مقصود مدیریت هزینه است نه کاهش آن، همانطور که میدانید مدیریت سود قطعاً سبب بهبود وضعیت خواهد شد و نتیجة آن سودیست که از درآمد شما منهای هزینهتان حاصل میشود، بنابراین لازم است که برای افزایش درآمد از یکسری راهبردها برای مدیریت هزینه استفاده کنیم/ چنین مباحثی همیشه در مجموعة بانک ملت وجود دارد، مثلاً اگر یاس نیاز بهCustumer Base داشته باشد بهسازان و شایق پایگاه مشتری خود را ارائه میدهند و حتی در صورت نیاز بانک هم اقدام خواهد کرد.
به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک، بانک ملت شامل چند گروه شرکت است که عمده آنها در قالب 2 هولدینگ متمرکز هستند، یکی هولدینگ مالی که شرکتهایی از جنس سرمایهگذاری، فعالیتهای بورسی و مالی دارد و دیگری هولدینگ آیتیست که غیر از شرکت مادر شرکتهایی مانند بهسازان، بهپرداخت، زیرساخت، مهندسی سیستم یاس، مهندسی صنایع یاس و شقایق در آن فعالیت میکنند. این شرکتها هر یک بهصورت مجرزا مأموریتهای متفاوتی دارند، مثلاً بهسازان عمدتاً در ساختار پیادهسازی نرمافزارهای مختلف و مورد نیاز بانک ملت فعالیت میکند و در تولید محصولاتی مانند کُربنکینگ، اینترنتبانک، همراه بانک و… تبحر دارد. بخش دوم گفتگو با جناب ترابیان را در ادامه میخوانید:
*با فرض روبهپایان بودن عصر سلطه فیزیکی کارتها، بهپرداخت چه برنامهای را در پیش خواهد گرفت؟
قطعاً نیاز بازار دایر شدن سرویسی در مقابل کارتخوان است که زیرساخت تکنولوژی داشته باشد. از طرف دیگر نباید درآمدمان را تنها به کارمزد تراکنشها منحصر کنیم، میتوان از مشارکت در سرویسها ــ خصوصا استارتآپها ــ درآمد حاصل کرد. مثلاً روی برخی طرحها سرمایهگذاری معین انجام دهیم تا هنگامی رسیدن بهدرآمد با آنها شریک شویم نه اینکه لزوماً درآمدمان از مسیر کارمزد تأمین شود. درحالحاضر تلاشمان این است که کار خود را با یک مجموعه نهایی کنیم تا از هر تراکنش خرید و فروشی که اتفاق میافتد سهمی روی سرویس داشته باشیم و درآمدی برای خودمان کسب کنیم.
*یکی از مسیرهای موجود توسعه محصول به لحاظ کمی و کیفیست و دیگری رفتن به سمت شرکای تجاری، در رابطه با این موضوعات چه نظری دارید؟
بله دو گروه است؛ استارتآپها یک لایه هستند و لایههای بزرگتر هم وجود دارد، بعضی کارها را باید با شرکتهای بسیار بزرگی مانند اپراتور و شرکتهای زنجیرهای انجام داد. مشارکت با چنین شرکتهایی میتواند ما را در درآمد سهیم کند، طبق بیان شما باید به توسعه محصول توجه داشت که مشارکت برای این توسعه درنهایت منجر به خطوط جدید درآمدی میشود که لزوماً کارمزد تراکنش از محل PSPگری نیست.
*در بحث درآمد دو موضوع وجود دارد، یکی اینکه شرکت معتقد است باید پیش بینی درآمد را تا پایان سال و تا رقم مورد نظر تحقق بخشد و مسئله بعدی این است که در قِبال هزینه کنونی 4 سال بعد به نتیجه برسد. بهعنوان مثال «آمازون» در سالهای ابتدایی فعالیتش به هیچوجه شناخته شده نبود، اما پس از چند سال تبدیل به اکوسیستم شده است. در ایران هم دیجیکالا چنین مسیری را طی میکند، با توجه به اینکه بهپرداخت نسبت به دیجیکالا ظرفیتها و فرصتهای بیشتری دارد، آیا این شرکت (بهپرداخت) موفق به طی همین مسیر خواهد شد؟
در بحث سرمایهگذاری قطعاً جزو دستورکارهایمان است که از طریق طرحهای مناسبی طی 2، 3 سال آینده برای بهپرداخت در بازار فضای مناسبی ایجاد کنیم. در بخش تحقیقات فنی و کسبوکار روی این مسئله مطالعه میکنیم و قطعاً زندهبودن سازمان را منوط بر این تفکر میدانیم. مسئله این است که میتوان علاوه بر انجام کار روزانه در زمین گردو هم کاشت و این گردو کاشتن مصداق همان سرمایهگذاریست.
