پژوهشکده پولی و بانکی بانک مرکزی به عنوان یک گل سرسبد گفته های مدیرعامل یورومانی را در خصوص بانکداری الکترونیک در کشور ما با آب و تاب پیامک کرد اما سوال این است که وی اساسا کدام تجربه را در خصوص بانکداری الکترونیک دارد که ما برای ایشان فرصت وِیژه قائل شده ایم.
به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک،فرض را بر این می گذاریم که نیل آزبون با پول خود یا سازمان متبوعش به ایران سفر کرده است بر این اساس مهمانی عزیز است اما اگر ارزهای کشور را برای آمدن چنین شخصی خرج کرده ایم نشانی اشتباهی را برای رسیدن به اهدافمان در پیش گرفته ایم.
حرفهای معمولی
پژوهشکده گلچینی از صحبت های ازبون را روی در گاه خود منتشر کرده و قرار است متن کامل مصاحبه را در وِیزه نامه همایش چهارم بانکداری الکترونیک منتشر کند. وقتی به سخنان گلچین شده مدیرعامل یورو مانی نگاه میکنیم مطالبی عنوان شده که یک کارشناس معمولی بانکداری الکترونیک در کشور ما نیز آنها را می داند. حتی افراد در کوچه و خیابان نیز میدانند که اگر تحریمها به پایان رسد وضع اقتصادی و بانکهای ما بهبود می یابد. در واقع آنچه را که ما اکنون باید بیشتر نگران آن باشیم آن است که حتی اگر تحریمها به انتها برسند به معنی بهبود کامل اقتصاد نیست حتی تاثیر پایان تحریم ها کمتر از 30 درصد است چرا با ساختار ناکارآمد سیستم بانکی و همچنین موانع برونزای این سیستم در کنار اقتصاد رانتی نمیتوان انتظار داشت که پایان تحریم ها پایان مشکلات خواهد بود.
دیگر صحبتهای نخ نمای ازبون را بخوانید
مدیرعامل یورمانی معتقد است:بانکهای ایرانی فرصت بسیار خوبی هستند برای پیوند اقتصاد ایران به جریان اصلی اقتصاد جهانی، به شرط عبور از بحرانهای موجود و استفاده از تجربیات سایر کشورها.
نیل آزبورن مدیرعامل نشریه یورومانی(Euromoney)که در پژوهشکده پولی و بانکی حضور یافت، درباره شرایط و ویژگیهای نظام بانکداری در ایران گفت:«مسئله رکود اقتصادی مهمترین دغدغه موجود در اقتصاد ایران است که در بسیاری از جنبههای زندگی تاثیر خود را نشان داده است. علاوه بر این از مهمترین مشکلات موجود در نظام بانکی ایران می توان به مواردی چون درآمد پایین، وامهای نامناسب و همچنین فرار سرمایه اشاره کرد که هر یک از آنها می توانند آسیبی جدی به ساختار اقتصادی کشور وارد آورند».
آزبورن در پاسخ به این سئوال که آیا رواج مدلهای جدید بانکداری از جمله بانکداری الکترونیک در ایران می تواند در حل چنین مشکلاتی مؤثر واقع شود بیان کرد:«هرچند شیوههای نوین بانکداری در ارائه آسانتر و ارزانتر محصولات بانکی به مشتریان تأثیرگذار خواهند بود اما اینها ربط مستقیمی به شرایط کلان اقتصادی که به بخشهایی از آنها اشاره کردم نخواهد داشت».
مدیر عامل یورومانی درباره این نکته که چه کلانروندهایی می توانند در عبور از این بحران به نظام بانکی ایران یاری رسانند گفت:«مهمترین نکته عبور از مسئله تحریمهای بین المللی اقتصادی است که میتواند به رشد اقتصادی، اصلاح ساختار درآمدی بانکها و نهایتا کسب درآمد برای تولید کالا با کیفیت بهتر منجر شود. همه اینها در کنار ثبات بازار از اجزای یک چرخه اقتصادی به شمار میروند که شرایط کلان اقتصادی هر کشوری به آنها نیازمند است».
آزبورن در ادامه صحبتهایش از تجربه موفق برزیل در عبور از بحرانهای مالی در دو دهه اخیر گفت و به لزوم توجه نظام بانکی ایران به چنین تجربیاتی اشاره کرد.»
