم به صورت عام از سوی دست اندرکاران آن است و هدف از کاربردی بودن این است که هر دو برای تسهیل و بهبود کیفیت زندگی انسان ایجاد شده اند.
البته یک کارشناس کامپیوتر یا فناوری اطلاعات می تواند مثلا با نوشتن یک ویروس کامپیوتری در خلاف این جهت حرکت نماید، همانطور که یک پزشک می تواند به جای دارو برای بیماران خود سم یا داروی اشتباه تجویز کند ولی در هر دو صورت باید توجه داشت که هدف از ایجاد چنین علومی غیر از این بودهاست.
برای اینکه مطالب ای نوشته نیز مانند نوشته های قبلی کمی باشد و بتوان این دو حرفه را به صورت عددی نیز مقایسه نمود، دیه کامل یک مرد مسلمان را در حال حاضر (چهل و پنج میلیون تومان در ماه های عادی و 60 میلیون تومان در ماه های حرام) که در صورت احراز اشتباه و قصور پزشکی بر عهده پزشک یا بیمارستان است را با ضرر و زیان های وارده ناشی از اشتباهات در فن آوری اطلاعات بر سیستم بانکی مقایسه می کنیم. البته توجه داشته باشید که در مثل مناقشه نیست.
مقایسه:
1. در حرفه پزشکی کسی مجاز به اشتغال (چه در مطب چه در بیمارستان و درمانگاه و …) است که تحصیلات و مدارج دانشگاهی مورد نیاز برای این حرفه را از دانشگاه های مورد تایید وزارت بهداشت و آموزش پزشکی دریافت داشته باشد. در فناوری اطلاعات تحصیلات هیچ ارتباطی با اشتغال ندارد و هر کسی با هر مدرک تحصیلی از ادبیات و زبان های خارجی گرفته تا شیمی و فیزیک و راه و ساختمان و جامعه شناسی و … و حتی دیپلم و زیر دیپلم می تواند در این زمینه مشغول به کار شود، اگر کار نیاز به تخصصی بیش از این داشته باشد، یک یا دو دوره آشنایی با ویندوز و احیانا برنامه نویسی ویژوال بیسیک و نظایر آنها که از طرف خود شرکتها برگزار می شود کفایت می کند.
2.حرفه پزشکی در قدیم بیشتر نوعی جادوگری بود بعدها با حکیمان دوره میانه کمی جنبه علمی پیدا کرد، البته همچنان بیش از اینکه با عدد و رقم و اندازه گیری سرو کار داشته باشد، با حالاتی نظیر پریدن رنگ و ضعف و درد و به صورت کیفی سر و کار داشت ولی امروزه پزشکان برای انجام وظایف خود غیر از موارد بدیهی حتما از آزمایشهای دقیق و مقایسه به معیارهای دقیق سلامت و بیماری استفاده می کنند.
در حرفه فناوری اطلاعات، علی رغم اینکه این حرفه ارتباط تنگاتنگی با کامپیوتر دارد و اصلا اسم کامپیوتر از محاسبه کردن ریشه گرفته است، محاسبه و عدد و رقم زاید است مگر در مواردی که بخواهیم در زمینه محصولی تبلیغ کنیم و در این صورت هم به جای اینکه مشخصاتی از سیستم را که می خواهیم بر اساس آنها تبلیغ انجام گیرد، اندازه گیری کنیم، ابتدا عدد و رقم هدف خود را مشخص می کنیبم و بعد با محاسبه معکوس پارامترها و فرمولها را به نوعی تغییر می دهیم که به عدد هدف برسیم.
3.در حرفه پزشکی میزان دارو برای بیمار بر اساس بیماری و مشخصات بیمار از قبیل سن و وزن و جنسیت و … به دقت تعیین و تجویز می شود و بعد از آن هم با معاینات دوره ای بیمار اگر نیاز باشد نوع دارو، دوز آن و حتی روش درمان اصلاح می شود یا ادامه پیدا می کند. در فناوری اطلاعات قویترین نوع دارو برای کشنده ترین بیماری به هر بیماری که مراجعه کند، تجویز می شود و نیازی هم به باز نگری نیست، به هر حال بیمار یا خوب می شود یا می میرد یا با همین بیماری کمی بیشتر و کمتر کج دار و مریز می کند.