*درست است که باید گردو کاشت، اما همه این کار را انجام میدهند. به نظرتان بهتر نیست گردویی که میکارید متفاوت از دیگران باشد؟
ورود به مباحث R&D موضوع صحبت ما نیست، اما حق کاملاً با شماست. درحالحاضر روندهای دنیا به گونهای نیست که بتوان با کار سنتی و معمول به ایدهآلهای ممکن رسید و کسی برنده این میدان خواهد بود که به گفته شما روشهای جدیدی را برای کاشت و کشت گردو پیدا کند.
*این موضوع یعنی به جاهایی خواهید رفت که در ظاهر برای شما ریسک زیادی دارد، اما آیندهتان را بیمه میکند؟
بله، توجه داشته باشید که ریسک جزوی از سرمایهگذاریست و مهم این است که آن را به درستی شناخته و مدیریت کنید.
*به عنوان شخص آقای ترابیان چقدر ریسکپذیری را دارید؟
بنده به عنوان مدیری تصمیمگیر اساسا شخصیتی ریسکپذیر دارم، منتها شخص در یک طرف ماجراست و اقیانوسی که در آن شنا میکند طرف دیگر، بعضی اوقات شما در اقیانوس هستید و با روحیهای ریسکپذیر میتوانید کوسه شکار کنید، اما گاهی اوقات در دریاچهای بزرگ قرار دارید و نهایت ریسکی که انجام میدهید صید ماهی اوزونبرون است.
*در جهان امروز دریاچه مطرح نیست، ممکن است خلیج باشیم که در این صورت هم به اقیانوس متصل خواهیم بود. منظورم این است که دیگر دریاچهای وجود ندارد البته میتوان نگاهی هم به صید ماهی اوزونبرون در داخل داشت.
کار کردن در تمام زمینههای بینالمللی جزو برنامههاییست که از سال گذشته در دستور کار داریم، در این میان مذاکراتی با کشورهای مختلف انجام دادهایم، منتها نباید فراموش کرد که کشور ما در شرایط خاصی قرار دارد.
*بله اما تحریمها قرار نیست تا ابد طول بکشد و کسانی که در این میدان خود را آماده نگاه میدارند برنده هستند.
بههرحال تحریم در راستای خوشگذرانی ما ایجاد نمیشود، این حرف که تحریم یک تکه کاغذ است حرف شاعرانه خوبیست، اما باید بدانیم تحریمها براساس اعمال فشار طراحی شدهاند. در این میان موضوعاتی وجود دارد که باید به آنها توجه کرد؛ ابتدا اینکه عموم موجودات خصوصاً انسان زیر فشار زبده میشوند، ما در محدودیتها ستاره میشویم و آنجاست که اوج درخشش خود را بروز میدهیم، بنابراین تحریم از این بابت برای ما فرصت تلقی میشوند. موضوع دوم این است که یاد میگیریم چطور از امکاناتمان نهایت استفاده را ببریم و توسط مورد سومی که تحریم برای ما به وجود میآورد میفهمیم روابطمان را چطور تنظیم کنیم تا توان مذاکره بالا رود. من معتقدم نه اینکه تحریم اثری روی ما نداشته باشد، اتفاقاً اثر هم دارد، اما به قول شما اینطور نیست که تا ابد ماندگار باشند. قطعاً در ماههای بعدی عادیتر شده، کانالهای دیگری باز میکنیم و مباحث پیشین را ادامه خواهیم داد. مسئله حائز اهمیت این است که در فضای تحریم باید 2، 3 سناریو را پیش گرفت، نمیتوانیم تمام تخممرغها را در یک سبد بگذاریم و لازم است راهکاری مختلفی را امتحان کنیم، هرچند هزینه چنین تفکری بالاست، اما ما آماده قدم گذاشتن در این مسیر هستیم.
*یکی از چالشهای تحریم قبلی این بود که بانکها و شرکتهای پرداخت در جزیره خود شروع به فعالیت کردند، اما در این دوره باید در نظر داشته باشند که از فضای جهانی دور نشوند و مدام با اجرای مقررات و دستورالعملهای مختلفِ بینالمللی خود را به فضای جهانی نزدیک نگاه دارند تا به محض برداشتهشدن تحریمها بتوانند سریعاً وارد عمل شوند.
بله همینطور است.
