۱۰ افسانه نادرست در مورد بیمه عمر

به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک به نقل از ریسک نیوز  اما جنبه های فنی بیمه عمر برای اکثر افرادی که به آن برمی خورند و قصد تخمین مقدار پوشش مورد نیاز و چرایی آنرا دارند بسیار ساده تر است. این مقاله به اختصار 10 تصور غلط پیرامون بیمه عمر و حقایق تحریف شده توسط آن را بررسی میکند.

1. من تنها هستم و هیج وابسته ای ندارم، بنابراین هیچ پوششی احتیاج ندارم.

حتی افراد مجرد نیز حداقل به اندازه کافی بیمه برای پوشش هزینه بدهی های شخصی، صورت حساب های پزشکی و مراسم تدفین نیاز دارند. اگر شما بیمه نیستید، ممکن است میراثی از هزینه های پرداخت نشده برای خانواده یا قیم تان بگذارید که با آن روبرو شوند. به علاوه، این میتواند راه خوبی برای مجرد های کم درآمد باشد تا میراثی جهت خیریه یا مقاصد دیگر باقی بگذارند.

2. من تنها به مقداری از پوشش بیمه عمر حدود 2 برابر مقدار درآمد سالیانه نیاز دارم.

شما به مقداری از بیمه عمر نیاز دارید که در واقع مورد نیاز است. علاوه بر صورت حساب های پزشکی و مراسم ترحیم، ممکن است به پرداخت بدهی هایی مانند وام مسکن یا تامین خانواده تان برای چند سال نیاز داشته باشید. برای تعیین میزان واقعی بیمه مورد نیاز معمولا به تجزیه تحلیل جریان نقدی احتیاج است؛ دوران محاسبه پوشش بیمه عمر بر اساس میزان درآمد فرد گذشته است.

3. پوشش بیمه عمر مقطعی من در محل کار کافی است.

شاید، شاید نه. به طور متوسط برای یک فرد مجرد، پوشش ارائه شده ممکن است کافی باشد. اما اگر شما همسر یا وابستگان دیگری دارید، یا واقفید که به پوشش پس از مرگ برای پرداخت مالیات املاک و غیره نیاز دارید، در صورتی که شرایط بیمه گذار نیازهای شما را برآورده نمی کند پوشش اضافی ضروری است.

4. حداقل حق بیمه من کسر پذیر خواهد بود.

حداقل در اکثر موارد نه. هزینه حق بیمه زندگی شخصی کسر پذیر نیست مگر اینکه بیمه شونده خوداشتغال باشد و از بیمه برای پوشش کسب و کار استفاده شود.

5. من باید به هر قیمتی بیمه عمر داشته باشم.

در بسیاری موارد، احتمالا این درست است. با این حال، شاید بهتر باشد افراد بدون هیچ بدهی یا وابسته، و با دارایی قابل توجه خود را بیمه نکنند. اگر شما هیچ بدهی ای ندارید و هزینه های پزشکی و ترحیم پوشش داده شده اند، در این صورت پوشش بیمه عمر می تواند یک گزینه اختیاری باشد.

6. من همیشه باید خرید بیمه عمر زمانی انجام دهم و ما به التفاوت را سرمایه گذاری کنم.

نه لزوما. قیمت پوشش عمر زمانی در سالهای آینده می تواند به طور بازدارنده ای بالا رود. در نتیجه، کسانی که به یقین آگاهند که برای فوت شان به پوشش احتیاج دارند باید بیمه دایمی در نظر بگیرند. کل مبلغ سرمایه گذاری برای حق بیمه یک سیاست دائمی گرانتر، ممکن است از حق بیمه های مداوم که برای سالها ادامه می یابد کمتر باشد.

ریسک غیر قابل پوشش بودن نیز وجود دارد که باید در نظر گرفته شود، که می تواند برای کسانی که مسائل مربوط به املاک و مالیات دارند و نیاز دارند که بیمه عمر آنرا پرداخت کند فاجعه آمیز باشد، اما این خطر با پوشش دائمی از بین میرود، و پس از پرداخت حجم معینی از حق بیمه، قابل پرداخت می شود و تا زمان فوت به قوت خود باقی می ماند.

7. سیاست های بیمه مختلط زندگی به سبب پتانسیل رشد در دراز مدت خود برتر از سیاست های بیمه تمام عمر می باشند.

بسیاری از برنامه های تمام عمر ممکن است نرخ بیمه رقابتی بپردازند، و سیاست های بیمه مختلط شامل لایه های مختلف پرداخت وابسته به بیمه و اوراق بهادار موجود در برنامه است. بنابراین، اگر ریز حساب های داخل برنامه بخوبی عمل نمیکنند در نتیجه بیمه شونده بیمه مختلط ممکن است از کسی بیمه تمام عمر دارد ارزش نقدی کمتری دریافت کند.

عملکرد ضعیف بازار حتی می تواند باعث پرداخت های نقدی قابل توجهی داخل سیاست های مختلط شود که نیاز به پرداخت حق بیمه اضافی برای حفظ برنامه دارند.

8.تنها نان آوران احتیاج به پوشش بیمه عمر دارند.

بی معنی است. هزینه جایگزینی خدماتی که قبلا توسط خانه دار متوفی انجام می شد ممکن است از آن چیزی که فکر می کنید بالاتر باشد. مخصوصا هنگامیکه بحث نظافت و پرستاری در میان باشد.

9. باید الحاقیه بازگشت حق بیمه را در هر شرایطی خریداری کنم.

معمولا سطوح متفاوتی از بازگشت سرمایه در برنامه هایی که این شرایط را ارائه می دهند وجود دارد. بسیاری از برنامه ریزان مالی به شما خواهند گفت این الحاقیه به صرفه نیست و باید از آن اجتناب شود. اینکه شما شامل این الحاقیه شوید به درصد تحمل ریسک و دیگر اهداف سرمایه گذاری تان بستگی دارد.

یک تحلیل جریان نقدی مشخص می کند که آیا شما از سرمایه گذاری مبلغ اضافی الحاقیه در جای دیگر منفعت می برید یا اینکه باید آنرا شامل بیمه نامه کنید.

10. سرمایه گذاری به وسیله پولم بهتر از خرید هر نوع بیمه عمر است.

بی معنی. تا رسیدن به نقطه سر بسر انباشت دارایی، شما به نوعی پوشش عمر احتیاج دارید. هنگامیکه یک میلیون دلار سرمایه نقدی جمع کردید، می توانید در نظر بگیرید که بیمه نامه میلیون دلاری خود را قطع کنید (یا حداقل کاهش دهید). اما وقتی در سالهای اولیه زندگی خود صرفا بر سرمایه تان تکیه می کنید دست به قمار بزرگی میزنید، مخصوصا اگر وابستگانی داشته باشید. اگر شما بدون پوشش آنها فوت کنید ممکن است پس از تخلیه دارایی های جاری خود به هیچ وجه تامینی برای شان نماند.

اینها تنها برخی از شایعترین سو تفاهمات در مورد بیمه عمر است که جامعه امروزه با آن روبروست. مفهوم کلیدی جهت درک اینست که نباید بیمه عمر را از بودجه خود حذف کنید مگر اینکه به اندازه کافی دارایی برای پوشش هزینه های پس از فوت تان را دارید.