آمار و اطلاعات در قالب نمودار و جدول، سریعترین ابزار برای نمایش عملکرد کمی هستند و این امکان را فراهم میآورند تا با یک نگاه بتوان وقایع یک دورۀ کوتاه یا بلندمدت را دید. نگاهی آماری به عملکرد دهۀ گذشتۀ بانکداری الکترونیکی نیز از همین منظر بوده است.

تراکنش در مجاری مختلف
متوسط تعداد تراکنشها بر روی تجهیزات، با فرض ثبات شرایط کلی، نشان میدهد که به طور متوسط اقبال عمومی نسبت به آن ابزار چگونه بوده است. در جدول 5، متوسط تعداد تراکنش بر روی ابزارها از تیرماه 1385 تا آبان 1390 نشان داده شده است. همانطور که معلوم است، در فاصلۀ زمانی ابتدا تا انتهای دوره، متوسط تعداد تراکنشها بر روی خودپردازها، پایانههای فروش و پایانههای شعب هر سه افزایش یافته است. افزایش معنادار تقریباً دو برابری تعداد تراکنشهای خودپردازها، نشانۀ تراکم تقاضا برای خدمات خودپردازهاست و بهطور متوسط روزانه شامل بیش از 335 تراکنش میشود که میتواند استهلاک زودرس دستگاههای خودپرداز را به ارمغان آورد. علاوه بر این، همانطور که در بخش تناسب کارت با خودپرداز گفته شد، این تراکم نشان دهندۀ پایین بودن سرانۀ خودپرداز به ازای هر کارت است و باید برای رفع این مشکل اقدامی صورت گیرد. به طور مطلق نیز در این دو مقطع زمانی، افزایش چشمگیری در تعداد تراکنشها روی درگاه خودپرداز اتفاق افتاده است و از نزدیک به 32 میلیون به 239 میلیون تراکنش در آبان سال 1390 رسیده است که هم ناشی از افزایش تعداد خودپردازهاست و هم افزایش تعداد تراکنش روی هر دستگاه.
در این فاصلۀ زمانی، تعداد مطلق تراکنش پایانههای فروش نیز افزایش چشمگیری داشته است و از 750 هزار در ماه به 116 میلیون تراکنش افزایش یافته است که همچون خودپردازها، هم مرهون افزایش کمّی پایانههای فروش است، هم بهبود کیفی آنها که منجر به بهبود بسیار خوبی در متوسط تراکنشها شده است و از متوسط نزدیک به 9 تراکنش در ماه به ازای هر پایانه، به رقم متوسط 61 تراکنش رسیده است. هر چند که ممکن است بخش قابل توجهی از این تراکنشها، تراکنش خرد باشد، اما این توفیق در جلب عموم مردم به انجام تراکنشهای الکترونیکی را نباید از نظر دور داشت.
نظر شما چیست؟