*مسئله بعدی گام برداشتن به سمت خرید سهامِ برخی استارتآپهاست، آیا این موضوع در دستور کار شما قرار دارد؟
هرچند این مسئله در جدول اول سیاستهای ما نیست، اما ممانعتی نداریم و جزو برنامههایمان است که چنین اقدامی انجام دهیم.
*ممکن است به دنبال خرید استارتآپهایی بروید که رشد کردهاند و بازار آنها را پذیرفته است؟
ممکن است روی این ایده شروع به سرمایهگذاری کنیم، اما ضرورتاً قصدمان خرید سهام نیست، بهنظر میآید سرمایهگذاری منطقی، مشارکت است، بنابراین ارزیابیای که انجام میشود اثرگذاری بالایی دارد. البته ممکن است بهپرداخت یا هولدینگ در جایی برای خرید سهام ورود کنند. ورود هولدینگ در این مرحله همان همافزایی مدنظر شماست. هر جا که ضرورت داشته باشد هولدینگ با انجام نقش بالادستی ورود خواهد کرد، سهام را خریداری میکند و ما شروع به انجام فعالیت با یکدیگر میکنیم.
*ریسک این ایده بالاست، حتی اگر استارتآپ تبدیل به محصول شده باشد ممکن است در بازار موفق نشود، اما خرید نمونهای که در بازار به موفقیت رسیده ریسک پایینتری دارد.
یکی از فعالیتهای مرتبط با این زمینه مشارکت با بچههای شریف است، علاوه بر این مذاکرات متعددی در این زمینه انجام دادیم که 2، 3 مورد در حال انعقاد قرارداد هستند. اتفاقاً یکی از مباحثی که در رابطه با کشتوکار آینده صحبت کردیم همین موضوعات هستند، باید حواسمان باشد که در باغ شریک میشویم یا در محصول. البته ذکر این نکته ضروری است که تمرین ما در زمینههای اقتصادی، ایجاد کنسرسیوم و مشارکت آنقدر هم زیاد نیست، این مسئله یک مقدار به فرهنگ کلی ما طعنه میزند که بهصورت انفرادی عملکرد خوبی داریم، اما وقتی وارد شراکت میشویم کار سختتر است، بنابراین در جهت دریافت پاسخ بهتر باید تمرینات بیشتری انجام داد.
*در رابطه با شبکه «کارتخوان» و «سکه» هم صحبت کنید؟
در شبکه کارتخوان همان سیاستی که از دو سال پیش دنبال کردهایم را ادامه خواهیم داد، در سال پیشِ رو بخش دیگری از مجموعه را نوسازی میکنیم که این نوسازی دو جهتِ سختافزاری و نرمافزاری دارد؛ در مرحله اول سختافزارهای فرسوده را جمعآوری کرده و با نمونههای جدید و برندهای مطلوب جایگزین میکنیم. بهلحاظ تکنولوژی هم اقداماتمان به سمتیست که کارتخوانهای اندرویدبیس وارد سیستم کنیم تا در شرکت ما توسعه شکل و شمایل خاص خود را پیدا کند. با دو سه شرکت مذاکراتی در جهت پایانه پرداخت، صندوق فروشگاهی و نرمافزارها داریم تا این موضوعات را در یک مجموعه جمعآوری کرده و به مشتریان عرضه کنیم. قصدمان این است که امسال بهشدت روی موضوع NFC اقدامات کاربردی انجام دهیم، زیرا پایانههای ما و «سکه» قدرت انجام این کار را دارند. اگر چنین اتفاقی رخ دهد مشتریان میتوانند بدون در دست داشتن کارت از خدمات NFC استفاده کنند. در رابطه با اپلیکیشن «سکه» به لحاظ سرویس و خدمات سعی داریم سرویسهای بهروزتری اعمال کرده و حوزه مصرف را بالا ببریم. بنابر اطلاعات آماری درحالحاضر نزدیک به 1میلیون و 600هزار مصرفکننده داریم و قصدمان این است که تا پایان سال به مرز 7 میلیون برسیم. ما در شبکه همکاران بانکی و شرکتهای دیگر حضور داریم و قصدمان رسیدن به تفاهم از طریق گفتوگوست تا در توسعه و بازاریابی مسائل مدنظر ورود کنند. البته تبلیغات تلویزیونی مؤثر است، اما براساس آمارهای موجود هیچ تبلیغاتی ارزشمندتر از تبلیغات چهرهبهچهره نیست، ترجیحمان این است که از چنین روشی در رابطه با اپلیکیشن «سکه» هم استفاده کنیم.
بخش اول گفتگو را اینجا بخوانید.
منبع: ماهنامه بانکداری آینده شماره 32 خرداد 97
نظر شما چیست؟