به عنوان نمونه در بانک کشاورزی با حد اکثر نرخ تراکنشهای کلیه درگاه ها به اضافه شعب کمتر از tps 200، از نرم افزار FNS و آخرین سخت افزارهای IBM استفاده می کنیم. به این تجویز کارشناسانه اضافه نمایید که مشابه همین پیکر بندی بانک کشاورزی طبق آمار منتشر شده به رکورد 9445 tps برای 380 میلیون حساب (account) می رسد در حالی که بانک کشاورزی از زمان انتقال سرویس هاست خود از خدمات انفورماتیک به سیستم FNS در زمانهای پیک کاری (کمتر از 200 تراکنش در ثانیه) قادر به سرویس دهی نیست.اضافه نمایید به این موضوع تشویق بانک کشاورزی را(معرفی بانک کشاورزی ،به عنوان سازمانی نوآور و پویا)
4. در حرفه پزشکی چنانچه بیماری در اثر قصور یا اشتباه پزشکی دچار آسیب یا فوت شود، پزشک یا بیمارستان موظف به پرداخت ضرر و زیان یا دیه به بیمار یا بازماندگان وی هستند. در فناوری اطلاعات چنانچه بانک ملی (اولیا دم فرد فوت شده) در صورت ضعف سیستم سرویس رسانی (شرکت خدمات) ضرر و زیان را به بیت المال(بانک مرکزی) پرداخت می کند، به عبارت بهتر زیان دیدگان به دولت غرامت پرداخت می کنند و مقصر هم به خاطر چند نفری که از روی خوش شانسی آسیب ندیده اند (تراکنشهای موفق) تشویق می شود.
5. اگر پزشک یا بیمارستانی طی چند سال هر ماه چند ده نفر را، معادل چند صد میلیون تومان جریمه ماهانه بعضی بانکها به دلیل تراکنشهای ناموفق شتابی به بانک مرکزی، به دلیل اشتباه پزشکی به کشتن بدهد، به فرض محال اگر وزارت بهداشت مجوز آنان را باطل نکند و قوه قضاییه هم رای بر برایت آنها بدهد، خود مردم دیگر به چنین پزشک یا بیمارستانی مراجعه نمی کنند. در فناوری اطلاعات پروژه ها به روشی انسان دوستانه (بخوانید شرکت دوستانه) و با ریش سفیدی بین شرکتها تقسیم می شود تا به جز سهمیه گل سر سبد (شرکت خدمات انفورماتیک)، به بقیه نیز صرف نظر از کیفیت سرویس دهی نانی برسد.
6.در حرفه پزشکی اگر متخصصی، از روز اول چیزی در باره گردش خون یا تنفس و امثالهم نداند، امکان ندارد قادر به ادامه فعالیت باشد ولی در فناوری اطلاعات ریاضیات و تیوری کامپیوتر که سنگ بنای آن هستند، کاملا بی مورد است. البته دانستن چهار عمل اصلی بلا مانع است، به شرطی که مانع بعضی پروژه ها و قراردادهاو خریدها و …. نشود.
نتایج
این مقایسه پایانی ندارد و به منظور کوتاه نمودن کلام به نتیجه این تفاوتها در عمل می پردازیم:
حتما خوانندگان محترم اذعان دارند که نه تنها بسیار کم پیش می آید که بیماری برای درمان به خارج از کشور مراجعه کند، بلکه بسیاری از ایرانیان مقیم خارج از کشور و حتی بعضا اتباع خارجی برای درمان به دلیل کیفیت خوب خدمات و هزینه کمتر آنها به مراکز درمانی ایران مراجعه می کنند و در فناوری اطلاعات تا جایی که امکان داشته باشد از استفاده از شرکت خارجی، محصول خارجی و … به همان دلایل کیفیت سرویس و هزینه، ارجحیت دارد.
نظر شما چیست؟