انتظاری جز این نیست
همانطور که می خوانیم گفته های ازبون تکرار مطالبی است که همه می دانیم و بارها هم شنیده ایم و البته انتظاری جز این نیست. مدیرعامل یورومانی چه چیزی را می تواند به بانکداری الکترونیک ما و حتی نظام بانکی ما اضافه کند؟ چه تجربه گرانقدری را در چنته دارد تا با ما در میان بگذارد.
استفاده از دانش و تجربیات خارجی بسیار خوب است اما به شرطی که شخص مورد نظر تجربه عینی داشته باشد.اگر برای مثال مدیرعامل بانک اچ اس بی سی به ایران می امد یا دست کم مدیر فروش آمازون یا مدیر اپل پی را دعوت کرده بودیم و برای آمدنش هزینه می کردیم(به شرطی که مدعوین قبول کنند میزانی از تجربیاتشان را در اختیار ما بگذارند) بسی غنیمت بود اما متاسفانه اخیرا باب شده افراد و سخنرانانی به ایران دعوت می شوند که اغلب یا کمتر از کارشناسان ایرانی میدانند یا اینکه مقالاتی که ارائه می دهند کاملا تکراری و بی محتوا و تاریخ گذشته است. چنین شرایطی این زنگ خطر را برای ما به صدا درمی آورد که به میزان زیادی خارج زده شدیم. دانش،پراید نیست که اگر بنز نشد به پراید قناعت کنیم بلکه در این حوزه باید افرادی را دعوت کنیم که بر دانش و تجربه موجود ما بیافزایند.
علت چیست
دلایل مختلفی می تواند ریشه بروز چنین فرایندهایی باشد. ممکن است اعتماد به نفس ما در خصوص توانایی های مان کم شده باشد. می تواند ریشه در رفتار اسراف آمیز پژوهشکده در مصرف درآمد های حاصل از همایشهایش داشته باشد.یا اینکه برنامه ریزان همایش در انتخاب افراد مورد نظر دقت لازم را به خرج نمی دهند. می تواند ناشی از انحصاری باشد که ناخواسته در بخش برگزاری همایش ها از سوی بانک مرکزی شکل گرفته و بانکها و شرکت فناوری بانکی انتخاب دیگر ندارند.یا اینکه تلاش می کنیم بزرگنمایی کاذب راه انداخته ایم یا پیش فرض مان این است که کسی ما و رفتارمان را نمی بیند در حالی که باید پیش فرضمان این باشد که همه از ما بیشتر میدانند پس بیشتر دقت کنیم
نمونه ای از رفتار اسراف آمیز پژوهشکده
پزوهشکده در نظر دارد در هفته پژوهش طی مراسمی از پژوهشگران بانکی قدردانی کند. این می تواند یک تصمیم خوب باشد به شرطی که اجرای درست داشته باشد.
در سال گذشته 30 نفر به عنوان پزوهشگر برتر در نظام بانکی از سوی پژوهشکده برتر شناخته شدند اما تجلیل از این افراد در یک سالن 60 نفره صورت گرفت که بخشی از صندلی ها خالی ماندند.شاهد این مدعا عکسی است که در ادامه میبینید. به عبارت دیگر غیر از اهدا کنندگان حاضران در سالن تنها افرادی بودند که برای دریافت تقدیرنامه هایشان آمده بودند.

این عکس را هم شما قضاوت کنید که آیا در این عکس از پژوهشگر جوان تقدیر شده است؟
امسال نیز قرار است چنین مراسمی برگزار شود. اما سوال اینجاست وقتی همایشی مانند همایش بانکداری الکترونیک که تنها یک ماه بعد برگزار می شود و بخش قابل توجهی از خانواده بانکی در آن حصور دارند آیا بهتر نیست تقدیر در آنجا صورت گیرد که پژوهش و پژوهشگری به نمایشی واقعی گذاشته شود تا اگر هدف واقعا ارتقا کار پژوهشگری است پژوهشگران در همایش مذکور مورد قدردانی قرار گیرند نه در یک کلاس آموزش 56 نفره؟.بخصوص اینکه عنوان جشنواره امسال را نیز پژوهش و فناوری گذاشته شده که با محتوای همایش چهارم بانکداری الکترونیک نیز همخوانی دارد. فرض است که قرار نیست اسیر اسم روزها و هفته ها شویم بلکه قرار است از نام هفته ها به نفع اهدافمان بهره برداری کنیم .
نظر شما چیست؟