قانون ذینفع واحد، بانک را در پرداخت تسهیلات به یک سری از مشتریان محدود میکند اما ما میخواهیم دستمان در پرداخت تسهیلات به مشتریان بزرگتر راحتتر باشد. این گفته مدیرعامل بانک تجارت به معنای آن است که بانک ها خواستار ایجاد یک بستر رقابتی برای افزایش کارایی خود هستند
به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک این روزها که بانک مرکزی مشغول تدوین بسته سیاستی ـ نظارتی سال 89 است بر خلاف سالهای گذشته کمتر اظهار نظری درباره محتوای این بسته انجام میشود. اما دکتر مجیدرضا داوری ـ مدیرعامل بانک تجارت ـ در گفتوگو با ایسنا به برخی سوالها در این باره پاسخ داده است.
به عنوان مدیرعامل یک بانک تازه خصوصیشده نظرتان درباره محتوای بسته سیاستی ـ نظارتی سال آینده بانک مرکزی چیست؟
ـ در تمام دنیا بانک مرکزی وظیفه نظارت بر سیاستهای پولی کشور دارد و یکی از سیاستگذاریهایش این است که سالانه براساس رشد اقتصادی مورد انتظار، نرخ سود بانکی را تعیین میکند و سیستم بانکی موظف به رعایت آن است. به نظرم این کار باید زودتر انجام شود تا سیستم بانکی تکلیف خود را بداند.
نظر شما درباره محتوای بسته و مواردی مثل نرخ سود چیست؟
ـ اینها چیزهایی است که باید تکتک کارشناسی شود نمیتوان به صورت کلی راجع به یک موضوع جامع صحبت کرد. بحث کلی کردن کارشناسانه نیست حتی اگر عوامپسند باشد.
به هر حال شورای هماهنگی بانکها در این باره نظراتی دارد و این نظرات را به بانک مرکزی و شورای پول و اعتبار داده است.
ـ شورای هماهنگی بانکها سخنگو دارد و باید از ایشان پرسید. اما قطعا این شورا نظرات و پیشنهادات خود را داده است اما این پیشنهادات را من نمیگویم چون سخنگو نیستم. آنچه مسلم است این است که پیشنهادات بر مبنای چارچوب اقتصادی کشور داده شده است.
به هر حال شما نظر کارشناسی خود را در این باره بگویید. اگر بانک مرکزی درباره این بسته از شما نظر بخواهد شما چه میگویید؟
ـ یکی از مواردی که انتظار داریم در بسته 89 تغییر پیدا کند بحث ذینفع واحد است. انتظار داریم حداقل به وضعیت سال قبل که در همه موارد رقم 20 درصد بود، برگردد.
چرا؟
ـ محدود کردن ارائه تسهیلات، یک مقداری تعامل بانکها با مشتریان را مختل کرده است. قانون ذینفع واحد، بانک را در پرداخت تسهیلات به یک سری از مشتریان محدود میکند الان محدودیت 10 تا 15 درصد است و 20 درصد مجوز بانک مرکزی میخواهد. ما اعتقاد داریم بانک مرکزی این مجوز را از ما نخواهد. البته مبنای این صحبت من بر اساس استانداردهای جهانی کمیته بال 2 است و ما میخواهیم دستمان در پرداخت تسهیلات به مشتریان بزرگتر راحتتر باشد.
اما برخی از این مشتریان بزرگ، بدهکار بزرگ شما هم هستند. مثل ایرانخودرو. در این باره چه نظری دارید؟
ـ ایران خودرو از مشتریان خوب و بزرگ بانک تجارت است. در این باره باید فرهنگسازی کنیم، سیستم بانکی وظیفهاش تسهیلات دادن است. وام کلان دادن که اشتباه نیست. مشتری اگر خوب باشد و به او وام بدهیم و با آن تولید و اشتغال سودآوری کند و برگرداند که مفید است. این که تسهیلات به جایی برود که در راستای اهداف کلان اقتصاد نباشد و یا اینکه برنگردد، غلط است.
آیا عرضه تهاتری خودرو هم به خاطر کمک به همین مشتریان بزرگ نبود؟
ـ اگر منظورتان طرح خارج کردن خودروهای فرسوده است، خیر! اتفاقا این کار به صاحبان خودروهای فرسوده کمک میکند. کسی که وام 10 میلیونی میگیرد 12درصد بازپرداخت میکند بانک چه درصدی میگیرد؟ این رقم 17 درصد است. آن پنج درصد ازمحل تخفیف نمایندگیها به ما داده میشود. در این روش هم مشتری سود میکند، هم بانک، هم خودروساز و هم جامعه. مشتری بهره 12 درصدی میدهد، بانک 17 درصد میگیرد، خودروساز خودرویش را میفروشد و خودروی فرسوده هم جمعآوری میشد. این یکی از بهترین تصمیمات بانک مرکزی است که از سوی آقای دکتر پورمحمدی به نتیجه رسید. هدف فقط فروش خودرو نبود. در اقتصاد مهم است که منافع همه بخشهای دیده شود اگر منافع همه بخشهای دیده شود طرحها تداوم خواهد داشت اما اگر فقط یک بخش دیده شود یک بار اجرا میشود و جمع میشود.
نظر شما چیست؟