این روزها وزارت صنایع و معادن به مدد مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی برای نامگذاری روز دهم تیرماه به عنوان روز صنعت و معدن سرگرم اجرای برنامههای مختلف است تا با تکرار آمارها و ارقامی که در طی یکسال گذشته نصیب این بخش پر چالش کشور شده است عملکرد مثبتی را از این وزارتخانه عریض و طویل به نمایش بگذارد.
به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک به این جهت به نظر میرسد همانند سال گذشته که صنعتگران روز خود را سه روز پس از نام گذاری جشن گرفتند امسال نیز باید مراسم 10تیر را در 12 تیر برگزار کرد و صنعتگران با دلهای نا آرام مجبورند مانند سالهای گذشته در مقابل مسوولان لبخند بزنند و از آنها بخواهند تا تصمیمات صنعتی و معدنی خود را جدی گرفته و قدمی در جهت اجرایی شدن آن بردارند، چرا که بیان وعده و وعید از سوی مسولان و تصمیمگیران صنعتی کشور به چنان روال همیشگی تبدیل شده که جملگی صنعتگران با اعلام وعده و عیدهای همیشگی از سوی مسولان صنعتی به خوبی میدانند که این تصمیم گیری و دستور نیز کوتاه مدت خواهد ماند و امیدی به اجرایی شدن آن نباید داشته باشند، البته برگزاری جشن روز صنعت و معدن و عدم موفقیتهای هر ساله آن موجب شد تا جشن روز صنعت در سال 88 هم با حاشیه و هم با وعده و وعیدهای جدید مواجه باشد.
جشن روز صنعت و معدن در سال 88 که برخلاف سال گذشته آن با حضور رییس جمهور و نارضایتی مشخص در میان صنعتگران نسبت به فضای تولیدی کشور برگزار شد با پیام نوید بخش از سوی رییس جمهور موجب شد تا کورسوی امید به خانه صنعتگران نگران تابیده شود.
محمود احمدی نژاد در طی سخنرانیاش در مراسم روز صنعت و معدن که با حضور رییس کل بانک مرکزی و جای خالی تعدای از بزرگان صنعتی و فعالان خصوصی برگزار شد با اشاره به پیشنهاد غنیمی فرد رییس خانه صنعت و معدن کشور که به روال همیشگی از نبود نقدینگی در بخش صنعت و معدن گلایه کرد، خود را به جای محمود بهمنی رئیس کل بانک مرکزی قرار داد و گفت: «خب، اجازه بدهید از زبان رئیس کل بانک مرکزی بگویم. آقای غنیمی فرد پیشنهاد دادند از حساب ذخیره ارزی مبلغی را به بخش تولید اختصاص دهیم. هم اکنون سه میلیون دلار سهم بخش صنعت و معدن است که ما دو میلیارد دلار از حساب ذخیره ارزی نیز در اختیار بخش تولید قرار خواهیم داد.»
محموداحمدینژاد در آن زمان همچنین مجددا به جای بهمنی از عدم اجازهدهی به بانکها برای وارد شدن در برنامههای سرمایهگذاری خبر داد تا به طور کامل تصمیمات بانکی جدیدی را در بخش صنعت و معدن گرفته باشد، احمدینژاد در این باره گفت:«بانک باید پشتوانه بخش تولید کشور باشد. اگر غیر از این باشد بانکها تبدیل میشوند به جایی برای رشد نزول و ربا. دنیا را ببینید. مارکسیستها به تاریخ پیوستند. کفگیر اقتصاد سرمایهداری هم به ته دیگ خورده است. باید به فکر نظام مطلوب جایگزین باشیم. ما باید اخلاق تولید را به دنیا صادر کنیم.»
رئیس دولت در ادامه دو پیشنهاد داد؛ «وزارت صنایع و معادن و بازرگانی را تو رگ هم میزنیم (منظور ادغام است). از وزارت صنایع و معادن هم میخواهیم بازنگری در قانون کار را در دستور کار خود قرار دهد. وزارت کار و معاون حقوقی رئیس جمهوری هم در این بازنگری کمک خواهند کرد. هیات دولت هم بزودی جلسه مشترکی با صنعتگران و معدنکاران برگزار خواهد کرد.»
سخنان رییس جمهور در آن زمان به نظر میرسید میتواند گرههای کور بخش صنعت و معدن را که در انتظار تزریق نقدینگی است سامان بخشد اما عملکرد یکساله گذشته در این بخش نیز نشان داد که این وعده رییس جمهور در دهلیز برنامههای صنعتی رنگ اجرایی شدن به خود نگرفت چرا که از 5 میلیون دلار وعده داده شده رییس جمهور برای بخش صنعت و معدن نه 3میلیون دلار تخصیص یافته در بودجه به بخش صنعت آمد و نه دو میلیون دلار هدیه رییس جمهور، به گونهای که تنها در بهمن ماه سال 88، یک میلیون دلار به بانک صنعت و معدن برای تخصیص به بخش صنعت و معدن پرداخت شد و تکلیف 4 میلیون دلار مابقی کماکان در هاله ابهام است.
