نشریات آمریکایی با سردرگمی و ناامیدی به سیاست مهار ایران از طریق تحریم های اقتصادی می نگرند.
به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک روزنامه وال استریت ژورنال در ارزیایی تحریم ها نوشت: ایران تحت فشار است اما مسئله اینجاست که بعید به نظر می رسد این فشارها سران ایران را مجبور به رها سازی برنامه هسته ای کند. اگر برخی شرکت ها در غرب وادار به محدود کردن تجارت خود با ایران شده اند ولی حالا بقیه شرکت ها در تلاشند تا جای آنها را پر کنند.
این روزنامه همچنین با اشاره به ارتباط تحریم ها و حمایت از جریان اپوزیسیون نوشت: آمریکا احتمالا باید کار بیشتری ورای این تحریم ها برای حمایت از اپوزیسیون شجاع سبز انجام دهند. این جریان از لحاظ فناوری ارتباطات مثل تلفن های ماهواره ای، خدمات آبونمان ماهواره و کارت های «ال ان»- کارت های تغییردهنده سیگنال های اینترنت کابلی به اینترنت بی سیم- در شرایط بدی قرار دارد. اگر اوباما زمانی را هم به ملاقات اپوزیسیون جمهوری اسلامی در مقر ریاست جمهوری اش اختصاص دهد، این امر هم به ادعاهای اخلاقی کمک می کند و هم پیغام مخالفتی به حاکمان ایران است.
روزنامه هافینگتون پست از زاویه دیگری به موضوع تحریم ها پرداخت و نوشت: اوباما سال گذشته دو نامه محرمانه به آیت الله خامنه ای رهبر ایران نوشت که تکرار سیاست دولت ریگان بود یعنی به جای ارتباط مستقیم با جمهوری اسلامی به عنوان یک سیستم، سعی داشت به طور منفرد با مقامات ایران وارد مذاکره شود. این کار اوباما با استقبال رهبری و رئیس جمهور ایران مواجه نشد. این اقدام تلاشی برای دور زدن دولت ایران بود.
به نوشته این روزنامه «اوباما این بار از طریق رسانه ها به ایران علامت می دهد. او این هفته از طریق خبرنگاران خواستار مذاکره شد اما آیا از این طریق می توان به ایران پیام مذاکره داد؟ حتی برداشت خبرنگاران واشنگتن پست، آتلانتیک و اکونومیست هم از اظهارات اوباما متفاوت بود. آنها هم می گویند این پیام باید مستقیم به ایران ارسال شود».
هافینگتون پست می نویسد: استنباط ایگناتیوس تحلیلگر واشنگتن پست و تعداد دیگری از روزنامه نگاران از حرف های اوباما این بود که تحریم ها تاثیراتی در مقامات ایرانی گذاشته و کاخ سفید لرزش هایی را حس کرده است. به عنوان مثال یکی از مقامات رسمی عالی رتبه آمریکایی، اعتصاب برخی بازاریان در ماه گذشته را نشانه ای از تاثیر این تحریم ها دانسته است. اما به اعتقاد نویسندگان، این موضوع نشانه دیگری از بدفهمی مقامات آمریکایی از مسائل داخلی ایران است، چرا که ماجرای بازار، مقاومت گروهی از تاجران در برابر قانون افزایش مالیات بردرآمد بود و بنابراین نمی توان گفت که آن ها در نتیجه تحریم به اپوزیسیون پیوسته اند.
هافینگتون پست با دعوت اوباما به کنار آمدن با ایران هسته ای و جست وجوی راه های تضمین عدم انحراف این برنامه نوشت: ایران پیشنهاد آژانس و آمریکا برای مبادله سوخت هسته ای را پذیرفت، اما دولت آمریکا تحت فشار اسرائیل و فشارهای داخلی، پیشنهاد محمد البرادعی به ایران درباره مبادله سوخت را به پیشنهاد «ادامه بده یا تسلیم شو» تبدیل کرد که مورد اعتراض خود آقای البرادعی قرار گرفت. آمریکا با خودداری از مذاکره و مبادله سوخت، این بهانه را به تهران داد که برنامه غنی سازی اورانیوم با غلظت بالا را که دقیقاً از فوریه 2010 شروع کرده، از سر گیرد. این دولت اوباما بود که در مورد بیانیه تهران خلف وعده کرد و با این کار به تحریم های جدیدی که سرانجام در ماه ژوئن تصویب شد، شتاب بخشید.
بنابراین ایران حق خود می داند که به غنی سازی 20 درصدی ادامه دهد. مقامات ایرانی دایم بر این نکته تاکید می کنند که پذیرش غنی سازی مراقبت شده در ایران، امکانات تازه ای برای حل مناقشات هسته ای ایران باز می کند. اما دولت اوباما بر سر مسئله هسته ای از درون تقسیم شده است. اگر آقای اوباما در نهایت آمادگی این را داشته باشد که رهبری واقعی خود بر سر این موضوع را نشان دهد و غنی سازی نظارت شده ایران را بپذیرد، او می تواند با قبول یک معامله هسته ای که منع گسترش سلاح های هسته ای را مدنظر داشته باشد، روابط با جمهوری اسلامی را در مسیر مثبت تری قرار دهد.
منبع:بانکی
نظر شما چیست؟