گزیده سرمقاله‌ های اقتصادی روزنامه‌های امروز

 دنیای اقتصاد:سناریوهایی برای بازار طلا«سناریوهایی برای بازار طلا»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی دنیای اقتصاد به قلم علیرضا کدیور است که در آن می‌خوانید؛رشد چشمگیر قیمت سکه بهار آزادی در بازار ایران طی چند روز گذشته توجه کارشناسان اقتصادی و خانوارهای ایرانی را به خود جلب کرده است.بررسی روند قیمت سکه طلا در ایران نشان می‌دهد این گزینه […]

 دنیای اقتصاد:سناریوهایی برای بازار طلا

«سناریوهایی برای بازار طلا»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی دنیای اقتصاد به قلم علیرضا کدیور است که در آن می‌خوانید؛رشد چشمگیر قیمت سکه بهار آزادی در بازار ایران طی چند روز گذشته توجه کارشناسان اقتصادی و خانوارهای ایرانی را به خود جلب کرده است.

بررسی روند قیمت سکه طلا در ایران نشان می‌دهد این گزینه سرمایه‌گذاری از دو متغیر قیمت جهانی طلا و نرخ برابری ریال در برابر دلار آمریکا تاثیر می‌پذیرد. در این میان رشد چشمگیر قیمت سکه طلا طی روزهای گذشته تا حد زیادی مرهون جهش نرخ برابری دلار آمریکا در برابر ریال بوده است.

در واقع قیمت جهانی طلا طی سه هفته گذشته با شیب ملایم از 1240 دلار در هر اونس به 1300 دلار افزایش یافته است که رشدی معادل 5 درصد را نشان می‌دهد؛ در حالی که نرخ برابری دلار آمریکا در برابر ریال از اواخر هفته قبل به واسطه یکسری عوامل واقعی و هیجانی، از 1044 تومان به 1115 تومان در روز گذشته افزایش یافته که از رشدی معادل 7 درصد برخوردار بوده است.

حال هرچند افزایش نرخ برابری دلار آمریکا در برابر ریال ایران در بازه زمانی میان مدت و بلندمدت به واسطه بالاتر بودن نرخ تورم داخلی از نرخ تورم خارجی، امری محتوم به نظر می‌رسد، اما تنها به واسطه صعودی بودن روند نرخ برابری دلار در برابر ریال، نمی‌توان طلا را به عنوان گزینه‌ای کم‌ریسک و پرسود برای سرمایه‌گذاری قلمداد کرد؛ چراکه از یک‌سو دولت و بانک مرکزی می‌توانند در کوتاه‌مدت با تزریق ارز به بازار، جهش هیجانی نرخ دلار آمریکا را مهار کنند و از سوی دیگر بررسی روند متغیرهای اقتصاد جهانی نشان می‌دهد، افزایش قیمت طلا طی ماه‌های اخیر تا حد زیادی به واسطه نگرانی از اوضاع نابسامان اقتصادهای بزرگ بین‌المللی و نگرانی از تداوم بحران در این اقتصادها رخ داده است.

در واقع از نیمه دوم سال 87 پس از بروز بحران جهانی اقتصاد، نگرانی از سقوط اقتصاد آمریکا و اروپا، سرمایه‌گذاران بازارهای جهانی را به جایگزینی طلا به جای سایر ارزها به عنوان گزینه‌ای با ارزش ذاتی بالا سوق داد.

روندی که افت ارزش دلار آمریکا و افزایش قیمت یورو را در پی داشت. در این شرایط به نظر می‌رسد علاوه بر ریسک کنترل نرخ برابری دلار آمریکا در برابر ریال از سوی بانک مرکزی، بهبود وضعیت اقتصادی کشورهای صنعتی نیز می‌تواند به عنوان ریسکی در جهت افت قیمت طلا تلقی شود؛ شرایطی که دقت هر چه بیشتر برای سرمایه‌گذاری در بازار طلا را بیش از پیش گوشزد می‌کند.

جهان صنعت:بازار پررونق نقدینگی

«بازار پررونق نقدینگی»عنوان سرمقاله‌ی روزنامه‌ی جهان صنعت به قلم پویا نعمت‌اللهی‌ است که در آن می‌خوانید؛مشکلات مالی دولت از جمله مشکلاتی است که جنبه‌های گوناگونی از اقتصاد داخلی را متاثر می‌سازد.

مثلا عدم توازن بودجه و روند افزایشی هزینه‌ها به همراه نقصان در رشد متناسب درآمدها، همواره فشار زیادی را بر سیستم بانکی وارد می‌کند.  

در برنامه سوم توسعه، سیاست‌ها با هدف محدودیت رشد نقدینگی تنظیم می‌‌شدند. اما در برنامه‌ چهارم این محدودیت‌ها مورد توجه قرار نگرفتند. در عین حال افزایش قیمت نفت موجب می‌شد که تاثیرات تورمی نقدینگی با تاخیر نمایان شوند. در صورت مساعد ماندن شرایط بازار نفت، قاعدتا وضعیت ذخایر ارزی هم بهبود نسبی یافته و حجم واردات هم بیشتر می‌شود.

این اتفاق در سه سال اخیر افتاد و طبق برخی آمار‌، میزان واردات هم‌اکنون بیش از 55 میلیارد دلار است.این تعاملات بیانگر این واقعیت هستند که تولید و سمت عرضه اقتصاد می‌تواند به طور مثبت به واکنش بپردازد که به شکل کاهش تاثیرات تورمی تقاضا (تورم ناشی از فشار تقاضا) بروز خواهد یافت. مضاف بر اینکه انتظارات تورمی هم کاهش یافته و تورم آتی هم تا حدودی تعدیل خواهد شد.

در این وضعیت به طور عمده نقدینگی به سوی دارایی‌های فیزیکی یا دارایی‌های غیرمالی یا حتی دارایی‌های مالی جهت گرفته و باید این وضعیت را با حالتی مقایسه کنیم که حجم نقدینگی به سوی تولید و بازار کالاها سرازیر می‌شود.در شرایطی که ذکر شد، نقدینگی موجود تقریبا جهت اول (دارایی‌های غیرفیزیکی و مالی) را بیشتر می‌پسندد. به همین خاطر بخش‌هایی مانند مسکن و خانه‌سازی در دوران فوق‌الذکر از اقبال بیشتری برخوردار می‌شود.

اما نکته در این است که اگر شرایط و ثبات رویه در سیاست‌گذاری وجود نداشته باشد، آن‌گاه ممکن است نرخ تورم با شدت بیشتری از رشد نقدینگی افزایش یابد و نرخ آهسته ارتباط بین این دو را، به یکباره با ازدیاد خود‌ جبران کند. به این لحاظ تعادل بین این دو هم مستلزم صرف وقت بیشتری خواهد بود و الگوی پیچیده‌ای از اجرای سیاست‌های پولی مورد نیاز است.

نظر شما چیست؟