یک اقتصاددان با بیان این که در ادبیات اقتصادی امروز، دانش منشاء رشد اقتصادی و افزایش بهرهوری محسوب شده و لذا کشورها اهمیت ویژهای برای تولید و افزایش انباشت آن قائل هستند، میگوید: همچنین اقتصاد دانش محور، اقتصادی است که به طور مستقیم بر اساس تولید، توزیع و مصرف دانش و اطلاعات شکل گرفته و تولید و بهرهبرداری از دانش به عنوان موتور رشد و توسعه اقتصادی سبب تغییر و دگرگونی در تمامی ابعاد توسعه میشود.
به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک عباس معمارنژاد در مقالهای با عنوان اقتصاد دانش محور، موقعیت ایران و کشورهای منطقه در آستانه برنامه پنجم که خلاصه ای از آن در اختیار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) قرار گرفته، آورده است: بر اساس سند چشم انداز بیست ساله که طی آن کشور باید در سال 1404 جایگاه اول اقتصادی و رتبه اول علمی و فناوری را در منطقه داشته باشد، به نظر میرسد که اقتصاد دانش محور باید در برنامههای توسعه مورد توجه قرار گیرد، چرا که اقتصاد دانش محور موجب تغییر در ساختار اقتصادی، توجه به ابداع و نوآوری و بهرهوری و بکارگیری فناوری اطلاعات و ارتباطات در عرصههای مختلف میشود. بنابراین شناخت وضعیت کنونی اقتصاد دانش محور در ایران، پیشرفتهای حاصله و ضعفهای موجود و مقایسه با آن کشورهای پیشتاز منطقه و منتخبی از کشورهای پیشرو در جهان از اهمیت خاصی برخوردار است. با استفاده از متدولوژی بانک جهانی(KAM-نسخه 2009) برای بررسی وضعیت کنونی اقتصد دانش محور در ایران و کشورهای منتخب شامل کشورهای ترکیه، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، مصر، مراکش و تونس مشخص شد ایران با مقدار استاندارد شاخص اقتصاد دانش محور معادل 3.39 در سال 2009 با 10 رتبه ارتقا نسبت به سال 1995 در رتبه 94 دنیا قرار دارد. در کشورهای منتخب به ترتیب کشور امارات متحده عربی رتبه 42 را با مقدار شاخص معادل (6.66)، کشور ترکیه رتبه 53 را با مقدار شاخص (5.61)، کشور عربستان سعودی رتبه 65 را با مقدار شاخص (5.51)، کشور تونس رتبه 71 را با مقدار شاخص (4.73)، کشور مصر رتبه 84 را با مقدار شاخص 4.03 و کشور مراکش رتبه 92 را با مقدار شاخص 3.45 به خود اختصاص دادهاند. از میان چهار مولفه اصلی اقتصاد دانش محور شامل نظام انگیزشی اقتصادی، آموزش، نوآوری و زیرساخت فناوری اطلاعات، نظام انگیزشی اقتصادی در ایران با مقدار استاندارد 1.18 کمترین مقدار(گرچه در متغیری مثل رشد سالانه GDP افزایش چشمگیری حاصل شده است) و زیر ساخت فناوری اطلاعات و ارتباطات بیشترین مقدار را با مقدار استاندارد 5.48 به خود اختصاص داده است. این مقایسه نشان میدهد که باید تلاش مضاعفی در برنامه پنجم توسعه برای پر کردن این فاصله صورت گیرد. اقداماتی نظیر سرمایهگذاری بر روی مهارت نیروی انسانی، حمایت از ابداع و نوآوری وایجاد محیط مناسب برای فعالیتهای تحقیق و توسعه یا R&D ،ایجاد امکان دسترسی مطمئن، سریع و ارزان به اینترنت و افزایش امکانات مخابراتی و ارتباطی، ارائه خدمات عمومی توسط دولت به صورت الکترونیکی به مردم، ایجاد محیط مناسب برای انجام فعالیتهای اقتصادی و سرمایهگذاری و مدیریت صحیح دانش در اقتصاد میتواند راهگشا باشد.
نظر شما چیست؟