آفرینش: معضلی به نام چک برگشتی«معضلی به نام چک برگشتی» عنوان سرمقالهی روزنامهی آفرینش به قلم علی رمضانی است که در آن میخوانید؛« این واقعیت که آمار چکهای برگشتی در کشور به رقم بیسابقهای رسیده است و تنها مشابه آن را در سال 57 داشتیم، باید ما را بیدار کند که در شرایط ویژه قرار […]
آفرینش: معضلی به نام چک برگشتی
«معضلی به نام چک برگشتی» عنوان سرمقالهی روزنامهی آفرینش به قلم علی رمضانی است که در آن میخوانید؛« این واقعیت که آمار چکهای برگشتی در کشور به رقم بیسابقهای رسیده است و تنها مشابه آن را در سال 57 داشتیم، باید ما را بیدار کند که در شرایط ویژه قرار داریم » سخنان فوق را چندی پیش محمد نهاوندیان رئیس اتاق بازرگانی ایران درباره روند نامیمون چک های بر گشتی کشور گفته بود. روندی که به نظر میرسد تداوم داشته باشد و میل به گسترش آن اکنون بسیاری از کارشناسان اقتصادی را نگران نموده است.
در واقع روند صعودی رشد چک ها برگشتی در کشور که از سال 87 آغاز شده و از ابتدای سال جاری سرعت بیشتری به خود گرفته است در این بین این رشد اکنون نشان میدهد که ارزش چکها برگشتی در 5 ماه اول سال جاری 10 هزار میلیارد تومان است که نسبت به مدت مشابه سال گذشته 37 درصد رشد داشته است که بی شک بیانگر رقمی است که بر اساس آمارهای بانک مرکزی در تاریخ سی ساله اقتصاد ایرانی بیسابقه بوده است .
در این بین قابل مشاهده است که روند افزایشی چکهای برگشتی نشان میدهد هر ماه بیش از 2 هزار میلیارد تومان بر تعداد چکهای برگشتی افزوده میشود که نشان دهنده حرکت مداوم و رو به رشد افزایش برگشت چک در کشور است و عملا زنگ خطری برای برنامه ریزان ومسئولان دولتی و اقتصادی کشور محسوب میشود .زنگی که در صورت بیتفاوتی و بکار نگرفتن سیاست های لازم برای مقابله با این روند بویژه در شرایط سیاسی واقتصادی کنونی کشور میتواند دامنه تاثیرات گوناگونی را بر اقتصاد و جامعه کشور داشته باشد و به چند بعدی کردن چالشهای کشور کمک کند.
در واقع کارشناسان دلایل متعددی را برای روند رو به افزایش چک های بر گشت خورده اعلام کردهاند که شامل طیفی از رکود اقتصادی و نبود رشد اقتصادی طی سه سال، تغییر قانون چک و لغو مجازات کیفری از صدور چک بیمحل، نگاه غلط و رایج در جامعه نسبت به استفاده از چک، بدهیهای دولت به پیمانکاران و همچنین به بانکها و… را ذکر کرده اند که شاید بتوان رکود اقتصادی را از جمله مهمترین ان هابر شمرد رکودی که میتواند دامنه بحران چک ها را به زنجیره ای بدل سازد که از یک سو به تداوم برگشت چک ها در کشور کمک کرده و از سوی دیگر پیامد هایی منفی نظیر کاهش اعتماد عمومی، کاهش سرمایهگذاری و پذیرش ریسک، آسیب به بازار پول و سرمایه به علت ترس از آینده، کاهش توسعه فعالیتهای اقتصادی بزرگ واصناف و دهها پیامد منفی دیگر است .
در این راستا آنچه مشخص است واقعیتی انکار ناپذیر به نام موج مداوم چک های برگشتی در کشور است که جدا از علل بروز و پیامدهای گریبانگیر ان بر کشورو اقتصاد باید در جستجوی راهی برای برون رفت ازآن بود راهی که بتواند در کوتاه مدت از پیامدهای منفی این مو ج کاسته ودر میان مدت به ثبات اقتصادی و رفع این معضل یاری رساند.
جهان صنعت:من چه خوشبختم
«من چه خوشبختم»عنوان سرمقالهی روزنامهی جهان صنعت به قلم ا. عطارپور است که در آن میخوانید صندوق بینالمللی پول با اعلام اینکه ذخایر ارزی کشورمان با یک افزایش 11 میلیارد دلاری به مرز 90 میلیارد دلار میرسد ما را غرق در شادی کرد چراکه برآورد رسمی وجود ندارد و آنچه در افواه است بسیار کمتر از این است.
