هفته گذشته در اجلاس G20 اختلافات میان اعضای آن بروز کرد و نتایج این اجلاس برای رهبرانی که به با خاطره همیاری اجلاس پیشین این بار در کره جنوبی گردهم آمده بودند بسیا ناامید کننده بود.
به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک به نقل از پایگاه اطلاع رسانی بانک و بیمه و اقتصاد کلان (پابا)، حدود دوسال پیش و در او ج بحران مالی دولتها تصمیم گرفتند براساس فرایند هماهنگی عمل کرده و از اقدامات حمایتگرانه داخلی دوری کنند. اغلب کشورها به پیمان خود وفادار ماندند و در نتیجه بحران اقتصادی به سوی بهبود پیش رفت. اما این گردهماییG20 اکنون رهبران را نگران این موضوع کرده است که بهبود اقتصادی دنیادر معرض خطر است.
از اخبار هفته های پیش ازشروع اجلاس نبز چنین برمی آمد که اجلاس سئول همانند اجلاس پیش از آن ثمبخش نخواهد بود.
تمرکز بر اقتصادهای داخلی
کمال درویش نایب رییس موسسه توسعه اقتصادی موسسه بروکینگز در این باره می گوید: آمریکا و دیگر کشورهای صنعتی توجه خود را معطوف شرایط نامساعد اقتصادی خود کرده اند.
بهبود اقتصادی کند است و نرخ بیکاری همچنان ثابت و چنانچه همکاری های بین المللی نتایجی آنی دربر نداشته باشد، دیگر کشورها از نظر سیاسی تمایلی برای کمک به یکدیگر نخواهند داشت.
این وزیر سابق خزانه داری ترکیه معتقد است کشورهای درحال توسعه بزرگی مانند چین و برزیل و هند به نسبت زمان بحران مالی شرایط اقتصادی مساعدتری دارند و همین امر یعنی بهبود شرایط در اقتصادهای نوظهور دنیا دلیل معطوف شدن توجه هر کشور به اقتصاد داخلی خود است.
وی در ادامه افزود: این کشورها با بی صبری منتظر حرکت به جلو هستند و همانند 18کاه گذشته نگران تهدیدهای اقتصادی در دنیا نیستند .
مشکلات پیش رو
با تمام موارد گفته شده همکاری کشورها برای بهبود اقتصاد جهان حیاتی است. در این گردهمایی دو موضوع توجهات را به خود جلب کرد.
نخست نیاز به پرداختن به عدم توازن چشمگیر میان کشورهای صادرکننده بزرگ مانند چین و واردکنندگان بزرگ مانند آمریکا. یکی از راههای غلبه براین مشکل تنظیم نرخهای ارز است تا کشورها کالاهای خود را با دید وسیعتری قیمت گذاری کنند.
موضوع دیگر ترویج تجارت جهانی آزادتر بود.
در این میان دیوید کامرون نخست وزیر انکلیس درباره خطرات اقدامات حمایتگرایانه کشورها اظهار نگرانی کرد.
وی در حاشیه این اجلاس گفت: کشورها در تلاش مدام هستند تا رشد اقتصادی و کاهش نرخ بیکاری خود را با هزینه دیگران کاهش دهند. جهانی شدن نیرویی است که با قدرت تمام اقتصادهای بیشماری را در جهان توسعه بخشیده است و ممکن است این امر نتیجه برعکس نیز داشته باشد. اگر همهم به این شکل رفتار کنیم بازنده خواهیم بود.
بیانیه اجلاس
در بیانیه پایان این اجلاس از تصمیم کشورها برای متعادل سازی اقتصادها و ارزهای خود سخن رفته است. اما این بیانیه خیلی کلی بوده و هیپ شرایط خاصی را تعیین نکرده بود.
ریچارد پورتز رییس موسسه سیاسیت گذاری اقتصادی در لندن در این باره گفت: با توجه به این اجلاس هیچگونه تثبیتی در نرخ ارزها مشاهده نخواهد شد. بنابراین اتفاق خاصی نخواهد افتاد.
اکنون پس از انکه هیچ توافق نامه ای برای جلو گیری از جنگ میان ارزها بسته نشد دولتها آزادانه تر از شرکتهای تجاری خود بهره کشی می کنند. سران اجلاس G20 هیچ تلاش آشکاری برای همکاری جهانی از خود نشان ندادند و آمریکا و کره جنوبی هم به نوبه خد از دست یابی به توافق تجاری باز ماندند.
تصمیم گیری جمعی درباره اقتصاد جهانی
با تمام موارد گفته شده یک نکته مثبت در این اجلاس نهفته بود.
درویش که در زمان صدارت خود در این اجلاس شرکت کرده بود اشاره می کند که فرایند این اجلاس خود به تنهای اهمیت زیادی دارد. اکنون گروه وسیعتری از کشوره درباره اقتصاد جهانی تصمیم می گیرند .
درست است که در زمینه تجاری پیشرفت زیادی انجام نشده است اما همکاری در این اجلاس به کشورها کمک می کند تا دوباره به عقب برنگردند.
در گذشته تنها آمریکا و کشورهای بزرگ صنعتی درباره اقتصاد دنیا تصمیم می گرفتند اما اکنون این روند تغییر کرده است.
در حقیقت بزرگترین دستاورد اجلاس سئول آن بود که کشورهای درحلا توسعه در اقتصاد جهانی نقش بزرگتری دارند .
منبع: خبرگزاری npr
نظر شما چیست؟