در جهان امروز با تغییرات تکنولوژی و ذائقهٔ مردم، صنعت خبرنویسی نیز شکل تازه‌ای به خود گرفته است.
به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک ، امروز دیگر مخاطب فقط نمی‌خواهد بداند چه اتفاقی افتاده است؛ بلکه همراه با آن می‌خواهد نظر دیگران را نیز بداند و در کنار آن انتظار دارد تا سرگرم نیز بماند، همین تغییرات خواسته‌های مردم و افزایش رقیبانی همچون دنیای مجازی اهمیت آشنایی روزنامه‌نگاران با سبک خبرنویسی مدرن را افزایش داده است، در همین راستا هر روز به طور خلاصه یک فصل از کتاب خبرنویسی مدرن از دکتر یونس شکرخواه را برای مخاطبان بر روی سایت قرار می‌دهیم به امید آن که بتوانیم نقشی هر چند اندک در توسعه دانش خبرنویسی در دوران مدرن ایفا کنیم.
از سنگ تا رنگ خبرنویسی مدرن
بیش از دو هزار سال پیش ژولیوس سزار نخستین روزنامه‌های تاریخ را به‌صورت دست‌نویس منتشر کرد، اما در دنیای امروز رقیبان بیشتری از آن دوران برای صنعت خبرنویسی وجود دارد.
وجود تلویزیون‌ها، رادیو ها، ماهواره‌های اطلاعاتی و… سبب شده است تا اهمیت انطباق‌پذیری بیش‌ازپیش شود.
ده گام تا دگرگونی
با تغییر محیط و نگرش انسان‌ها مسلماً چیزی که در دنیای امروز نیاز است این است که در تولید خبر به تفاوت‌های مردم حال و گذشته توجه کنیم و این توجه در خبرنویسی ما نیز آشکار باشد به همین منظور توماس برنر ده گام مهم برای این موضوع مشخص کرده است تا متون خبری را بتوانیم مطابق با سلیقهٔ مخاطب امروزی تهیه کنیم که این گام‌ها به شرح زیر است:
گزارشگری:
گام اول به گردآوری اطلاعات مربوطه، کسب جزئیات، پیداکردن مصادیق و تجسم رویدادها اشاره دارد؛ اما باید توجه داشت که یک خبر خوب مبتنی بر یک منبع نیست؛ بلکه باید چندین منبع مختلف در آن استفاده شده باشد.
اندیشیدن:
پیش از نوشتن باید بر اصل ماجرا تسلط داشته باشیم و بدانیم چه گونه این ماجرا عرضه شود. در دنیای امروز هیچ محصول ارتباط بدون یک پیش تحلیل و اندیشه اولیه عرضه نمی‌شود.
سازماندهی:
در گام سوم یک روزنامه‌نگار حرفه‌ای باید پیش از نوشتن به سازماندهی مواد خود بپردازد. سازماندهی خوب از درک تم و مضمون اصلی رویداد ناشی می‌شود که جزئیات مربوطه را به هم گره می‌زند و پیکرهٔ خبر را می‌نویسد.
سازوکار موضوع:
روزنامه‌نگار باسابقه سازوکار خبر را می‌شناسد و درک مخاطب را ملاک و هدف قرار می‌دهد.
طراحی سبک‌وسیاق:
منظور از سبک متن خلاصه و معرف نویسنده است که نگرش او را بیان می‌کند. روزنامه‌نگار پر قدرت خوب و جذاب می‌نویسد، از کلیشه پرهیز می‌کند و جوری خبر را می‌نویسد که تا پیش از آن نوشته نشده باشد.
لید خبر:
درصورتی‌که روزنامه‌نگار اطلاعات و جزئیات کافی را تهیه نکرده باشد، بدنه خبر شفافیت خود را از دست می‌دهد و اگر این اطلاعات به‌درستی سازماندهی نشوند این بدنه معیوب می‌ماند.
پایان‌بندی:
در خبرنویسی به سبک نرم یا عمیقی نویسی، پایان‌بندی خبر به اندازهٔ باقی بخش‌ها دارای اهمیت است و خبر باید به‌گونه‌ای به پایان برسد که مخاطب را به تعقیب رویدادها ترغیب کند.
یک روزنامه‌نگار حرفه‌ای باید به این امر در پایان‌بندی‌های خود توجه کند که خبر به پایان می‌رسد؛ ولی رویداد خیر پس توجه دارد که باید ضمن اطلاع‌رسانی پایان‌بندی او پرسش‌ساز هم باشد تا خواننده ترغیب به تعقیب رویداد شود و اندیشه‌اش نقادانه‌تر شود.
ارزیابی تولید:
خبرنویس خوب باید دبیر سرویس و سردبیر خوبی هم باشد، کارش را به‌خوبی ویراستاری کند و مطمئن شود خبرش با رویداد و رویکرد او مطابقت دارد.
گزارشگری مجدد:
هر نوشته‌ای با دوباره‌نویسی بهتر می‌شود پس اگر نیاز به بازنویسی یا تماس با منبع خبری دارید معطل نکنید.
از تکرار مکررات بپرهیزید!
استفاده از کلمات تکراری مثل شایان‌ذکر است، در همین رابطه، درعین‌حال و… مخاطب را خسته می‌کند پس به‌جای استفاده از این کلمات تکراری می‌توان باتوجه‌به چند حوزهٔ مختلف که در سبک نرم خبر وجود دارد خبر را جذاب‌تر کرد.
اولین حوزه‌ای که باید به آن توجه شود، حوزهٔ افراد است در این بخش باید توجه کنیم که تمامی آدم‌ها در خبرها مثل هم جلوه نمی‌کنند، حوزهٔ بعدی علایق انسانی است که در آن به قرابت یک موضوع یا ارزش علمی، عاطفی و سرگرم‌کننده آن توجه می‌کنیم در حوزهٔ سوم که به گرایش‌های عام اختصاص دارد به مردم، مناطق و نهادهایی که تأثیرات ویژه بر جامعه می‌گذارند توجه می‌کنیم، حوزهٔ خبرهای عمقی به منابع متعدد و گفت‌وگوهای گسترده دلالت دارد و در انتها در حوزهٔ پیشینه‌دهی که قطعهٔ تحلیل هم نامیده می‌شود به معنادادن به رویدادها توجه دارد.
نقشهٔ راه
در انتها نکاتی وجود دارد که بدون استفاده از آن‌ها و صرفاً باتوجه‌به موارد بالا گزارش خبری شما به اندازهٔ کافی برای مخاطب جذاب نخواهد شد.
از جمله این نکات این است که غیر از آن که باید به جذابیت تمام بخش‌های خبر خود توجه داشته باشد باید در نوشتار خود بین لید، بدنه و پایان‌بندی خبر یک وحدت به وجود آورید، در غیر این صورت یک خبر منسجم نخواهید داشت، همچنین باید بدانید که بر خلاف روزنامه‌نگاری در دهه‌های گذشته امروز بند آخر خبر بی‌ارزش‌ترین قسمت خبر نیست؛ بلکه تکهٔ نهایی پازل است که آن را تکمیل می‌کند، استفاده از نقل‌قول‌ها در پایان‌بندی خبر در دنیای امروز بزرگ‌ترین گواهی تغییر در سبک‌های خبرنویسی است.
نظر شما چیست؟