فیلم های که از کتاب هایشان بهتر بودند

به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک،از مجله چلچراغ: اَاَاَاَاَه! از کتاب محبوبتان قرار است فیلمی ساخته شود. و، بله، همه چیز عوض می شود: راسکولنیکوف می شود راسولینکوف، و پیرزن رباخوار می شود مادر بزرگ خانواده. و آن صحنه معروف تبرکشان در شب های روشن سن پیترزبورگ اتفاق می افتد.

هالیوود علاقه زیادی به کتاب دارد، ولی علاقه ای به محتویاتش ندارد و وقتی قرار می شود فیلمی از روی کتابی ساخته شود، هر کاری را که دوست دارد انجام می دهد. ولی بعضی وقت ها، وقتی بازیگران سرحال باشند و کارگردان کیفور… اوضاع ممکن است تغییر کند و بعضی وقت های دیگر اوضاع آنقدر تغییر می کند که حتی نویسنده کتاب هم وادار می شود از جایش بلند شود و می گوید: «لعنتی! اینطوری واقعا بهتر می شد!»

تغییر در پایان «مه»

رمان معروف استیفن کینگ در سال 1980 یکی از موفق ترین داستان های او بود. هیولاهای فرابُعدی حمله می کنند و پس از پیشروی کوتاهی، مردی همراه پسرش، از ترس اینکه شهر سقوط کرده فرار می کند – ولی سپس رادیو را روشن می کنند و در بین صداهای فراوان دو واژه را می شنوند: «هارتفورد» و «امید».

حالا این داستان را به هالیوود بسپارید تا پایان خوشی برایش بسازد و کل داستان را نابود کند. در فیلم فرانک دارابونت، این مرد و پسرش همراه سه نفر دیگر از سوپرمارکت با ماشین فرار می کنند و متوجه می شوند که این هیولاها در حال تسخیر تمام دنیا هستند. حالا دیگر خبری از پیامی درباره «امید» نیست: جهان به نظر می رسد در حال فروپاشی است.

شخصیت اصلی – همان پدر – جای اینکه منتظر شود تا به دست هیولاها کشته شود، چهار فشنگ آخرش را برای پسرش و بقیه مسافران به کار می برد. حالا دیگر فشنگی برایش نمانده، و با استیصال کامل تفنگ خالی را روی شقیقه اش می گذارد و نومیدانه شلیک می کند. طی چند ثانیه، تانکی نزدیک می شود. ارتش کنترل اوضاع را به دست گرفته و آماده پاکسازی مه است. فقط قهرمان ما بود که دوستان و پسر خودش را کشته است.