به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک به نقل از فابانیوز،بسیاری از کشورها رمزارز را به‌عنوان «دارایی سرمایه‌ای» یا «درآمد مشمول مالیات» شناسایی کرده‌اند. بسته به نوع استفاده، مقررات مالیاتی متفاوت است:
۱. ایالات متحده (آمریکا):
• رمزارزها دارایی تلقی می‌شوند.
• هرگونه خرید و فروش، تبدیل، دریافت به عنوان دستمزد یا استخراج، مشمول مالیات بر سود سرمایه یا مالیات بر درآمد است.
• سازمان مالیاتی IRS سامانه‌ای برای گزارش رمزارزها دارد.
• درآمد مالیاتی آمریکا از رمزارزها در سال ۲۰۲۳ حدود ۱۰ میلیارد دلار برآورد شده است.
۲. بریتانیا:
• اداره مالیات HMRC رمزارزها را مشمول مالیات بر سود سرمایه و مالیات بر درآمد می‌داند.
• افراد باید تراکنش‌های رمزارزی را در فرم‌های مالیاتی سالانه ثبت کنند.
• کسب‌وکارهای مرتبط با رمزارز (صرافی‌ها، کیف‌پول‌ها و …) هم موظف به گزارش‌دهی هستند.
• درآمد دولت بریتانیا از مالیات رمزارزها در سال ۲۰۲۲ حدود ۳۰۰ میلیون پوند تخمین زده شده است.
۳. آلمان:
• اگر رمزارز بیش از یک سال نگهداری شود، فروش آن معاف از مالیات است.
• کمتر از یک سال، مشمول مالیات بر سود سرمایه خواهد بود.
• ماینینگ و معاملات تجاری مشمول مالیات بر درآمد است.
۴. استرالیا، کانادا و ژاپن:
• همگی رمزارز را دارایی دیجیتال تلقی کرده‌اند.
• بر اساس نوع تراکنش (خرید، فروش، ماینینگ، هدیه دادن یا دریافت) مالیات مربوطه اعمال می‌شود.
• در ژاپن، مالیات رمزارزها می‌تواند تا ۵۵٪ درآمد معامله‌گر حرفه‌ای را شامل شود.
وضعیت ایران؛ خلأ قانونی و فرار میلیاردی
با وجود آن‌که ایران یکی از قطب‌های مهم استخراج رمزارز (ماینینگ) در جهان محسوب می‌شود و حجم بالایی از تراکنش‌های رمزارزی در کشور انجام می‌شود، هنوز:
• هیچ قانون صریح و اجرایی برای مالیات‌گیری از رمزارزها تصویب نشده است.
• خرید و فروش رمزارز برای سرمایه‌گذاری به‌صورت غیررسمی پذیرفته شده، اما چارچوب قانونی ندارد.
• صرافی‌های رمزارز داخلی موظف به احراز هویت مشتریان شده‌اند، اما به سازمان امور مالیاتی گزارشی ارائه نمی‌دهند.
• ماینرها به‌جای پرداخت مالیات، صرفاً تعرفه برق متفاوت دارند.
برآورد زیان ایران از مالیات‌نگرفتن رمزارزها:
طبق تحلیل کارشناسان اقتصاد دیجیتال:
• اگر ایران حداقل همانند ترکیه یا امارات عمل کند، می‌تواند سالانه بیش از ۳۰۰۰ میلیارد تومان از محل مالیات رمزارز درآمد داشته باشد.
• تنها از سود خرید و فروش تریدرهای بزرگ داخلی، می‌توان سالانه ده‌ها میلیون دلار مالیات اخذ کرد.
ایران در دوراهی فرصت و تهدید
در شرایطی که جهان به سمت قانون‌گذاری شفاف، گزارش‌دهی مالیاتی و استفاده از رمزارزها به‌عنوان منبع درآمد پایدار حرکت می‌کند، ایران همچنان در مرحله تعلیق و بی‌تصمیمی باقی مانده است. نبود قانون مشخص باعث شده:
• فرار مالیاتی گسترده در بازار رمزارز ایران شکل بگیرد.
• دولت از منبعی بزرگ و قابل اتکا محروم شود.
• زمینه سوءاستفاده و پول‌شویی در پوشش تراکنش‌های رمزارزی فراهم شود.
پیشنهاد نهایی:
ایران برای عقب‌نماندن از قافله اقتصاد دیجیتال باید با الگوگیری از کشورهای توسعه‌یافته، چارچوب شفاف مالیاتی برای انواع فعالیت‌های رمزارزی تعریف کند و صرافی‌های داخلی را ملزم به گزارش‌دهی مالیاتی نماید. این اقدام نه‌تنها درآمدزا، بلکه در راستای شفاف‌سازی و امنیت اقتصادی نیز هست.
نظر شما چیست؟