در حالیکه بانکهای سنتی اروپا، خاورمیانه و آفریقا زیر سایهی فینتکها و نئوبانکهای نوآور، با زیرساختهای قدیمی خود درگیرند، اکنون با سرعتی بیسابقه به سمت نوسازی سامانههای پرداخت حرکت میکنند. بر اساس گزارش جدید شرکت Volante Technologies، بیش از ۹۹ درصد بانکهای منطقه EMEA تصمیم دارند تا پایان سال ۲۰۲۵ سامانههای پرداخت خود را مدرنسازی کنند و برای این تحول، بهطور میانگین ۱.۵ میلیون دلار سرمایهگذاری خواهند کرد؛ اقدامی که نهتنها پاسخی به فشار رقابتی فینتکهاست، بلکه واکنشی فوری به الزامات نظارتی جدید و تغییر انتظارات مشتریان محسوب میشود.
به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک ولتانته گزارش میدهد: اکثریت قریب به اتفاق بانکهای منطقه EMEA، نوسازی سامانههای پرداخت را در اولویت اصلی خود قرار دادهاند. ۹۹٪ از بانکهای منطقه اروپا، خاورمیانه و آفریقا (EMEA) تا سال ۲۰۲۵ سامانههای پرداخت خود را نوسازی خواهند کرد و میانگین هزینه صرفشده برای این پروژهها ۱.۵ میلیون دلار خواهد بود.
در حال حاضر، بخش بانکی در اروپا، خاورمیانه و آفریقا در یک دوره گذار قرار دارد. در حالی که استارتاپهای فینتک و نئوبانکها با اپلیکیشنهای مدرن و پرداختهای آنی خود توجه رسانهها را جلب کردهاند، بانکهای سنتی در پشت صحنه مشغول تحولی عمیق هستند.
آمارها گویای همه چیز هستند. طبق تحقیقات جدید شرکت Volante Technologies، رقم شگفتانگیز ۹۹٪ از بانکهای منطقه EMEA در حال برنامهریزی برای پیادهسازی راهکارهای پرداخت جدید در طول سال آینده هستند. این فقط یک روند نیست، بلکه یک دویدن همگانی به سمت نوسازی است.
ولتانته گزارش میدهد که بانکها سرمایهگذاری جدی برای این پروژهها در نظر گرفتهاند، بهطور متوسط نزدیک به ۱.۵ میلیون دلار آمریکا برای پروژههای نوسازی طی ۱۲ ماه آینده.
ممکن است این رقم در مقیاس صنعت بانکداری کم بهنظر برسد، اما این میانگین شامل کوچکترین مؤسسات مالی در سراسر این منطقه نیز میشود. بیش از ۵۰٪ از بانکها آنقدر مشتاق شروع هستند که قصد دارند نوسازی را در مدت تنها شش ماه به پایان برسانند.
چالش بانکداری سنتی
بانکهای سنتی سالهاست که درگیر سامانههای قدیمی هستند؛ سامانههایی که در دهه ۹۰ میلادی پیشرفته محسوب میشدند اما اکنون چیزی جز آثار باستانی نیستند.
بیش از یکچهارم بانکها هنوز متکی به فناوریهایی هستند که یا بخشی از سامانه اصلی بانکی آنهاست، یا مجموعهای از راهکارهای داخلی و برونسپاریشده هستند که عمر آنها حداقل بین ۵ تا ۱۰ سال است.
ویجی اودیراجو، همبنیانگذار و مدیرعامل Volante Technologies میگوید: «پنجمین نسخه از نظرسنجی بزرگ ما نشان میدهد بانکها درک کردهاند که نوسازی پرداختها برای بقا در چشمانداز در حال تحول پرداخت، ضروری است.»
و این موضوع جای تعجب ندارد. در حالی که بانکهای سنتی با زیرساختهای کند و پیچیده دستوپنجه نرم میکنند، استارتاپهای فینتک با ساخت سامانههای پرداخت از صفر، دقیقاً متناسب با دوران موبایل، حرکت کردهاند.
نتیجه چیست؟ انتظارات مشتریان بهطور اساسی تغییر کرده؛ بسیاری اکنون پرداخت آنی را یک استاندارد میدانند.
انگیزههای نوسازی
دلایل پشت این حرکت بهسوی نوسازی کاملاً روشن هستند. نزدیک به یکسوم از بانکها «کارایی هزینهای» و «تابآوری عملیاتی» را مهمترین دلایل برای ارتقاء زیرساختهای خود اعلام کردهاند. به زبان ساده، آنها بهدنبال سامانههایی هستند که عملکرد بهتری داشته و هزینههای کمتری برای اداره داشته باشند.
