در خلاصهٔ فصل اول از کتاب خبرنویسی مدرن خواندیم که مخاطب امروزی از تکرار گریزان است و روزنامه‌نگار باید به این امر توجه کند که تا کلمهٔ آخر باید حرفی برای گفتن داشته باشد ضمن آن ده گام از توماس برنر برای بهبود نحوهٔ نگارش و انطباق‌پذیری آن با سلیقهٔ مخاطب امروزی آوردیم در ادامه خلاصهٔ فصل دوم کتاب را با هم می‌خوانیم.
گذار از خبرنویسی سنتی
در دهه‌های اخیر به دلیل پدیدآمدن رسانه‌های چندکاره و الکترونیک و همچنین شبکه‌های اطلاع‌رسانی تعریف خبر و سبک خبرنویسی تغییرات بسیاری پیدا کرده است.
در گذشته خبر را گزارش یک رویداد می‌دانستیم درحالی‌که امروزه می‌گوییم خبر خود یک رویداد را نشان می‌دهد.
از کجا به کجا
در گذشته خبر شکلی عمودی داشت که از لید شروع می‌شد، سپس وارد متن می‌شدیم و در آخر هم به پایان خبر یا مؤخره می‌رسیدیم؛ اما در چند سال اخیر به دلیل تغییر در ذائقهٔ مخاطبان نحوهٔ نگارش خبر نیز دستخوش تغییراتی شده است در گذشته خبرها به سبک هرم وارونه نوشته می‌شد که در این نوع از خبرنویسی هر چه به انتهای خبر نزدیک می‌شدیم از اهمیت اطلاعات خبر کاسته می‌شد؛ اما امروزه خبر دیگر شکل عمودی ندارد؛ بلکه به شکل یک دایره است و به همان جایی ختم می‌شود که از آن آغاز شده است.
امروزه چیزی که بیش از هر موضوعی یک روزنامه‌نگار باید به آن توجه کند این است که تا انتهای خبر خود حرفی برای گفتن داشته باشد تا بتواند مخاطب خود را راضی نگه دارد.
چرا، مهم‌تر از همیشه!
یکی دیگر از تغییراتی که در چند سال اخیر در سبک خبرنویسی ایجاد شده است این است که اهمیت پرسش چرا بیش‌ازپیش افزایش‌یافته است یکی از علت‌هایی که اهمیت این امر را بیش‌ازپیش کرده است که رویدادهای قابل‌نمایش در دنیای امروز بیشتر شدند و سهمی که برای روزنامه‌نگار باقی‌مانده است همین پاسخ‌دهی به علت وقوع یک رویداد است.
نقش پررنگ عامل انسانی
در ساختار تازه‌ای خبرنویسی به خود گرفته است، عامل انسانی جزو مهم‌ترین ارکان خبری شناخته می‌شود.
مخاطب امروز می‌خواهد نظر کارشناسان، متخصصان و صاحب‌نظران آن حوزه را در مورد رویداد رخ‌داده شده بداند و به همین علت نقل‌قول مستقیم کاربرد زیادی در خبرنویسی مدرن دارد.
مخاطب رنگ می‌خواهد
یکی دیگر از مواردی که تا پیش‌ازاین اهمیت چندانی نداشت؛ اما در دنیای امروز بسیار پراهمیت واقع شده، تصویرسازی است، این تصویرسازی‌ها در خبر وابسته به نوع خبر است گاهی ممکن است این تصاویر به‌روز و تازه و مختص به همان رویداد یا اتفاق باشند و یا گاهی قدیمی و کهنه اما چیزی که امروز باید به آن توجه کرد وجود تصویر و مرتبط بودن آن باخبر است چرا که همین امر می‌تواند در جذب مخاطب حتی کاراتر از بسیاری موارد دیگر عمل کند.
پایان خوش
در خبرنویسی به شکل دایره‌ای، روزنامه‌نگار به‌خوبی می‌داند که خبر به پایان می‌رسد؛ اما رویداد خیر و چون رویداد به پایان نرسیده است مخاطب نباید احساس کند که چون خبر یک رویداد را خوانده است دیگر لازم نیست خود آن رویداد را دنبال کند، به همین دلیل است که امروز می‌گویند خبر در جایی به پایان می‌رسد که آغاز شده است.
در این نوع خبر، خبر غالباً با یک پرسش به پایان می‌رسد که این پرسش می‌تواند به‌صورت مستقیم مطرح شود و یا به‌صورت یک نقل‌قول مستقیم تفکربرانگیز.
به خبری که در انتها بتواند همچنان مخاطب را دنبال‌کنندهٔ آن رویداد نگاه دارد می‌توان خبری با پایان خوش گفت، مگر نه؟
نظر شما چیست؟