ضرورت پیروی از الگوی واحد با رعایت حقوق بانک ها در برخورداری از تنوع در کسب و کار

هدف رویداد نوسازی صنعت بانکداری با رویکرد IFW این است که از رهگذر معرفی مبانی کلی یک چارچوب منتخب به نام Information FrameWork ، فعالان نظام بانکی را به این امر توجه داد که امکان وحدت رویه و اقدام بر اساس چارچوب در عین وجود تفاوت و تنوع در راهبردهای هر بانک و بانک مرکزی وجود دارد.

به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک به نقل از روابط عمومی شرکت خدمات انفورماتیک دکتر محسن شریفی مدیر پروژه IFW در شرکت خدمات انفورماتیک از تلاش دو ساله شرکت با حمایت مجدانه مهندس سید ابوطالب نجفی مدیرعامل شرکت جهت دستیابی به دانش ­افزارIFW  به عنوان چارچوبی مناسب برای استفاده در نظام بانکی کشور بجهت تشخیص و انتخاب نیازمندی­های کسب و کار بانکداری در قالبی استاندارد بر اساس بهترین تجربه­های بروز شده دنیا خبر داد.

دکتر شریفی در همایش رویداد نوسازی صنعت بانکداری با رویکرد IFW که دبیرکل و مدیران حوزه نظام های پرداخت و سایر بخش های مرتبط بانک مرکزی و مدیران ارشد و کارشناسان بانک ها حضور داشتند  ضمن اعلام این مطلب افزود: علیرغم فعالیت های گسترده بانک­های کشور در ارایه خدمات فناورانه به مشتریان، ارتباط منطقی مدل های کسب و کار بانک ها موزون نبوده و از چارچوب های مبتنی بر تجربیات دنیا در حوزه بانکداری استفاده نمی شود. عمده هدف این رویداد این است که از رهگذر معرفی مبانی کلی یک چارچوب منتخب به نام IFW، فعالان نظام بانکی را به این امر توجه داد که امکان وحدت رویه و اقدام بر اساس چارچوب در عین وجود تفاوت و تنوع در راهبردهای هر بانک و بانک مرکزی وجود دارد. چارچوب این امکان را فراهم می کند که بانک­ها نیازهای عملیاتی و حاکمیتی خود از قبیل اطلاعات، فعالیت ها، خدمات و محصولات بانکی را در قالب یک چارچوب تجربه شده و بصورت مستمر به­روز شده­ی جهانی بصورت دقیق تعریف و نسبت به محقق شدن آنها در بسترهای مورد نظر و بعضا متفاوت فناوری­ها پی­گیری نمایند.

وی در پاسخ به این سوال خود که چرا نوسازی می کنیم، ادامه داد: همانطور که رفع نقص ها و خرابی ها از جمله ضرورت­ها برای نوسازی محسوب می شوند، شرایط، رویکردها، فناوری­ها و راهبردهای جدید نیز می­توانند الزام به نوسازی در مدل­های کسب و کار، محصولات ارایه شده و فناوری های به خدمت گرفته شده را ایجاد نمایند.

آنچه در حال حاضر ایجاد دشواری می کند فاصله بسیار بین منطق و نیازمندی­های کسب و کار بانکداری از یک طرف و بین خودشان و از طرف دیگر فناوری ها بالاخص فناوری اطلاعات است و همین امر چابکی را از طرفین سلب نموده است. چارچوب منتخب، الگوی مناسبی برای رفع این نقیصه ارایه می نماید؛ چرا که بیش از آنکه ما را به سمت برخورداری صرف از یک سامانه بانکی متمرکز روزآمد یا غیر روزآمد که خواهی نخواهی در همه بانک ها وجود دارد رهنمون شود؛ امکانی را فراهم می آورد که به یک راه­حل موزون برای رفع نیازهای کسب و کار و ذینفعان منجمله مشتریان دست­ یابیم؛ به این ترتیب یک سامانه بانکی متمرکز یا یک محصول بانکی صرفا بخشی از کار خواهد بود نه همه ماجرا.

 آنچه مسلم است این است که بکارگیری صرف بهترین و به­روزترین فناوری ها بدون برخورداری از  مدل کسب و کار مشخص، نتیجه مطلوب حاصل نخواهد کرد.

چارچوب منتخب، بانک را از سه منظر مورد توجه قرار داده است: (1) دیدگاه سازمانی، (2) دیدگاه کسب و کار و (3) دیدگاه فناوری. دیدگاه سازمان در برگیرنده راهبردها، ساختارها و مهارت های سازمان است. دیدگاه کسب و کار در برگیرنده توانمندی­ها، اطلاعات، فرآیندها و فعالیت های مرتبط، و گردش کارها است. دیدگاه فناوری شامل کاربردها، سامانه ها و زیرساخت ها است. این مجموعه در قالب 9 مفهوم اطلاعاتی ارایه می شود که زبان مشترک متخصصین سازمان بانک، کسب و کار بانکداری، و فناوری اطلاعات را تشکیل می­دهد. بانک­های مختلف، صاحبان کسب و کارهای متفاوت بانکداری و فناوری­های مختلف، هر یک گزینه­های خاص خود را از بین الگوهای موجود در این چارچوب انتخاب می نمایند. لذا وحدت رویه و اقدام در عین تنوع می تواند حاصل گردد.

استفاده از چارچوب امکان ارایه خدمات بانکی را از سطح کسب و کار تا پیاده سازی محصولات بانکی محقق می کند، امکان مشارکت موثر کاربران کسب و کار در تعریف نیازمندی هایشان را فراهم می­نماید، قابلیت مهندسی مجدد فرایندها جهت انطباق با نیازهای نظارتی را فراهم کرده و همچنین قابلیت تولید سامانه­های بانکی را به صورت داخلی یا برون­سپاری در داخل و خارج  میسر می­نماید.

چارچوب صرفا یک الگوی خالی از محتوی نبوده و حاوی مدل­های مختلف از قبل تعریف شده بر اساس تجربیات دنیا در حوزه بانکداری می­باشد. در رویکرد استفاده از چارچوب، نوسازی به صورت تدریجی و نه ناگهانی توصیه شده است.

 وی در تشریج بند پایانی می افزاید: در ایران همیشه این سوال مطرح بوده است که حاکمیت موظف به ارائه یک سامانه بانکی متمرکز است یا خیر؟ آیا یک سامانه بانکی متمرکز را باید لزوما از خارج از کشور خرید یا از اساس در داخل تولید نمود؟ آیا رویکرد دیگری برای رفع نیازها و توجه به دغدغه های بومی وجود دارد؟ آیا تجربیات فعالیت های متعدد و گذشته بانک­های کشور در حوزه تولید داخلی یا خرید خارجی و سپس بومی سازی یک سامانه بانکی متمرکز در یک مجموعه منسجم و یکپارچه از منظر کسب و کار بانکداری گرداوری و بصورت دانش­افزاری جامع و قابل اتکاء برای رفع نیازهای عملیاتی و حاکمیتی حال و آینده تبدیل شده است؟ چارچوب منتخب حاصل تجربیات بانک­های دنیا بوده و می­تواند پاسخگوی بسیاری از سوالات از قبیل سوالات فوق باشد.

نظر شما چیست؟