در خلاصهٔ دو فصل گذشتهٔ کتاب دربارهٔ اهمیت درک نسل جدید و خواسته‌های آن‌ها در نوشتن، تفاوت‌های میان سبک نوشتار درگذشته و امروز، نکاتی که باید در نوشتن رعایت کنیم و ده گام برای بهبود سبک نگارشی صحبت کردیم در ادامه به خلاصهٔ فصل سوم کتاب می‌پردازیم.
نرم می‌نویسی یا سخت؟
اگرچه در دنیای امروز سبک‌های متفاوت و متعددی برای نگارش خبر وجود دارد اما می‌توان گفت اکنون خبرها به دو گونهٔ کلی تقسیم شدند خبرهای سخت یا سخت خبر و خبرهای نرم یا نرم خبر.
در سخت خبرها مضامین خود را از مهم به غیرمهم (هرم وارونه) سازماندهی می‌کنند به عبارتی در سخت خبرها هرچه به انتهای خبر نزدیک‌تر می‌شوید از اهمیت مطالب کاسته می‌شود؛ اما در نرم خبرها، خبر یک ساختار دایره‌ای دارد و به مخاطب می‌فهماند خبر به پایان رسیده است؛ اما رویدادی که عامل نوشتن آن بوده است همچنان ادامه دارد.
کمی نرم‌تر!
در دنیای امروز مردم می‌خواهند بدانند در اطراف آن‌ها چه می‌گذرد و به خبرها نیاز دارند؛ اما شیوهٔ نگارش خبرها تا حد زیادی تکراری شده و ضرورت تغییر رویه‌های قدیمی سبب شده است تا نرم خبرها امروز از اهمیت بیشتری برخوردار شوند، از آن جایی که نرم خبرها نگاهی تحلیلی، منتقدانه و پرسشگر به مخاطب می‌دهند و مخاطب را از طریق اتکا به افراد به لحاظ موقعیت حرفه‌ای، رویدادهای مورد علاقه انسان‌ها، رویدادهای جذاب، رویدادهای عمقی یا پیشینه دهنده‌ها، به تعقیب خبر و رویداد ترغیب می‌کنند بسیار مورد توجه قرار گرفتند.
کماکان مهم
سخت خبرها که همان خبرهای متنی مبتنی بر چه چیزی، چه کسی، کجا، چه وقت، چطور و چرا هستند همچنان جزو اولویت‌های حرفهٔ روزنامه‌نگاری هستند، اگرچه نرم خبرها به این دلیل که تا حدودی از رویدادها فاصله می‌گیرند تا مردم، مکان‌ها و چیزهایی را که جهان، ملت یا یک جمع را بررسی کنند و ماهیت تحلیلی که دارند امروزه مورد توجه بیشتری قرار می‌گیرند؛ اما مخاطب‌ها همچنان خواهان هر دو سبک خبری هستند.
بایدها
در نرم خبرها توجه به علایق انسان‌ها، غرابت رویداد و یا جنبه‌های عاطفی و سرگرم‌کننده آن بسیار محور اصلی خبرنویسی هستند، همچنین در این نوع از خبرها، سازمان‌ها، افراد تأثیرگذار و حتی نظر روزنامه‌نگاران در کانون توجه خبرنویس قرار می‌گیرند.
یکی دیگر از ارکانی که در برخی از مواقع در خبرنویسی نرم مورد توجه قرار می‌گیرد، تحقیقات و مصاحبه‌های مفصل و گسترده هستند در این نوع از خبرنویسی ندانم‌کاری‌های افراد، نهادها و مؤسسات از زبان اول‌شخص روایت می‌شوند و طولانی‌تر سایر انواع خبر است، همچنین پیشینه دهنده‌ها از دیگر ارکان مهم در نرم نویسی هستند که بیشتر دربارهٔ رویدادهای جاری به مسائل، معنی عمیق‌تر و وسیع‌تری می‌بخشند و به قولی مخاطبان را به‌روز می‌سازند.
پرسش؛ مهم اما کلیدی
به‌غیراز ساختار نرم خبرها از لحاظ‌های دیگری نیز با سخت خبرها متفاوت‌اند برای مثال در نرم خبرها به‌جای یک منبع، چند منبع داریم، از نقل‌قول بیشتر از سخت خبرها بهره می‌گیریم همچنین نرم خبرها تحلیلی و از زبان اول‌شخص هستند و این یعنی شاهد عینی‌بودن در یک رویداد اما مهم‌ترین تفاوت نرم خبرها با سخت خبرها در این موضوع است که در نرم خبرها به‌جای استفاده از عباراتی مانند لازم به یادآوری است، گفتنی است یا شایان‌ذکر است در پاراگراف انتهایی، متن را با پرسش به پایان می‌رسانیم.
به نظر شما نرم خبرها جذاب‌تر از سخت خبرها نیستند؟
نظر شما چیست؟