مهدی ریاحیفر، مدرس دانشگاه، در سومین نشست از نخستین همایش «اکوبیمه» با اشاره به نارساییهای زیرساختی نظام سلامت افزود: «در حال حاضر هنوز پروندهی الکترونیک سلامت ملی بهطور کامل شکل نگرفته و سامانهای مانند سپاس (سامانه پرونده الکترونیک سلامت) به مرحلهی عملیاتی نرسیده است. نبود یکپارچگی دادهها موجب شده فرآیند کنترل و نظارت بیمه در حوزه درمان ناقص بماند.»
به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک به نقل از ستاد خبری اکو بیمه، مهدی ریاحیفر، مدرس دانشگاه، در سومین نشست از نخستین همایش «اکوبیمه» با موضوع «بیمه درمانی تکمیلی و نظام سلامت ایران؛ همافزایی برای افزایش کارایی و عدالت»، به سهم بالای بخش سلامت در بازار بیمه کشور و ضرورت بازنگری بنیادین در قواعد بیمههای درمان تکمیلی تأکید کرد.
او با بیان اینکه بیش از ۳۵ درصد از بازار بیمه کشور به حوزه سلامت اختصاص دارد، گفت: اندازه بازار بیمه در دو سال اخیر حدود ۴۴۰ هزار میلیارد تومان بوده که از این میان بیش از ۱۵۰ هزار میلیارد تومان مربوط به بخش درمان است. ریاحیفر افزود: «در صورتی که هزینههای مرتبط با سالمندی، حوادث و خدمات پزشکی در سایر رشتهها را نیز لحاظ کنیم، حدود نیمی از کل بازار بیمه در ایران به سلامت مربوط میشود.»
وی با اشاره به آمار بالای خسارتها در بخش درمان، توضیح داد: «بیش از ۹۰ درصد اسناد خسارت شرکتهای بیمه، مربوط به خدمات درمانی است و این نشان میدهد که بیمه سلامت از دیدگاه اقتصادی و اجتماعی، مهمترین بخش صنعت بیمه در کشور است.»
ریاحیفر در ادامه بر لزوم تحول دیجیتال در نظام بیمه درمانی تکمیلی تأکید کرد و گفت: «نظام بیمه سلامت کشور تاکنون بر پایهی پوششهای مصرفی عمل کرده و نخستین گام برای اصلاح آن، دیجیتالیکردن اسناد و تبدیل آنها به دادههای قابل تحلیل است تا در مرحله بعد، کنترلها و بودجهبندیها بر مبنای اطلاعات دقیق انجام شود.»
او با اشاره به نارساییهای زیرساختی نظام سلامت افزود: «در حال حاضر هنوز پروندهی الکترونیک سلامت ملی بهطور کامل شکل نگرفته و سامانهای مانند سپاس (سامانه پرونده الکترونیک سلامت) به مرحلهی عملیاتی نرسیده است. نبود یکپارچگی دادهها موجب شده فرآیند کنترل و نظارت بیمه در حوزه درمان ناقص بماند.»
مدرس دانشگاه یادآور شد: «برای جلوگیری از بروز شکست بازار در بیمههای درمانی، باید نظام قواعد یکپارچهای طراحی شود تا بیمههای درمان پایه و تکمیلی بر اساس موتور قواعد مشابه کار کنند. در حال حاضر بیمههای درمان تکمیلی در ایران فاقد تعریف روشن از قواعد و ساختار مکمل هستند و این موضوع سبب شده مدیریت ریسک در این رشته بهصورت علمی انجام نشود.»
ریاحیفر توضیح داد: «در دنیا ریسک درمان گروهی نیز بر مبنای ریسک فردی تعیین میشود و نرخها در نتیجهی همین ریسک فردی شکل میگیرد، اما در ایران این قاعده رعایت نشده است. بانک داده ملی از وضعیت بیماریها وجود ندارد و نرخگذاریها بر پایهی دادههای استانی یا موردی انجام میشود؛ در حالیکه بدون پایگاه دادهی ملی، امکان برنامهریزی بیمهگری دقیق فراهم نیست.»
او در بخش پایانی سخنان خود گفت: «تحول دیجیتال در نظام بیمه سلامت، یک ضرورت علمی و عملی است که باید بر اساس مدلهای ریسکمحور دنبال شود. تنها با اجرای چنین تحولاتی است که بیمه درمان تکمیلی میتواند نقش واقعی خود را در افزایش کارایی و عدالت در نظام سلامت کشور ایفا کند.»
نظر شما چیست؟