البته برای اولینبار نیست که صندوق بینالمللی ما را خوشحال میکند. حتی این بار قدری کملطفی کرد زیرا ظاهرا همین هفته پیش بود که گفته بود ما یکصد میلیارد دلار داریم. رییس کل بانک مرکزی هم آمد همین عدد را اعلام کرد. حتی برای اینکه در آمار و حسننیت صندوق بینالمللی پول شک نکنیم، گفت: یکصد میلیارد رقم کمی نیست.
اینها را باید به فال نیک گرفت بهخصوص همه در حول و حوشی است که رییسجمهور گفته است آماری که احساس بدبختی بدهد، منتشر نشود.
دنیای اقتصاد:بورس، یارانهها و سرمایهگذاران احساسی
«بورس، یارانهها و سرمایهگذاران احساسی»عنوان سرمقالهی روزنامهی دنیای اقتصاد به قلم علیرضا کدیور است که در آن میخوانید؛بورس تهران این روزها حال و روز چندان مساعدی ندارد. افت بیش از 900 واحدی شاخص کل طی 10 روز گذشته و افت چشمگیر ارزش معاملات روزانه سهام جملگی حکایت از نگرانی سهامداران دارد.
در همین حال افت ارزش معاملات روزانه سهام در شرایطی رقم میخورد که با توجه به کاهش معنادار قیمت سهام شرکتها طی روزهای گذشته، قیمتهای فعلی باید جذابیت زیادی برای خریداران و سرمایهگذاران داشته باشد؛ اما برخلاف این منطق عقلایی، روز به روز به حجم صفهای فروش افزوده میشود.
به بیان دیگر از یکسو در پی افت قیمت سهام، فروشندگان جدیدی به صف فروشندگان قبلی افزوده میشوند و از سوی دیگر خریداران نیز با مشاهده سیل عرضه سهام، از خرید امتناع میکنند. وضعیتی که جوی منفی توام با ابهام را در بورس تهران ایجاد کرده است.
اما دلیل اصلی بروز رفتار فوق از سوی سرمایهگذاران و فعالان بورس تهران به دو عامل درونی و بیرونی باز میگردد. در بخش عوامل درونی، علت اصلی واکنشهای احساسی، هیجانی و بدون تحلیل سرمایهگذاران به محدودیتهای حاکم بر معاملات سهام در بورس باز میگردد. محدودیتهایی همچون حجم مبنا و گره معاملاتی که تنها در بورس تهران مورد استفاده قرار میگیرند و در هیچ بورس دیگری محلی از اعراب ندارند. همچنین فارغ از محدودیتهای انحصاری بالا، بورس تهران به لحاظ دامنه نوسان روزانه، در زمره محدودترین بورسهای دنیا طبقهبندی میشود که این موضوع در کنار محدودیتهای فوقالذکر، سهامداران را به سمت رفتارهای بدون تحلیل و بهطور عمده مبتنی بر صفهای خرید و فروش سوق داده است.
بر این اساس، بورس تهران در اکثر روزهای معاملاتی شاهد حجم عظیمی از صف است که ماهیت خرید یا فروش بودن این صف به برآیند عوامل اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و بینالمللی، تاثیرگذار بر بورس مرتبط است؛ اما در بخش عوامل بیرونی که به نظر میرسد طی روزهای گذشته نقش بسزایی در رفتارهای صفمحور ایفا کرده است، نزدیک شدن به زمان اجرای طرح هدفمندسازی یارانهها در رتبه نخست قرار میگیرد.
هرچند با واریز نقدی یارانه به حساب خانوارها شمارش معکوس برای اجرای این طرح آغاز شده است، اما به دلیل مهم بودن نحوه اجرا به لحاظ میزان افزایش نرخ هر یک از حاملهای انرژی و شیوه حمایت از صنایع پس از اجرای طرح، فعالان اقتصادی و از جمله سرمایهگذاران بورس تهران تصویر روشنی از تاثیر اجرای این طرح بر شرکتهای بورسی ندارند. در این میان علاوه بر ابهامات اجرای طرح، اعلام اجرای ناگهانی این طرح از سوی مسوولان اقتصادی نیز بر ابهامات و نگرانیهای اثرات اجرای طرح افزوده است.
به بیان دیگر، بورس تهران که در شرایط عادی نیز مملو از رفتارهای هیجانی و بدون تحلیل سرمایهگذاران است، این روزها با ابهام دیگری به نام طرح تحول دست و پنجه نرم میکند. طرحی که به اعتقاد اکثر کارشناسان اقتصادی علاوه بر اثرات هزینهای بر شرکتهای بورسی، به دلیل افزایش نرخ تورم، توازن بین بازارها را بر هم خواهد زد.
در این شرایط به نظر میرسد اعلام سریعتر قیمتهای جدید حاملهای انرژی و نحوه اجرای طرح برای واحدهای تولیدی از سوی دولت تا حد زیادی میتواند نگرانی ایجاد شده در بورس به واسطه اجرای طرح تحول را از میان ببرد.
نظر شما چیست؟