اما ماجرا تنها به صرفهجویی ختم نمیشود. موضوع رقابت نیز در میان است. فشار از سوی فینتکها و نئوبانکها واقعی است و بازیگران سنتی را مجبور کرده که جدیتر وارد رقابت شوند.
وقتی مشتری میتواند از طریق یک اپ موبایلی پول را فوراً منتقل کرده یا با یک کلیک پرداخت کند، بانکهای سنتی دیگر نمیتوانند خدماتی ارائه دهند که پردازش آن چند روز طول میکشد.
دغدغههای مدیران بانکی از نگاه ولتانته
تحقیقات ولتانته آشکار میکند که چه چیزهایی خواب را از چشمان مدیران بانکی ربوده است:
• اضطراب در انتخاب فروشنده فناوری: ۳۸٪ از بانکها بزرگترین دغدغه خود را در انتخاب شریک فناور مناسب میدانند، حتی بالاتر از نگرانیهای امنیت سایبری یا محدودیت بودجه.
• بار سنگین سامانههای قدیمی: بیش از یکچهارم بانکها هنوز گرفتار فناوریهای قدیمی هستند که مانع پیشرفت آنهاست.
• نگرانی از کمبود مهارت: حدود یکسوم بانکها نگران این هستند که تیم داخلی آنها توانایی لازم برای مدیریت اینگونه انتقالهای پیچیده را نداشته باشد.
استفاده محتاطانه از راهکارهای ابری
در زمینه پذیرش فناوریهای ابری، بانکها رویکردی سنجیده دارند.
۵۸ درصد از بانکها از استراتژی ترکیبی استفاده میکنند که شامل راهکارهای مبتنی بر ابر و راهکارهای درونسازمانی (on-premises) است، در حالی که یکچهارم دیگر هنوز در حال بررسی گزینهها هستند و بهطور عمده از سیستمهای داخلی استفاده میکنند.
این رویکرد محتاطانه در صنعتی که بهشدت تحت نظارت است و مسائل امنیتی و تطابق (compliance) از اهمیت بالایی برخوردارند، منطقی بهنظر میرسد.
اما این موضوع همچنین نشاندهنده دشواری نوسازی شبکهها و سامانههای عظیم است . مخصوصاً در مقایسه با استارتاپهای چابکتر.
فشارهای نظارتی در راه است
در صنعت بانکداری، امسال یک سال تعیینکننده بهشمار میرود. با نزدیکشدن ضربالاجلهای قانونی و مقرراتی مانند پرداختهای آنی SEPA و استاندارد SWIFT ISO 20022، بانکها باید هرچه سریعتر نوسازی را آغاز کنند.
ویجی توضیح میدهد: «تنها رقابت بازار و انتظارات مشتریان نیست که این فوریت را بر بانکها تحمیل کرده؛ سال ۲۰۲۵ نقطه عطفی در زمینه ضربالاجلهای قانونی است.»
این فشار نظارتی، فوریتی مضاعف به یک نیاز تجاری حیاتی داده است. بانکهایی که بهموقع نوسازی نکنند، نهتنها ممکن است از منظر انطباق دچار مشکل شوند، بلکه از رقبا نیز عقب میمانند.
این واقعیت که بانکها حاضرند بهطور میانگین ۱.۵ میلیون دلار برای نوسازی سامانههای پرداخت سرمایهگذاری کنند، نشان میدهد که چقدر این تحول برای آنها حیاتی است. اما در عین حال، همین میزان بودجه بالا توضیح میدهد که چرا بانکها در انتخاب شریک فناوری خود، بیش از پیش محتاط هستند.
اودیراجو خاطرنشان میکند: «شریکهای مناسب برای بانکها، آنهایی هستند که به آنها کمک میکنند پرداختها را با ریسک کمتر، بازدهی بیشتر و سرعت بالاتر برای جذب مشتریان جدید نوسازی کنند.»
برندگان این رقابت نوسازی، بانکهایی خواهند بود که بتوانند با موفقیت این گذار را پشت سر بگذارند، بدون آنکه کیفیت خدمات یا رعایت مقررات را قربانی کنند. آنهایی که عقب بمانند، با سامانههای قدیمی دستوپنجه نرم خواهند کرد که دیگر در دنیای دیجیتالمحورِ امروز، توان رقابت ندارند.
نظر شما چیست؟