به این جهت بعید نیست با توجه به روالی که در یک سال گذشته بر بخش صنعت و معدن گذشته است و حتی دیگرصدای اعتراض معاونین وزیر را نیز بلند کرده است به جای برشماری کاستیهای انجام شده در بخش صنعت و معدن در سالهای گذشته تنها عملکرد برگزاری جشن روز صنعت و معدن درسال 88 را با آنچه تاکنون اتفاق افتاده است مقایسه کنیم.
در روز صنعت و معدن سال 88 کسانی همچون محمد نهاوندیان، یحیی آل اسحاق، وزیر کار و جمعی از فعالان بخش خصوصی نیامده بودند و از بین تشکلهای صنعتی و معدنی تنها نمایندگان خانه صنعت و معدن و خانه معدن ایران به سخنرانی پرداختند. این در حالی بود که شخصی همچون محسن خلیلی رئیس کنفدراسیون صنعت که هر ساله به بیان دیدگاههای صنعتگران میپرداخت در نشست 13 تیر 88 سکوت کرد. انجمن مدیران صنایع نیز نمایندهای برای سخنرانی معرفی نکرد. بر خلاف معمول سالهای پیشین هیچ گزارشی از عملکرد وزارت صنایع و معادن به حاضران داده نشد. حتی وزیر صنایع و معادن نیز از آمارهای تولید و عملکرد بخش صنعت و معدن سخنی به میان نیاورد البته در همان زمان هم شنیدهها حاکی از آن بود که به رغم آماده شدن برخی آمارهای تولید در سازمانهای زیرمجموعه وزارت صنایع و معادن، این وزارتخانه از انتشار و پخش این آمارها جلوگیری کرده است. علی اکبر محرابیان نیز در ابتدای سخنرانی خود که پی به این نقیصه برده بود تنها وعده داد عملکردها توسط رسانههای مکتوب تقدیم خواهد شد که در آن زمان منظور از آمارهایی که وعده آن از سوی رییس جمهور داده شد همان آمارهایی بود که خرداد سال 88 در مناظرههای احمدی نژاد با دیگر نامزدهای ریاست جمهوری و در فیلمهای تبلیغاتی و میتینگهای انتخاباتی مورد استفاده قرار گرفته بود و بعد زا آن نیز هیچ آماری به صورت آنچه محرابیان وعده آن را داد در اختیار رسانهها قرار نگرفت و هر از چند گاهی به مدد برنامههای خبری وزیر در جمع خبرنگاران به ارائه آمارهایی میپرداخت که از وی سوال میشد و البته این که در طی یکسال گذشته وزیر هیچ مصاحبه مطبوعاتی نداشت خود نقطه ضعف دیگری بر عملکرد دومین وزارتخانه پول ساز کشور است.
البته در همان زمان هم سیدحسین هاشمی به عنوان رئیس کمیسیون صنایع و معادن مجلس هفتم به ارائه انتقاداتی از وضعیت صنعت کشور پرداخت و از دولت خواست تا صنعت را از غربتاش بیرون آورد. وی گفت: «باید بگویم غربت بزرگی بخش صنعت کشور را فرا گرفته است. در جامعه ما تولید ارزشمند نیست این در حالی است که اقتصاددانان بزرگ دنیا این بخش را ناموس کشور خود میدانند. واردات بیرویه کالاهای خارجی به کشور تولید داخلی را به جایی رسانده که در رکود گیر کرده است. ابزار تعرفه در اختیار دولت است اما به خوبی از این ابزار استفاده نشده است. ما خواهان افزایش تعرفه فولاد هستیم. امام معصوم میگوید؛ «وای بر ملتی که آنچه را میپوشد که خود نبافته است.»
امروز تبلیغات کالاهای خارجی سطح تمام کلانشهرها را گرفته است. وضعیت تولید داخلی ما را نگران کرده است. سیر نزولی در پرداخت تسهیلات به بخش تولید طی سالهای اخیر مهر تاییدی است بر وضع نگران کننده تولید. اینها یک طرف قضیه است. در اجرای قوانین که وارد میشویم، میبینیم دولت در اصل 44 فقط خواسته از شرکتها خلاص شود. در بعضی از شرکتهای واگذار شده میبینیم صد درصد از اهداف اصل 44 دور شدهایم.»
نظر شما چیست؟